เปี่ยมสุข ตกใจ ละวาง... เมื่อเช้านี้ มีกลุ่มคำ 3 คำ ในความคิด เมื่อเกิดเหตุขึ้น..เมื่อเวลา 08.05 น. ถนนลาดพร้าว ซอย 126 ขณะที่จะกลับรถ เพื่อย้อนเข้าซอย 94 เพื่อไปโรงเรียนในตอนเช้า... ครูอ้อยถูกถอยชนแก้มหน้าถลอก..... รถ นะคะ ไม่ใช่ครูอ้อย...หลังจากที่ลงจากรถไฟ จับรถแท็กซี่ เข้าบ้าน อาบน้ำ และหยิบสิ่งที่จำเป็น ไปโรงเรียน... ลืมชาร์ทแบทโทรศัพท์ ติดต่อใครไม่ได้... แก้มเลยถลอก...เพราะความเปี่ยมสุข....ที่กลับจากดงหลวง ตกใจ..ทำอะไรไม่ถูกเลย..แต่ดีนะคะที่ไม่เป็นอะไรมาก.... ครูอ้อย.เลยละวาง..ไม่เอาเรื่องอะไร คู่กรณี ไม่ใช่รถเบนซ์ เป็นรถปิคอัพลูกจ้าง... ต่างแยกย้ายกันไปทำมาหากิน..ปกติ
สวัสดีค่ะ
ตกใจหมดคิดว่าเป็นอะไรมาก ที่แท้ก็รถนั่นเอง
โชคดีจริง ๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะ ครูพี่อ้อย
แหม นั่นสิค่ะ คิดว่าโดนแก้มนวล ๆ ของครูพี่ซะแล้ว
เป็นไงค่ะ ดงหลวง อบอุ่นไหมเอ่ย
ปูฝากอ้อมกอดใหญ่ๆ ไปกับหนุ่มน้อย ไม่แน่ใจว่า พี่อ้อยได้รับหรือยังค่ะ
รักษาสุขภาพ อย่าลืมทานยานะคะครูพี่
คุณปูครับ
ผมได้กอดครูอ้อย สองครั้งครับที่ดงหลวง
กอดแรก ของผมเอง
กอดที่สอง ที่คุณปูฝากไงครับ
สวัสดีครับครูอ้อย
อยู่ที่กรุงเทพ วุ่นวายครับ รถเยอะแยะไปหมด ใช่แล้วครับที่ครูอ้อยปล่อยวางไปเลย
ผมเห็นด้วยครับ ก็ของมันวิ่งไปได้ แล้วมันก็คงวิ่งโดนกันได้บ้าง ขนาดคนเดิน ๆ ไปยังเดินชนกันได้เลยครับ
สวัสดีค่ะ...น้องเพชรน้อย
ขอบคุณค่ะที่เป็นห่วงคนแก่..อิอิ
สวัสดีค่ะน้อง... poo
อิอิ
คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะน้องเอก... จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร
รักและคิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะน้องชาย...บัวชูฝัก
ขอบคุณค่ะที่ติดตาม
สวัสดีค่ะคุณหมอ...mr. สุมิตรชัย คำเขาแดง
ขอบคุณค่ะที่เป็นกำลังใจค่ะ