เมื่อมาอยู่รวมกันเยอะๆ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร และก็รับเอาทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ปรับให้พอเพียงกับที่ตัวเราต้องการ

 

     ตอนเดินป่า ประเด็นหนึ่งที่ พี่อ้อยเล่า น่าสนใจมาก  ในป่าดิบชื้น ต้นไม้ พืชทุกชนิด ต้องแข่งกันสูง แข่งกันให้ได้แสงแดด

     แต่ยากมากสำหรับ พืชต้นเล็กๆ ที่เกิดที่ไลเคนของก้อนหิน หรือที่เกิดมาเพื่อเป็นพืชเล็กๆระดับใต้ต้นไม้ใหญ่ หรือพวกเถาวัลย์ ไม้เลื้อย

      อย่าง ไม้เลื้อย มีหนทางแก้ปัญหาของตนเอง โดยการโหนไปเรื่อยๆ   ไต่ไปเรื่อยๆและต้นใหญ่ก็ยินดี ต้นไทรด้วย เวลาเกิดและโต ก็รัดจนต้นแม่ตายก็มี แต่ก็เป็นธรรมชาติที่ไม่ต้องการอะไรตอบแทน  นอกจากหวังว่า

              " ขอให้เธอเติบโต "

       อย่างพืชต้นเล็กมากๆ ใบขนาดที่   เล็กกว่านิ้วก้อย ทำอย่างไร

 

       พี่อ้อย ชี้ให้ดู ใบสีม่วง เล็กๆที่เกาะเกิดที่ไลเคนก้อนหินใหญ่ ถึงแม้จะเล็ก แต่ก็ปรับตัวได้ดี แม้มีแสงแดดมาที่พื้นน้อย แต่ว่า ปรับสีของใบ

ที่สามารถสโคปแสงที่ได้รับแบบน้อยๆแต่ มุ่งไปสู่ครัวของการปรุงอาหารเพื่อมีชีวิตอย่างงดงาม

 

     ฉันรู้สึกอิ่มกับคำอธิบาย ในโลกของป่าดิบชื้นที่นี่    ที่นี่เป็นสวรรค์ของทุกชีวิต ที่ใครๆก็อยากมาอยู่ ต้นไม้ สัตว์ สิ่งมีชีวิต เพราะความอุดมสมบูรณ์ของปัจจัยต่างๆ

 

      เมื่อมาอยู่รวมกันเยอะๆ ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร และก็รับเอาทรัพยากรที่มีอยู่อย่างจำกัด ปรับให้พอเพียงกับที่ตัวเราต้องการ