สัปดาห์นี้เป็นวันหยุดพักผ่อนสำหรับใครๆหลายๆคน แต่เป็นวันทำงานหมดทั้ง 3 วันสำหรับตัวเองและคุณศิริค่ะ ดูเหมือนว่างานทั้งหลายแหล่จะเหมือนๆเดิม แต่ทุกวันเราก็จะพบกับอะไรต่ออะไรที่ไม่ซ้ำกันเลย และได้เรียนรู้อะไรต่ออะไรไม่รู้จบ
สำหรับสิ่งที่เรียนรู้วันนี้ก็คือสิ่งที่เขียนเป็นชื่อบันทึกนี่เลยตรงเป๊ะ เป๊ะค่ะ พอมาคิดดูอีกทีก็ยิ่งรู้สึกว่า ถ้าเราเรียนรู้เทคนิคนี้ให้ดี รู้จักหยุด ดูจังหวะในการจัดการสิ่งต่างๆ ชีวิตคงจะง่ายและมีความสุขมากขึ้นแน่ๆ ก็เลยต้องเอามาเขียนเตือนตัวเองและเผื่อแผ่ถึงชาว GotoKnow ด้วยค่ะ เชื่อว่าพวกเราทุกคนต้องเคยมีตัวอย่างที่เกิดกับตัวเองแน่นอน
เริ่มจากที่มีงานที่รับอาสาจัดทำในฐานะกรรมการเครือข่ายผู้ปกครองของโรงเรียนลูกที่ทำเสร็จแล้ว และต้องการส่งทางเมลตอนพัก แม้จะพบว่าระบบเชื่อมโยงดูจะมีปัญหา ก็ยังพยายามส่ง เสียเวลาไปตั้งเยอะ แล้วสุดท้ายก็ทำไม่ได้ หัวเสียหงุดหงิดเล็กน้อย ปรากฎว่าค่ำลง มาเข้าเน็ตใหม่แล้วส่ง ใช้เวลาไม่ถึง 5 นาทีก็เสร็จเรียบร้อย นึกเสียดายเวลาตอนกลางวันมากๆค่ะ ถ้ารู้จักหยุด ไปทำงานอื่นเสียก็คงจะได้งานอื่นแถมไม่เสียอารมณ์อีกด้วย เรียนรู้ไปหนึ่งยก
ในงานแล็บวันนี้มีตรวจวัด Osmolality ซึ่งใช้เครื่องที่จะมีการ freeze สารละลายแล้ววัด เครื่องนี้จะทำงานได้ปกติดีในห้องเย็นๆ เผอิญห้องแล็บเราเย็นไม่พอ ทำให้เครื่องมักจะรวน ตรวจวัดได้ราย 2 รายก็ไม่ freeze ซะอีกแล้ว ตัวเองพยายามตรวจ sample 4 รายพร้อมทั้งสารมาตรฐาน 1 ราย ทำได้ช่วงแรกแล้วเครื่องยังเซ็ตไม่ดี ค่าไม่คงที่ ก็พยายามทู่ซี้ทำ ไม่ยอมหยุด จนสุดท้ายวัดค่าได้ถูกต้องไปได้แค่ 2 รายก็ทำต่อไม่ได้ผล ต้องปิดแล้วเริ่มใหม่ สุดท้ายคนที่จัดการจนเสร็จเรียบร้อยได้ผลก็คือ คุณศิริ เพราะเธอบอกว่าให้ใจเย็น หยุดรอจนถึงเวลาอันสมควรก่อนไม่ต้องรีบ แล้วก็จริงของเธอ เพราะเธอจัดการได้เสร็จในเวลาไม่นานเลย เฮ้อ..ได้เรียนรู้ไปอีกยก
มาย้อนคิดยิ่งรู้สึกเลยว่า นี่คือบทเรียนที่ตัวเองมีจุดอ่อนอยู่มากๆ และจะพยายามยั้งคิดให้มากขึ้น มีเรื่องมากมายที่การหยุดพัก หยุดคิด หยุดพิจารณา ก่อนที่จะดำเนินต่อไป จะทำให้เราบรรลุเป้าหมายได้ดีและเร็วกว่า
เห็นด้วยครับ หลายเรื่องในชีวิตก็เป็นเช่นนั้นครับ ขอบคุณที่ให้สติดีจัง