แมวไทยไปชมชนบทญี่ปุ่น - เคลื่อนด้วยใจ (5)

-ต่อจาก ๔-

ออกจากวัดพระหิน Seki Butsu แล้วเราขึ้นรถบัสก็เดินทางต่อไปยัง Yufuin Mura ศูนย์แสดงสินค้าท้องถิ่นที่กลายมาเป็นต้นแบบ OTOP ของบ้านเราซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาเล็ก ๆ ในเมือง Yufuin เนื่องจากเวลามีไม่มากก็เลยไม่มีโอกาสได้เลือกซื้อสินค้าอะไรที่นั่น ได้เพียงแต่เดินไปเดินมาในร้านค้า และที่พักต่าง ๆ บริเวณนั้นเท่านั้น

Yufuin Mura เหมือนสยามเซ็นเตอร์ที่คนมาเดินช้อปปิ้งกันอย่างล้นหลาม แต่ตั้งอยู่กลางป่าเขาเขียวที่เต็มไปไม้สน มีทะเลสาบน้ำใส ๆ อยู่ไม่ไกลนัก ไม่น่าเชื่อเลยว่าจากจุดเริ่มต้นของความคิดของชายสามคน จะทำให้หมู่บ้านหลังเขาที่ซึ่งประชากรส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และเด็กเพราะวัยทำงานนั้นออกไปทำงานต่างถิ่น กลายเป็นหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์คนมากมายรัก และแวะมาเยี่ยมเยือนดินแดนแห่งนี้ด้วยความรู้สึกดี และมีสมดุลด้วยตั้งแต่ระดับเล็ก ๆ กันภายในใจของแต่ละคน ในแต่ละครอบครัว ในแต่ละหมู่บ้าน ในแต่ละชุมชน และธรรมชาติ จนกระทั่งมีนักวิชาการที่มาแวะเวียนมาตั้งชื่อให้ว่าเป็น “Global Village” หรือ “หมู่บ้านระดับโลก” พลานุภาพของใจที่ปรารถนาดีที่จะสร้างผลิตภัณฑ์ที่มีคุณภาพที่ดี ที่ตนถนัด ที่ตนมี โดยระวังรักษาสมดุลต่อสิ่งต่าง ๆ ที่ประกอบมาเป็นชีวิตของตน ก่อให้เกิดสิ่งนี้ขึ้นมาได้ ให้คนในครอบครัวได้ทำสิ่งที่ตนรัก ให้คนรักไม่ต้องจากบ้านไปหาความเจริญภายนอก ให้ธรรมชาติยังคงอยู่อย่างยิ้มได้กับมนุษย์ เห็นสำเร็จอันเนื่องจากเหตุดังนี้แล้ว อดไม่ได้ที่จะบทกวีหนึ่งของท่านรพินทรนาถ ฐากุร ปราชญ์/กวีชาวอินเดียซึ่งท่านเรืองอุไร กุศลาสัย พากย์ไทยเอาไว้มาแสดงสนับสนุนเรื่องราวที่พบเห็นนี้ ณ ที่ใด ดวงใจมิไหวหวั่น ไม่พรึงพรั่นหวั่นระแวงแหนงฉงายณ ที่ใด อยู่ได้ด้วยเกียรติพราย มิต้องค้อมเศียรถวายผู้ใดเลย ณ ที่ใด ไร้ซึ่งอวิชชา ล้วนวาจาส่อสัตย์จัดเฉลยณ ที่ใด โลกหล้าพาเสบย ไม่เฉยเมยเกี่ยววิรุธประทุษฐ์กัน ณ ที่ใด มีความพยายามยิ่ง อุตสาหะเพื่อสิ่งสมบูรณ์มั่นณ ที่ใด ธารใสแห่งเหตุนั้น ไม่เหือดแห้งไปพลันด้วยชาชิน ณ ที่ใด ดวงใจจรดล สู่สถลแห่งกรรมกระทำสิ้นอีกพลังจิตตาเป็นอาจิณ ขอสวรรค์โปรดยินดลบันดาล มาตุภูมิข้าไซร้ได้สัญจร สู่นครบำราศเรื่องร้าวฉานณ ที่นั้น ขอพระโปรดประทาน ให้สัมฤทธิ์กิจการสมใจ เทอญฯ ออกจาก Yufuin Mura พวกเราก็เดินทางต่อไปยังอีกที่หนึ่งก็คือ ห้างสรรพสินค้าใหญ่ในตัวเมืองที่ชื่อว่า Tokiwa Shopping Mall ซึ่งที่นี่เองก็รักษาสมดุลกับทางหมู่บ้านด้วยเช่นกันกล่าวคือสนับสนุนจัดบริเวณให้มีแผนกขายสินค้าผลิตภัณฑ์ท้องถิ่น ซึ่งด้วยเวลาที่เหลือพอสมควรที่นี่เอง พวกเราก็เลยมีโอกาสได้เริ่มทยอยซื้อของฝากกลับไปที่บ้าน ผมเลือกตัวแทนรสชาติของญี่ปุ่นกลับไปที่บ้านก็คือสาหร่ายวากาเมะอบแห้ง ซึ่งสามารถพองตัวกลับเป็นเหมือนสาหร่ายสดได้เมื่อนำไปแช่น้ำ กับปลาแห้งในถุงชาที่เราสามารถเอาไปต้มน้ำแกงอย่างเช่นน้ำแกงสุกี้ได้ พวกนี้ก็คือสารอาหารที่มอบรสอร่อย ซึ่งเป็นรสหนึ่งที่ชาวญี่ปุ่นรู้จักมานาน นอกเหนือไปจากหวาน เปรี้ยว ขม เค็ม เผ็ด นอกจากนั้นในห้างนี้ผมก็มีโอกาสแวะร้านร้อยเยน ร้านที่สินค้าแทบจะไม่ติดป้ายราคาแสดงว่าราคาต่อหน่วยมีค่าเท่ากับร้อยเยน(มีค่าประมาณสามสิบบาท) ซึ่งถ้าบ้านเราก็คือทุกอย่างยี่สิบบาทอะไรทำนองนั้น ที่ร้านนี้ก็เป็นร้านที่สนุกร้านหนึ่งในการค้นหาสินค้าสำหรับพวกเราเลยทีเดียว เรามีโอกาสได้พบเห็นสินค้า หรือนวัตกรรมใหม่ ๆ ที่ออกแบบมาอย่างเข้าใจคนใช้ แต่มีราคาถูกมาก ๆ คือร้อยเยน อาทิเช่นที่ตัดไข่ต้ม ที่หมุนฝา ที่รองประตู เจลห่อขวดน้ำเพื่อรักษาอุณหภูมิ ผ้าสำหรับถูหลัง เป็นต้น เวลาเดินในร้านที่เจอเพื่อน ๆ ก็จะถามว่า “เจอนวัตกรรมอะไรที่น่าสนใจไหมคร้าบ…” ก็เป็นการหาของฝากที่สนุกมากทีเดียวคร้าบ ผมกะว่าจะเอาไปติดเบอร์แล้วใส่ถุงแบบซานต้า…เพราะมีหลายชิ้นเหลือเกินที่อยากจะมอบให้ แต่ว่ามีงบประมาณจำกัด (แฮะ แฮะ แฮะ) เมื่อช้อปปิ้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เราก็เดินทางกลับไปรับประทานข้าวเย็น ซึ่งมื้อนี้ไปทานที่ร้านในเมือง ที่ Natsumachi Green Homestay เลือกจากการสุ่มร้านค้าซึ่งก็อาศัยผลผลิตจากพวกเขานั้นหละ เป็นการให้เมืองและชุมชนมีโอกาสได้ต้อนรับพวกเราร่วมกัน และเมืองกับชุมชนได้มีโอกาสได้พึ่งพาอาศัยกัน ทานไปได้สักพักใหญ่ พ่อใหญ่ก็มากับ PR ประจำบ้าน หนูดีดีกะซึ่งแลดูยังคึกคักแม้ว่าเริ่มจะดึกแล้วสำหรับเด็กคือใกล้สามทุ่ม มารับญาติจากแดนไกลที่เพิ่งรู้จักกันอย่างพวกผมกลับไปที่บ้าน

แมวไทยไปชมชนบทญี่ปุ่น - เคลื่อนด้วยใจ (5)

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน