<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จากภาพรวมการสัมภาษณ์เกษตรกรที่ทำกินในพื้นที่รอบต่อของป่าเขาใหญ่-ทับลาน หน่วยงานราชการต่างๆ องค์กรพัฒนาเอกชน และองค์กรภาคประชาชนระหว่าง ๒๓-๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐ ที่ผ่านมา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมได้ความประทับใจว่า ชาวบ้านที่ทำมาหากิน อยู่ในพื้นที่นี้ มีความระแวง และไม่เคยไว้ใจคนภายนอก</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">มีการพูดแสดงถึงการการป้องกันตัวเองตลอดเวลา ในนาทีแรกที่พบกัน โดยไม่ต้องรอให้ใครถาม ว่าอะไร เช่น</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ผมอยู่ที่นี่มานาน หลายชั่วคน”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ผมไม่เคยบุกรุกพื้นที่ป่า”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ผมไม่เคยล่าสัตว์”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ผมไม่เคยตัดไม้เถื่อน”</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมฟังแล้วก็รู้สึกสงสาร และเข้าใจ และได้แต่ปลอบใจว่า เป็นความเข้าใจผิด เรามีความรู้ไม่พอ ข้อมูลไม่ชัด ทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งในการดำเนินงาน และช่องว่างของการตีความและจัดการของทั้งหน่วยงานรัฐ และการประกอบอาชีพของชุมชน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และส่งผลให้ เกิดความเสียหายในการดำเนินงานในหลายๆมุม</p> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">ชาวบ้านไม่เห็นค่าของสิ่งที่ไม่ทราบจะเป็นของตัวเองหรือไม่ จึงใช้แบบทำลายจนเสื่อมโทรม ไม่มีการดูแลรักษา</li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt">ชาวบ้านบางคนยอมขายที่ดิน ที่เป็นแนวกันชน ระหว่างเขตอนุรักษ์กับชุมชน ให้กับคนภายนอกที่มีอิทธิพล ที่คาดว่าจะช่วยต้านทาน อำนาจรัฐ ในการยึดที่ดินคืนเป็นป่าได้</li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 72.0pt">การขายที่เกิดขึ้นกับคนที่มีที่ทำกินมาก และอาจถูกยึดคืนเป็นพื้นที่ป่าไม้</li></ul></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 36.0pt"> พยายามทำลาย “สัญลักษณ์” ของป่า ออกจากที่ทำกินของตนเอง โดยเฉพาะ สภาพป่า และต้นใหญ่ๆ ทั้งตัด ถาง เผา ถากต้น ถากเปลือกให้ไม้ตาย ตัดกิ่งตัดยอด </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 72.0pt">ได้แต่ที่ดินโทรมๆ ก็ยังดีกว่าไม่ได้อะไรเลย</li></ul></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; color: blue; tab-stops: list 72.0pt">ยิ่งโทรมมาก ต้นไม้ก็จะฟื้นตัวช้า ยิ่งปลอดภัยในการถูกยึดคืน หรือฟื้นคืนเป็นป่าไม้ ทำให้ใช้ได้ต่อไป เรื่อยๆ</li></ul></ul> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การทำงานกับคนกลุ่มนี้ก็มีแต่พยายามจะเข้าใจเขามากๆ แทนการรังเกียจการพูดประชด กระแทกแดกดัน ของเขา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การกระทำเช่นนั้น เป็นการแสดงความน้อยใจ ที่เขาอัดอั้นมาตลอดชีวิตของเขา ทำให้เขาไม่กล้าไว้ใจใคร และไม่เคยไว้ใจใครได้เลย ต้องคอยปกป้องตัวเองตลอดเวลา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่ทำให้งานการเรียนรู้ชุมชน ก้าวหน้าช้า เพราะต้องคอยนั่งอธิบาย ปลอบใจ ให้หายขุ่นใจ เป็นระยะๆ จึงจะคุยกันต่อได้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โดยเฉพาะกับนักศึกษามือใหม่ ที่เพิ่งไปเรียนวิธีการเก็บข้อมูลชุมชนแบบการประเมินสภาวะชนบทอย่างเร่งด่วน (Rapid rural appraisal) และ การประเมินชนบทแบบมีส่วนร่วม (Participatory rural appraisal) กับผม </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เขายังไม่ค่อยรู้วิธีการเก็บข้อมูล ไม่รู้วิธีการตั้งคำถาม ตรวจคำตอบ ก็หนักพอแรงแล้ว </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ก็ยังมาเผชิญการพูดวนไปวนมา ไม่ตอบคำถาม แต่กลับพูดออกไปทางประชดประขัน ของชาวบ้านอีก</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมรู้สึกสงสารเขามาก ไม่รู้จะช่วยได้อย่างไร</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แต่ก็เป็นโอกาสดี ที่เขาจะได้เรียนรู้ความเป็นจริงของสังคม ที่ไม่สวยหรู งดงาม เหมือนที่เขียนไว้ในตำราที่เขาเรียนมา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และ เขาก็จำเป็นต้องเรียนรู้เร็ว ให้ทันเวลาโครงการ และหลักสูตรที่ต้องเรียนตามที่กำหนดไว้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">และ งานของชาวบ้าน ชาติ สังคมไทย และสังคมโลก ก็ต้องเดินต่อไป ต่อไป และต่อไป </p> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> แผนการพัฒนาป่าไม้ และสัตว์ป่า กำลังรอข้อมูล ที่เป็นจริงในการทำงานกับมวลชน และชุมชน </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> โครงการพัฒนาทรัพยากร “มรดกโลก” ต้องทำให้ทันเวลา ใน ๒ ปีข้างหน้านี้ </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> ผู้ให้ทุนก็ถูกบีบจากสังคมโลก ว่าการให้ทุน สัมฤทธิ์ผลที่ตั้งไว้หรือไม่ </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> หัวหน้าโครงการ ก็ถูกผู้ให้ทุน “บีบ” มาให้ทำงานบรรลุเป้าหมายการ “พัฒนาคน” ของชาติ และประเทศลุ่มน้ำโขง </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> ชุมชน กำลังรอ “แผนและนโยบายที่ถูกต้อง เหมาะสม” ที่ทำให้คนกับป่าอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข </li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt">และ ผมก็กำลังบีบตัวเอง ให้ทำงานบรรลุเป้าหมายของโครงการ ในการกำหนดหัวข้อการพัฒนาพื้นที่ รอยต่อของป่าเขาใหญ่-ทับลาน และหัวข้อวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาปริญญาโทอย่างน้อยสองคน</li></ul> <ul style="margin-top: 0cm"><li class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; tab-stops: list 36.0pt"> และต้องใช้กรณีศึกษานี้ให้เป็น best practice ฝึกเทคนิคการเก็บข้อมูล และประเมินสภาวะชนบท ให้กับนักศึกษาระดับปริญญาโท จากประเทศเครือข่ายอีก ๕ ประเทศ ภายใน เดือน ธันวาคม ๒๕๕๐ </li></ul> เราไม่มีเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ที่จะมาทะเลาะกันอีกแล้ว ครับ
การขาดความเข้าใจ (ข้อมูล) และเวลาที่น้อยนิด ในการทำงานแก้ไขปัญหาความเสื่อมโทรมของที่ดิน ป่าไม้ และแหล่งน้ำ
เรามีความรู้ไม่พอ ข้อมูลไม่ชัด ทำให้เกิดปัญหาความขัดแย้งในการดำเนินงาน และช่องว่างของการตีความและจัดการของทั้งหน่วยงานรัฐ และการประกอบอาชีพของชุมชน
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
บัวชูฝัก · 29 พ.ย. 2550
แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช · 29 พ.ย. 2550
nilsakul · 29 พ.ย. 2550
ตรีชนา อ้อ ศิริส้าว · 29 พ.ย. 2550
เบิร์ด · 29 พ.ย. 2550
ปุนรดา คุณาธารกุล · 29 พ.ย. 2550
ปุนรดา คุณาธารกุล · 29 พ.ย. 2550
สวัสดีค่ะอาจารย์
ขออนุญาต เข้ามาอ่าน จริงจังหนักแน่น เหมือนเดิมนะคะ
เราไม่มีเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ที่จะมาทะเลาะกันอีกแล้ว ครับ
กราบสวัสดีครับ
สร้างคน(ปลูกต้นความคิด)....ก่อนสร้างต้นไม้....สร้างต้นไม้ก่อนสร้างป่า...ทำเล็กไปใหญ่...กินข้าวทีละคำ...ย่ำทีละก้าว...เราคงมีโอกาสเจอรอยเท้าที่เคยย่ำในอดีตเป็นรอยเท้าที่ทรงคุณค่าในเส้นทางที่ราดด้วยน้ำใจในการผ่านมาในครั้งก่อน
ปลูกความคิดให้เกิดในใจคน ให้คนคิดต่อได้ ทำเองได้ และรู้คุณค่าเองได้จากการกระทำของตน...ชาตินี้ก็อิ่มแล้วครับ เพราะว่าเราไม่ใช่ซุปเปอร์แมนที่จะบินไปช่วยใครต่อได้ในทุกเมื่อที่เดือดร้อน...ที่สำคัญซุปเปอร์แมนไปช่วยตอนที่เร่งด่วนและเกิดเหตุภายนอก แต่เหตุภายในใจคงต้องเรียนรู้เอาเองแต่ละคน น่าจะเรียกว่าอะไรดีครับ หรือควรจะเรียกว่า
ซุปเปอร์ไมนด์ ดีครับ
กราบขอบพระุคุณมากครับ
ครับ
จริงใจ ไม่ใช่จิงโจ้ ครับ
ชิวิตเพื่องาน งานเพื่อชีวิต ครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์
แอบมาติดตามงานอาจารย์ค่ะ
ขอบคุณครับ ที่เป็นกำลังใจ
ขอบคุณครับ อาจารย์
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ดร. แสวง รวยสูงเนิน
กระผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับกับประโยคที่ว่า "เราไม่มีเวลาแม้แต่วินาทีเดียว ที่จะมาทะเลาะกันอีกแล้ว ครับ" ถ้าทุกคน ทุกองค์กร ทุกภาคส่วน ทุกประเทศ คิดเช่นนี้โลกของเราคงจะพัฒนาไปสู่ความเจริญและสงบสุขอย่างยั่งยืน อยากมีโอกาสได้เห็นสักครั้งในชีวิตขอบคุรอย่างยิ่งครับ
สวัสดีครับท่านอาจารย์ ดร.แสวง