"อย่าลอกเลยนะครับ ท่านเป็นครู ถ้าผมจับได้ ท่านเสีย ที่ทำงานท่านก็เสีย"

ผมสอนครูในโครงการพัฒนาครูประจำการเพื่อให้ได้รับวุฒิปริญญาตรีทางการศึกษา สาขาวิชาการประถมศึกษา รุ่นที่ 2 (เป็นโครงการเดียวที่เกิดบันทึก ความทุกข์ที่เกิดจากเงิน 2,500.- ของนักศึกษาผู้หวังดี  )

ผู้เรียนเป็นครูตามโรงเรียนต่าง ๆ ของภาคเหนือ ซึ่งมีทั้งบนดอยและที่ราบ บางคนเป็นครูมาหลาย 10 ปี แต่ต้องมาเรียนโครงการนี้ เพราะกฎหมายบังคับให้เรียน ถ้าไม่เรียน คุรุสภาก็ไม่ออกใบรับรอง ก็สอนหนังสือไม่ได้ มีครู ตชด. หลายคนเหมือนกัน โดยเฉลี่ยอายุเกินเลข 3 แน่นอน เลข 4  เลข 5 ก็มีหลายคน

ช่วงสอบปลายภาค วิชาที่ผมสอน "นวัตกรรมการศึกษา"

ข้อสอบเป็นอัตนัย (อธิบาย) ... เวลาสอบ  2 ชั่วโมง

นั่งสอบกันได้สักพัก ผมนั่งอยู่หน้าห้องคนเดียว ถ้าเคยคุมสอบจะทราบนะครับว่า พฤติกรรมของคนที่เตรียมทุจริต หรือ ทุจริตไปแล้วเป็นอย่างไร

  • นั่งเป็นทำข้อสอบ แต่ปากกาไม่ยอมเขียน
  • นั่งทำเป็นมองไปข้างหน้า แต่ตาเอียงมาหาเพื่อนข้าง ๆ
  • ก้มหน้าก้มตาอย่างขมักขเม้น แต่หัวเอียงพร้อมตาไปโต๊ะข้าง
  • พฤติกรรมอยู่ไม่สุข ระริกระรี้ เหมือนไม่มีสมาธิ
  • ทำเป็นคุยกับเพื่อนเบา ๆ
  • ทำเป็นยืมอุปกรณ์การสอบ เช่น ยางลบ ปากกา ดินสอ
  • ยักคิ้วหลิ่วตา
  • พฤติกรรมคนเป็นต้นฉบับ เช่น เอากระดาษคำตอบมาใกล้ ๆ ในระยะการมองเห็น
  • พฤติกรรมคนเป็นต้นฉบับ เช่น ทำเป็นยกกระดาษคำตอบมาอ่านใกล้ ๆ สายตา โดยตั้งฉากให้เพื่อนด้านหลังเห็นด้วย

เหอ เหอ อีกเยอะ ... สรุปได้คำเดียวคือ ทำเป็นเนียน นั่นเอง

ครูพวกนี้ก็เหมือนกัน ใช้ยุทธวิธีการลอก ก็คือ ลอกมันตรง ๆ ต่อหน้าอาจารย์นี่แหละ ....

เอียงหัวไปหาเพื่อน ตาดูกระดาษคำตอบ มือเขียนตามอย่างรวดเร็ว บางทีอ่านไม่ออก ก็อาศัยอาจารย์ไม่มอง มันก็ถามกันเบา ๆ

หน๊อย !!! อาจารย์เค้าไม่รู้เลยเนอะ

ผมเห็นก็ใช้ยุทธวิธีตอบโต้ คือ พูดขึ้นมาลอย ๆ ว่า "อย่าลอกเลยนะครับ ท่านเป็นครู ถ้าผมจับได้ ท่านเสีย ที่ทำงานท่านก็เสีย" (ประมาณบทผู้ใหญ่ต้องแบบนี้ เอาแบบให้เกียรติกันหน่อย)

พูดไปสองไพเบี้ย ... มันไม่หยุด แถมหนักกว่าเดิม

อดรนทนไม่ไหว ผมจึงบอกต่อไปว่า "ถ้าผมจับได้ ผมจะจับตกทุกวิชา"

แต่กรณีท่านอาจจะคิดว่าแย่แล้ว แต่ต่อไปนี้นะสิครับ แย่กว่านี้อีกครับ

ผมเห็นนักศึกษาคนหนึ่ง ไม่ยอมก้มหน้าดูที่ตัวกระดาษคำตอบกับตัวข้อสอบ แต่กลับไปก้มหน้าด้านซ้ายมือ แล้วเงยหน้ามาเขียนที่กระดาษคำตอบ

ผมสังเกตอยู่สักพัก ... จึงเริ่มกลอุบาย โดยเริ่มออกเดินไปช้า ๆ แล้วก็แว่บกลับมาที่โต๊ะของนักศึกษาคนนี้ พบว่า ....

เอา Sheet ที่เป็นคำตอบของข้อสอบมาแอบไว้ที่เก้าอี้ด้านซ้ายมือนั้น ถึงออกมาในรูปพฤติกรรมที่ได้อธิบายไปแล้ว

ทุจริตนี่ ผมนึกในใจ ... ผมพุ่งตรงไปหาทันที มือจับเอกสารพลิกด้าน แล้วพูดว่า "อีกครั้งเดียวนะ" ชูนิ้วชี้ แล้วมองตา เพื่อต้องการให้เขาเห็นว่า ถ้าลอกอีกครั้งเดียว คุณเตรียมออกไปจากห้องสอบได้

ผมโกรธนะ โกรธมาก แต่ต้องระงับอารมณ์ไว้ ... พลางคิดในใจว่า

"นี่คือครูนะ ... ครูที่สอนหนังสือให้เด็กฉลาดทั้งความรู้ ทั้งคุณธรรมให้กับเขา ... แต่ทำไมครูมาทำแบบนี้ซะเองล่ะ ... ไม่มียางอาย ไม่มีความละอายใจต่อบาปบ้างเลย ... เอาตัวรอดแบบหน้าด้าน ๆ ... แล้วลูกหลาน อนาคตของชาติเราล่ะจะเป็นยังไง ถ้าได้ครูเลว ๆ แบบนี้ไปสอนเขา" คิดไปก็พลางถอนหายใจ หงุดหงิดและอารมณ์เสียเป็นอย่างยิ่ง

เล่าให้คุณฟังกัน ... ประสบการณ์ตรงของคนเป็นครูสอนครูอย่างผม

เล่าให้คุณได้คิด

.... อดีต คุณเป็นนักเรียน คุณเคยลอก เรื่องมันผ่านมาแล้ว ผมไม่ใส่ใจ

... แต่ปัจจุบัน คุณ คือ ครู ... ครูผู้ให้ความรู้แก่คน แก่นักเรียน คุณยังคงพฤติกรรมการลอกอย่างไม่เสื่อมคลาย ... ไม่อายคนอื่นบ้างหรือ ... ผมไม่เข้าใจจริง ๆ

นี่คือ สภาพเป็นความจริงในสังคมการศึกษาบ้านเรา เพียงแค่ตัวอย่างเดียว ... เหนื่อยนะครับ เมื่อต้องพบกับคนที่ไม่มีคุณธรรมในตน

บุญรักษา ... ครับ :)