ที่นี่ g2k ต้อนรับต้าด้วยความอบอุ่นมากๆ หลายคนไปให้กำลังใจ น่าดีใจกับครูดีๆที่เวทีนี้ไม่หลงลืมเขา

ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้กำลังใจกับคนที่อยู่ในอาชีพครูเท่านั้นหรอกครับแต่ให้บังเอิญไปพบครูที่มีอุดมการณ์บ่อยขึ้น  จากการไปฟังแวดวงการศึกษาระดับหอคอยงาช้างแล้วอยากดึงกลุ่มคนเหล่านี้ลงมาดูเวทีสอนเด็กเป็นตัวอย่างบ้าง  จะได้เกิดสติปัญญาอย่ามุ่งบ้าแต่ของนอก  http://gotoknow.org/blog/ekkachai-km4/148889ลองมาดูชีวิตเด็กสาวคนนี้ปะไร    สุขสบายเหมือนท่านที่ฝันเอาแต่เงินหรือไม่  จากบล็อก"ครูบ้านๆ"

หลานต้าคนนี้มีแต่จะให้แม้รู้ว่าชีวิตมีแต่ภัยไม่เคยท้อ  แถมกลับให้กำลังใจคนอยู่วงนอกอย่างเราๆซะอีก ต้าบอกว่า"สวัสดี สหายรัก G2K ต้าอยากให้ทุกคนสุขสบาย ทั้งกายใจ นะคะ ส่วนความทุกข์ ก็อย่าทิ้งมันเลย อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เราสำรวจ และทบทวนตัวเอง ไม่หลงลืมตัวตนของเราไงคะ..."

การรู้จักตัวตนและไม่ลืมตัวตนทำให้คนเจริญ  ดีแต่คนที่พัฒนาแบบขาลอยพื้นไม่รู้ตัวตน  ขาดรากเหง้าของตนเอง  แต่ละแห่งที่ครูต้าไปอยู่ล้วนแต่มีภัยที่ใครๆก็กลัวP

ครูต้ามองแต่ละสิ่งเป็นโอกาสของตัว  เห็นเด็กๆทีไรใจมีแต่ความสุข  มองเเด็กๆน่ารักไปหมด  แวดล้อมโรงเรียนครูต้าก็ถูกเผา  ถูกฆ่าไม่เว้นแต่ละวัน  ครูต้าบอกกับตัวเองว่า"สิ่งไหนเราตัดสินใจไปแล้วไม่ว่าจะเกิดอะไร เราไม่เคยเสียดายและไม่คิดเสียใจ......." นึกเสียว่า"คนจะปลอดภัยอยู่ในจุดที่อันตรายแค่ไหนเขาก็ยังรอดมาได้"

ครูต้าหมั่นเขียนบล็อกด้วยชีวิตจิตใจเพื่อเล่าเรื่องให้เราทราบเหมือนเราไปอยู่กับเหตุการณ์ด้วย  ด้วยมองว่าทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัว มีค่ามาก  ใครถามอะไรก็จะเอาบล็อกตัวเองให้เขาดู

ครูต้ามองสิ่งรอบๆตัวที่คนอื่นมองน่ากลัวว่า"รู้สึกว่าทั้งภูเขา น้ำตก ป่ายาง หลังโรงเรียนของต้ามันช่างโรแมนติกอะไนอย่างงี้นับประสาอะไรกับเด็กๆที่นี่ พวกเขาไม่ใช่เด็กบ้านนอกอย่างที่ใครๆคิดนะดูพวกเขามีอารธรรม ความเป็นสากล กล้าคิด กล้าพูด ไม่ค่อยกลัวคนแถมมีน้ำใจนักกีฬามัก มากกก.."

ทำให้เราห่างไกลเห็นว่าในอดีตที่นั่นมีทั้ง  สถานีรถไฟติดต่อเชื่อมโยงกับมาเลเซียผ่านทางสุไหงโกลกอย่างสะดวก  ชาวบ้านอยู่กันแบบเป็นมิตรมาช้านาน ทั้งที่มีหลายเชื้อชาติ ไทยพุทธ อิสลาม จีน อื่นๆ ในสัดส่วนที่เท่ากัน  คนจีนพูดภาษามลายูชัดแจ๋ว ถ้าไม่ดูหน้าไม่รู้ว่าไม่ใช่อิสลาม คนอิสลามพูดภาษาไทยชัดเจน 

เวลาเทศกาลของอิสลาม คนจีน คนไทย จะได้กินขนมตูปัต เวลางานของคนจีนเด็กๆก็จะได้รับขนม เวลาคนไทยพุทธมีงานบูญ ชนอื่นๆ ก็จะได้กินขนมต้ม ขนมรากัน  ที่นั่นไม่ได้มีการกีดกัน เด็กจีน อิสลาม พุทธในการผูกมิตร พ่อแม่ของเด็กๆก็กินร้านน้ำชา ร้านเดียวกัน

แล้วไหนละที่ว่า "ที่นี่เจาะไอร้องไม่น่าอยู่เลย ต้าขอค้านหัวชนฝา เพราะความเป็นอยู่ของพวกเขาเป็นแบบนี้มาไม่รู้กี่ทศวรรษแล้ว จนกระทั่ง........ใช่ จนกระทั่ง ....ต้าค่อยเล่าต่อโอกาสต่อไปค่ะ ตอนนี้ อารมณ์ของต้ามันแน่นๆ ยังไงไม่ทราบ..."คำพูดใสๆเหล่านี้ของครูต้า  อ่านได้จากบล็อกครูต้าhttp://gotoknow.org/blog/takbai

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

GotoKnow จะช่วยเป็นสื่อกลาง  เผยแพร่ความดีของครูต้า  ให้เหล่าแวดวงการศึกษา  ได้เห็นเป็นตัวอย่างว่ายังมีกุลสตรีที่ยึดอาชีพครู  มีวิญญานครูที่เพรียบพร้อมด้วยจิตใจที่ดี  ยอมทุ่มเททั้งกายใจ อย่างมีความสุข  เราขอสดุดีครับ