เมื่อเย็นต่อค่ำวานนี้ ( 30-11-2550 ) ไปดูงานกาชาดน่านที่อยู่ไม่ไกลจากบ้าน ที่ร้านแสดงนิทรรศการฯ มีคนรู้จัก 4 คนนั่งตั้งวงคลายเครียด คลายเส้น จากการทำงาน ( ใกล้พวกเขาเห็นเต้นส์ สสส.อยู่โดดเด่น ว่า ให้ปลอดเหล้า บุหรี่ )

                  ผมไปแวะทักทาย พวกเขาบ่นเรื่องการเมืองเรื่องวุ่น พวกเขารู้สึกเบื่อหน่ายพฤติกรรมการพูดของนักการเมืองกัน และถามความคิดของผม

                  ผมได้ถือโอกาสอธิบายไปย่อ ๆ เมื่อถูกถาม ว่า นักการเมืองเขาให้ไปพูด ไปแสดงออก จะจริงหรือไม่ ก็ต้องดูว่าเป็นจริงหรือไม่ เรียกว่าต้องติดตาม เราเกลียดการเมืองไป  เขาก็ต้องมาบริหารท้องถิ่นบ้านเมือง 

                  ได้พูดไปอีกว่า  โดยหลักการ  มนุษย์ทุกคน มีเกียรติ มีศักดิ์ศรีอยู่แล้วนักการเมืองก็เป็นมนุษย์ เป็นปุถุชน เขาย่อมตัวมีเกียรติ ไม่ได้แตกต่างจากเรา

                   นักการเมืองเป็นมนุษย์เดินดิน หากแต่เขาเสนอตัวมาทำหน้าที่เป็นผู้แทนปวงชน  เป็นหน้าที่ของพวกเราจะต้องมาเรียนรู้เรื่องวุ่น ๆ ที่เรียกว่า การเมือง ว่า พวกเขาพากันวุ่นวายไปทำไม?  เราจึงควรให้ความรู้เด็ก เยาวชน ประชาชน เรื่องการเมือง กิจกรรมทางการเมือง ให้ดีกว่าที่ผ่านมา