วิถีวัฒนธรรม ตอน 3
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> วัฒนธรรมการเรียนรู้แบบจารีตนิยม ได้สะท้อนภาพออกมาชัดเจนและเป็นเครื่องประกันคุณภาพของผู้ศึกษา ดังนั้นรูปแบบต่าง ๆ จึงหยิบยกขึ้นโดยอาศัยคุณสมบัติของผู้สอนและกลายเป็นที่มาของคำว่า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">…รูปแบบที่ครูเป็นศูนย์กลางแห่งการเรียนรู้และสร้างสูตรสำเร็จรูปเพื่อใช้เป็นแนวราบเดียวกัน ก่อเกิดการปะทะสกัดกั้นความไร้พรมแดนแห่งการเรียนรู้ ด้วยเหตุดังกล่าวมา ศาสตราจารย์ สุธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์ จึงกล่าวว่า…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ครู หลักสูตร แบบเรียนและจารีตการจัดการ กลายเป็นกรอบเป็นเครื่องพันธนาการและเป็นเครื่องปิดกั้นสติปัญญาทั้งของผู้เรียนผู้สอนและของคนทั่วไป ทำให้เกิดจารีตนิยม การไม่กล้าคิด ไม่กล้าริเริ่มสร้างสรรค์จนเป็นเหตุให้สติปัญญาของบางคนไม่อาจพุ่งแรงในวาระที่ควรเป็น จนต้องฝ่อหดหายและสาปสูญ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในขณะเดียวกันวัฒนธรรมการเอาอย่าง การเรียนแบบและลอกแบบปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน ทั้งในระบบราชการและวงวิชาการ เช่น นิสัยคอยคำสั่งนาย ฟังเจ้านาย วัฒนธรรมการดูงาน การนำวัฒนธรรมลักวิทยามาใช้ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> ในการสร้างผลงานทางวิชาการในสถาบันอุดมศึกษา และพฤติกรรมการละเมิดลิขสิทธ์ เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คือการถ่ายแนวคิด และเทคโนโลยีของต่างชาติมาใช้โดยไม่มีการตรวจสอบและคัดเลือก...
