จะตั้งใจ หอบเอากำลังใจ จากผู้ที่เข้ามาอ่านบันทึกสุดท้าย ไปทำความดี และนำมาเผื่อแผ่โดยเสมอกัน

  หลายครั้งที่ขอบคุณตัวเอง กับการตัดสินใจ ทำในสิ่งที่ลังเล โดยเฉพาะเรื่องดีๆ

 คราวนี้ก็เหมือนกัน กำหนดว่าจะไปออกหน่วย กับคณะ เพื่อนแพทย์ไร้พรมแดน พุทธสมาคม โรงพยาบาลวิภาวดีรังสิต ชมรมสุขภาพกายและใจ ชมรมรัตนเวช และบุคลอื่นๆ ที่มาสมทบ ที่เราสัญญากันว่า ทุกปี เราจะไปให้การรักษา ในท้องถิ่นกันดาร โดยเฉพาะตามดอย และจะไปตรวจสุขภาพ พระเณรที่ที่นั่น ปีหนึ่งๆ เราจะได้ทำบุญนี้ กับคนหลายร้อยคน

 อาจเป็นเรื่องที่หลายคน เพิ่งจะทราบ หรือหลายคนอาจได้ยินบ่อยๆ ก็ตามแต่ เมื่อสองสามวันก่อน เกิดอาการลังเลเหมือนกัน เพราะภารกิจหลายๆอย่าง แต่ที่สุดทุกอย่างก็ลงตัว และตัดสินใจเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อย ตอกย้ำตัวเองว่า ต้องไป

  บางทีเราก็ตอบไม่ได้ว่าทำไมบางอย่าง เราต้องไปให้ได้

การไปครั้งนี้ จะไปที่อ.อมก๋อย และอ.ฮอด จะได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาเล่าสู่กันฟัง คาดว่าอากาศคงหนาวสุดใจ เมื่อเทียบกับชลบุรี ที่ไม่รู้จักคำว่าหนาวมาหลายปี

 มีการนำอาหารทะเลไปเลี้ยงพระเณร นำเสื้อกันหนาวซื้อมาใหม่ ไปแจกพี่น้องชาวเขา และอีกหลายอย่างที่เราเตรียมกันไป ด้วยความเบิกบานใจ

 ต้องขอให้บันทึกนี้ บอกกล่าวร่ำลาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะกลับมาในวันที่10 ธ.ค. 50

  จะตั้งใจ หอบเอากำลังใจ จากผู้ที่เข้ามาอ่านบันทึกสุดท้าย ไปทำความดี และนำมาเผื่อแผ่โดยเสมอกัน

   วันนี้คงต้องลากันไป อีกหลายวันกว่าจะพบเจอกัน รักษาสุขภาพให้ดี กันทุกคนนะคะ สวัสดีค่ะ