เป้าหมายที่ผมวาดฝันเอาไว้ก็คือ การด้นกลอนสด ๆ ที่ไม่มีการแต่งเนื้อร้องเอาไว้ก่อน นี่คือความมหัศจรรย์ของเด็กไทย ที่หาดูได้อย่างเป็นรูปธรรม

 

เพลงอีแซว

สายเลือดสุพรรณฯ

บนถนนสายวัฒนธรรม

ตอนที่ 4 ตอนที่ประสบความสำเร็จ

ชำเลือง  มณีวงษ์  

          เป็นเรื่องธรรมดาที่คนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งมีความตั้งใจในการทำงานมายาวนานย่อมที่จะประสบความสำเร็จในการสร้างสรรค์ผลงาน ได้รับการยอมรับ ได้รับโล่รางวัล เกียรติบัตรรับรองความ สามารถ แต่นั่นมิใช่ความสำเร็จสูงสุดที่นักแสดงพึงพอใจ หากแต่ว่า ถ้าการแสดงทุกงาน ไม่มีซึ่งผู้ชมมาให้กำลังใจเลย  รางวัลที่ได้รับก็คงเป็นยาขมที่ต้องอมเอาไว้โดยที่ไม่สามารถจะกลืนลงคอเพื่อรักษาโรคหลังจากที่ประสบความสำเร็จในครั้งนั้นได้เลย 

           ถ้าพูดถึงความสำเร็จในชีวิตของการแสดง ผมได้รับโอกาสที่ดีที่สุด3 ครั้ง ในการนำผลงานไปแสดงหน้าพระที่นั่งหรือต่อหน้าพระพักตร์ ดังนี้ 

               1.     ผมได้รับการคัดเลือกจากกรมสามัญศึกษา ไปแสดงหน้าพระที่นั่งในงานเสมา’45

         2.     หทัยกาญจน์ เมืองมูล ลูกศิษย์ของผมได้เข้าเฝ้าทูลกระหม่อมหญิงฯในงาน To Be Number One 2549

         3.     วงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ ได้เข้าไปแสดงในวังสุโขทัย งานวันครอบครัวอบอุ่น ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 14เมษายน 2550 

                                                                                                                                                                                                                                  

          ผมเต็มไปด้วยซาบซึ้ง ผมตื่นเต้นจนควบคุมหัวใจไม่อยู่ มันหวิวๆ ด้วยความปีติและน้ำตาซึมนี่แหละคือโอกาสของข้าราชการครูคนหนึ่งที่ได้ไปถึง ณ จุดนั้นด้วยเพลงพื้นบ้าน   

          เมื่อวันที่ 6 เมษายน  2525 ผมได้รับการขอร้องจากท่านนายอำเภอดอนเจดีย์  ท่านจารุพงษ์  เรืองสุวรรณ  ให้ขึ้นไปประกวดเพลงอีแซว ความจริงเราสมัครประกวด 2 เพลง คือเพลงอีแซวกับเพลงฉ่อย ประกวดคนละคืนกัน มีคณะส่งเข้าประกวด 10 คณะหรืออาจจะมาก กว่านี้ คือ ส่งครบทุกอำเภอ  ผลปรากฏว่า คณะของอำเภอดอนเจดีย์ซึ่งมีผมเล่นเป็นพ่อเพลงได้รับรางวัลชนะเลิศ จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่เป็นตัวตนของผมจริง ๆ ว่า เราคือนักเพลงอีแซวของแท้แล้ว   

          มาถึงปี พ.ศ. 2547 สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษา โดยสำนักงานวัฒนธรรมราชมงคลสรรเสริญ เล็งเห็นความสำคัญในการทำงานด้านนี้ของผม ได้ติดตามผลงานการแสดง และมอบรางวัลราชมงคลสรรเสริญ (พุ่มพนมมาลา) ด้านศิลปะการแสดงพื้นบ้านให้ผม โดยมีการประกาศเกียรติคุณผ่านสื่อมวลชน จัดพิธีมอบในห้องประชุมอย่างสมเกียรติ ที่มหาวิทยาลัยเท็คโนโลยีราชมงคล  คลอง 6 

           งานอนุสรณ์ดอนเจดีย์ จัดว่า เป็นงานรัฐพิธีที่ยิ่งใหญ่ระดับประเทศ ทุกปีที่มีงานจะให้การสนับสนุนศิลปะการแสดงพื้นบ้าน เริ่มเมื่อ ปี พ.ศ. 2538-2545 และเริ่มใหม่อีกครั้งในปี 2549 ถึงปัจจุบัน บนเวทีศิลปวัฒนธรรมของจังหวัด ได้จัดให้มีการประกวดเพลงอีแซว ซึ่งเพลงอีแซวของโรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ 1 ครั้ง  รางวัลยอดเยี่ยม 1 ครั้ง รางวัลชนะเลิศ  8 ครั้ง  เวทีแห่งนี้มีแต่ศิลปินพื้นบ้านเข้ามาเกี่ยวข้อง มีนักวิชาการบ้างแต่เป็นส่วนน้อย นับว่าเป็นเวทีที่สร้างทายาททางเพลงอีแซวโดยแท้ เพราะเสาหลักอย่างพี่ขวัญจิต  ศรีประจันต์ มาเป็นคณะกรรมากร ให้ความเมตตาเด็ก ๆ ทุกวง ทุกปี 

          ความสำเร็จที่ได้นำชาวคณะไปร่วมกิจกรรมระดับชาติ ซึ่งเป็นงานใหญ่ที่ต้องผ่านการพิจารณาคัดเลือกจากคณะกรรมการจึงจะมีสิทธิเข้าไปร่วมกิจกรรมได้ วงเพลงพื้นบ้านของผมได้รับโอกาสนี้มาโดยตลอด ได้แก่   

   - ผมได้รับการคัดเลือกให้นำเสนอผลงานเพลงอีแซวในการประชุม ระดับประเทศ ปี 2542 

   - ผมได้รับการคัดเลือกให้นำเสนอผลงานเพลงอีแซว ในการประชุมนานาชาติ ปี 2542    

   - ได้รับคัดเลือกเป็นตัวแทนภาคกลางแสดงบนเวที อารีน่า เมือทองธานี งานเอ๊กซโป’99 

   - แสดงเพลงอีแซวบนเวทีกลาง ที่ฮอล 5 เมืองทองธานี ในพิธีเปิดงานเสมา45 

  - แสดงในงานประชาสัมพันธ์การเลือกตั้ง ปี2548 โดย กระทรวงศึกษาธิการ ถ่ายทอดสด 

    - แสดงเพลงอีแซว ในงานมหกรรมทางวิชาการ โดยกระทรวงศึกษาธิการ 24 พฤศจิกายน 2548   

   - แสดงในพิธีเปิดงานอนุสรณ์ดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี ปี 2550 

   - ได้รับเชิญให้เป็นตัวแทนการแสดงพื้นบ้านภาคกลางในงานรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี 2550

   - ได้รับเชิญให้นำคณะนักแสดงไปร่วมในพิธีเปิดงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนครั้งที่ 56 จ.ชลบุรี 

    - ได้รับการคัดเลือกให้นำเสนอผลงาน มหัศจรรย์เด็กไทย โดย สพฐ. ที่ฮอล 8 เมืองทองธานี

              ความสำเร็จทั้งหมด เป็นความภาคภูมิใจซึ่งยังมีอีกมาก ถ้าผมมีโอกาสจะนำมาเล่าในโอกาสต่อ ๆ ไป แต่วันนี้เด็ก ๆ ในวงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ เดินทางมาถึงจุดสำคัญ ตามที่ผมได้ตั้งเป้าหมายเอาไว้ว่า เด็ก ๆ ของผมจะต้องมีการพัฒนาที่สูงขึ้นไปอีก  การที่ผมสอนให้เขาเล่นเพลงพื้นบ้านได้ 9-10 อย่าง คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร  ใครก็คงทำกันได้ ถ้ามีเวลา แต่เป้าหมายที่ผมวาดฝันเอาไว้ก็คือ การด้นกลอนสด ๆ ที่ไม่มีการแต่งเนื้อร้องเอาไว้ก่อน นี่คือความมหัศจรรย์ของเด็กไทย ที่ดูได้อย่างเป็นรูปธรรม โดเยเฉพาะในงานมหัศจรรย์เด็กไทย ที่ฮอล 8 และเวทีฮอล 7 เมืองทองธานีวันที่ 1-3 พฤศจิกายน 2550  ทุกวันวันละ 1 รอบ ที่เรานำเสนอการด้นกลอนสดบนเวทีกลางและที่บูธแสดงผลงาน 

              ความสำเร็จในสิ่งนี้ได้ทำการบันทึกลงในแผ่นวีซีดี 1 แผ่น สามารถรับชมผ่านคอมพิวเตอร์หรือเครื่องเล่น ได้ครับ