ชีวิตได้ดำเนินไปในแต่ละวัน เวลาที่หมุนไปไม่มีวันหยุดนิ่ง ชีวิตที่เกิดมาแล้วก็ตายจากไป

               ในชีวิตมนุษย์ทุกคน เกิดมาแล้วก็มีการตาย แต่ชีวิตคนแต่ละคนต้องดำเนินไปกว่าจะเสียชีวิตไป แต่ละวันแต่ละเดือน ก็ต้องดำเนินไปด้วยกันทั้งสิ้น บางคนก็มีอุปสรรคแตกต่างกันออกไป นั่นมาจากความไม่พอดีของชีวิต ความไม่พอเพียง คนไม่มีเงินก็แสวงหามันมาทำทุกทาง เพื่อให้ได้มา บางคนคิดดีก็ประกอบอาชีพสุจริต บางคนทีละโมภคิดไม่ดี ก็ประกอบอาชีพทุจริต ก็ว่ากันไป  คนที่มีเงินแล้วก็ไม่มีความสุขเพราะขาดความพอดีในเรื่องคู่ครอง คนรัก รูปร่างหน้าตา และจิปาถะแล้วแต่ละคน ซึ่งนานาจิตตัง

           หารู้ไม่แท้จริงชีวิตเราก็ต้องตาย ไม่รู้วันนี้วันใหน ความสุขอยู่ที่ใหน อยู่ที่ใจ อยู่ที่วัตถุ รูป รส  กลิ่น เสียง  สิ่งที่อยากจะให้คิดกัน คือ เมื่อเราตายแล้ว คนข้างหลังจะสรรเสริญหรือสาปแช่ง อันนี้เกิดจากสิ่งที่เราได้สร้างขึ้น แม่ข้าพเจ้าได้สอนไว้ ให้มีความซื่อสัตย์ ให้ทำความดี ทำประโยชน์ให้กับสังคม ช่วยเหลือสังคม อาชีพอย่างเรา สอนหนังสือก็ถือว่าได้ช่วยเหลือสังคม ให้ความรู้แก่ศิษย์ มีจรรยาบรรณในการสอน แล้วคุณผู้อ่านละคะ ได้ทำอะไรให้กับสังคมในแต่ละวันหรือยังคะ  หากเราทำให้สังคมดี แวดล้อมดี ลูกหลานเราก็จะได้ดีไปด้วยนะคะ