ผมพักอยู่ที่มุกดาหารนานถึง 6 ปี เลยเปิดทีวีลาวบ่อยๆ ได้เรียนรู้ประเทศเพื่อนบ้านด้วยครับโดยเฉพาะเรื่องภาษา เลยนึกถึงรุ่นน้อง มช.ที่เคยเป็นกงศุลใหญ่ประจำเมืองสะหวันนะเขต ตรงข้ามกับมุกดาหารที่ท่านเขียนหนังสือชื่อ “เสน่ห์ภาษาลาว” ท่ากงศุลย้ายไปอยู่นิวยอร์ค และเป็นเอกอัคราชทูตที่บลังกาเทศ และทราบว่าปัจจุบันขึ้นเป็นอธิบดีกรมการทูตแล้ว ท่านเป็นนักเขียนท่านหนึ่งมีหนังสือที่เขียนหลายเล่มครับหากท่านอยู่ก็ต้องมาร่วมเฮฮาศาสตร์แน่นอน 

การที่เปิดทีวีลาวบ่อย เลยขอใช้คำว่า “แจ้งการ” ครับ ความจริงจะยังไม่บอก แต่คิดไปก็ แจ้งซะเลยดีกว่าจะได้รู้ๆกัน และหลายท่านอาจจะมีคำถามเกี่ยวกับตัวผมบ้างก็ได้ บางท่านอาจทราบแล้วว่า สิ้นเดือน พฤศจิกายนนี้ โครงการที่ผมรับผิดชอบอยู่ที่ดงหลวง มุกดาหารนี้ต้องปิดตัวลง ผมก็จะต้องโยกย้ายไปที่อื่น  

ไปไหนล่ะ ? ผมกับคุณ paleeyon ต้องเข้ารายงานตัวที่บริษัทต้นสังกัดครับ เพื่อจัดการอะไรต่อมิอะไรให้เรียบร้อยแล้วก็รับภารกิจใหม่ต่อไป   

ดังนั้นเดือนพฤศจิกายนนี้จึงเป็นเดือนสุดท้ายที่ดงหลวง ที่มุกดาหาร แต่ความผูกพันนั้นมากมายนัก คุณ paleeyon นั้นชาวบ้านยกให้เป็นหัวหน้าเผ่าไทโซ่ไปแล้ว เพราะการที่เข้ากับชาวบ้านได้ดียิ่ง ร่วมทุกข์ ร่วมสุขมานาน ช่วยเหลือ สนับสนุนและเสริมสร้างกันมาตลอดอายุโครงการภายใต้เงื่อนไขของระบบงาน พี่น้องไทโซ่เข้าใจเรามากพอที่จะตรงไปตรงมากับเราเต็มที่ 

เดือนพฤศจิกายนจึงเป็นเดือนที่เรายุ่งที่สุด เพราะต้องรีบปิดงานทั้งหมด และถ่ายโอนงานประเภทโครงสร้าง เช่นถนน สะพาน งานสูบน้ำด้วยไฟฟ้า ฯ ให้กับระบบราชการ และ อปท. สิ่งที่ยั่งยืนต่อไปคือ เครือข่ายกลุ่มไทบรู อันเป็นแกนหลักของงานพัฒนาท้องถิ่นครับ เราต้องเขียนรายงาน Completion report ไม่รู้ว่ากี่เรื่อง 

ความจริงทางโครงการเรากำลังเสนอรัฐบาลให้ขยายเวลาโครงการไปอีก โดยขยายพื้นที่ทำงานให้เต็มทั้งจังหวัดมุกดาหาร แต่รัฐบาลอยู่ในช่วงเปลี่ยนแปลงจึงไม่อยู่ในฐานะที่จะพิจารณาโครงการได้ ปล่อยให้ได้รัฐบาลใหม่แล้วค่อยพิจารณาใหม่ ผมและคุณ paleeyon จึงต้องออกจากพื้นที่ไปก่อน จนกว่าจะมีคำตอบที่ชัดเจน  

ทำไมถึงปีกกล้ามารับจัดงานเฮฮาศาสตร์ดงหลวง ? เพราะศรัทธาท่านครูบา และเพื่อนๆ G2K ที่ต่างเป็นกัลยาณมิตรแก่กัน  ส่วนตัวท่านครูบาก็เคยกล่าวหลายครั้งแล้วว่าอยากไปดงหลวงสักครั้ง ผมจึงรับปากทันทีที่ท่านอาจารย์แป๋วนำเสนอว่า เฮฮาศาสตร์ 3 ขอเป็นดงหลวง 

ช่วงฤดูหนาวพอดี ผมชอบหนาวครับ และน่าดูน่าชมมากกว่าฤดูร้อน เพราะมันร้อนตับแตก ท่านผู้ใดที่ติดห้องแอร์ละก้อนอนถอดเสื้อถอดผ้าแน่เล้ยยยย อิ อิ. 

ผมและ Paleyon พยายามรับมือเต็มที่ต่องานครั้งนี้ ซึ่งพยายามจะให้ขาดตกบกพร่องน้อยที่สุด เพราะหลังจากนี้แล้ว ผมอาจจะรับภารกิจใหม่ของบริษัทที่ “เมืองไชยบุรี ประเทศลาว” โน้นครับ ซึ่งจะต้องห่างออกไปจากเพื่อน G2K เพราะผมยังไม่มั่นใจว่าระบบสื่อสารที่นั่นจะสะดวกต่อการใช้ Internet หรือไม่   

จะห่างไกลอย่างไร หัวใจก็มอบให้ G2K ซะแล้ว จึงแจ้งการมายังเพื่อนๆคนสกุลเฮและทุกท่านได้รับทราบกันครับ