เด็กทำอะไรได้มากกว่าที่เราคิด

โรงเรียนของเราโดยเฉพาะอย่างยิ่งในแผนกอนุบาล
ไม่ได้อยู่ในกระแสความนิยมของคนส่วนใหญ่ในเมืองนี้
ด้วยไม่ได้สอนเขียนอ่านตั้งแต่อยู่ในวัยแรกเรียน
และไม่ได้เขียน A B C D ตั้งแต่ยังพูดได้ไม่ครบเสียง 

ผู้ร่วมคิด ร่วมสร้าง เด็กๆ ของเรา
จึงมีเพียงผู้ที่เห็นประโยชน์ของการดูแลเด็กให้เติบโตตามวัย
ให้ได้เรียนรู้  ได้ลงมือปฏิบัติผ่านประสบการณ์อย่างมีความสุข
ให้ได้รับการบ่มเพาะ จิตใจ ความคิด อันเป็นฐานของการเรียนรู้ชีวิตที่ยั่งยืน
และสามารถมองเห็น สามารถรอคอย ผลของการเรียน
ที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในแต่ละวัน จนมั่นใจในวิถีของการดูแลร่วมกัน

วิถีของการเชื่อมั่นว่า “เด็กทำอะไร  ได้มากกว่าที่คิด”
ก่อให้เกิดความวางใจและให้เด็กลงมือทำในสิ่งที่ใครอื่นคิดว่าเด็กจะทำไม่ได้
จึงมีเรื่องราวมากมาย ที่เกินความคาดหมายของผู้ได้พบเห็น

เช่นในเช้าวันหนึ่ง.. ที่เด็กๆ อนุบาลซักซ้อมการเดินขบวนเพื่อจะแข่งกีฬาสี
ภาพของเด็กตัวน้อย เดินตามกัน..ตามจังหวะเป่านกหวีดเสียงปริ๊ด..ปรี๊..ปริ๊ด
ดึงดูดให้ฉันก้าวเดินออกจากห้องทำงานไปยืนดู
เพื่อจะพบว่า.. เสียง ปริ๊ด..ปรี๊..ปริ๊ด..    ปรี๊ด..ปรี๊..ปริ๊ด...แหลมใส  เป็นจังหวะชัดเจนนั้น
มาจากเจ้าตัวเล็กวัยซน  ที่ตั้งใจทำหน้าที่ของตนอย่างเข้มแข็ง..!!!

<div style="text-align: center"></div>

  

</span><p></p><p>และด้วยความเชื่อมั่นในพลังการเรียนรู้ของเด็ก
คุณครูจึงมีเรื่องราวที่หลากหลาย ทั้งเชิงลึก  เชิงกว้าง มาชวนกันคิด ชวนกันดู ในหมู่เด็กๆ
ทำให้ได้พบกับคำถาม ที่ครูต้องคิดต่อ..ต้องค้นคว้ากันเป็นการใหญ่
เพื่อจะได้ตอบคำถามอย่างถูกต้อง และบางครั้งก็ใช้ศัพท์วิชาการกันจริงจัง </p><p></p><p>คุณครู…
ทำไม่สัตว์บางตัวมีหาง..บางตัวไม่มีหาง
ทำไมสุนัขไม่ใส่รองเท้า
ทำไมทุเรียนจึงมีหนาม
ทำไมเข็มนาฬิกาเดินวนขวา..ไม่เดินวนซ้าย
ทำไมผลไม้ถึงมีสีต่างๆ กัน
ทำไมปลวกถึงชอบกินไม้
ทำไมเครื่องบินถึงบินได้เหมือนนก
ทำไมหมอกถึงมีสีขาว
ฮิปโป..ดำน้ำได้ลึกแค่ไหน
แล้วสัตว์ เกิดมาจากอะไร…ฯลฯ </p><p></p><p>และด้วยการเรียนรู้เช่นนี้  บางทีก็มีเรื่องราวให้ได้ขบคิดหาวิธีตอบ..</p><p></p><p>หลังจากที่คุณครูประจำชั้นอนุบาล 3 ท่านหนึ่ง
เริ่มสวมชุดคลุมท้องเป็นวันแรกในวันเปิดภาคเรียนที่สอง
คุณครูรู้สึกว่า..เด่เด๊..เด็กชายตัวเล็ก ผู้คล่องแคล่ว ช่างคิด..ช่างถาม
เฝ้ามองดูคุณครูตั้งแต่เช้า อย่างไม่วางตา
ก็เพียงคิดว่า คงชื่นชอบชุดสวยที่สดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา </p><p>จนถึงตอนเย็น..
เด่เด๊..เดินเข้ามาหาคุณครูด้วยหน้าตาครุ่นคิด..จริงจัง..
ตามด้วยคำถามว่า..
คุณครูครับ...  ปิดเทอมแค่ยี่สิบวันเอง.. คุณครูไปผสมพันธุ์กับใครมาเหรอครับ..!!!!!  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ช่วยด้วย...ใครก็ได้..ช่วยตอบที....</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center"></div>  <p> </p>