นี่แหละอานุภาพความรัก ย่อมดลบันดาลให้บังเกิดสิ่งที่ดีเสมอ

 สิ่งที่ฉันไม่รู้.......

.................สิ่งที่ฉันไม่ค่อยรู้

...................................ก็หัวใจของคน......

อ่านหนังสือเล่มไหน....วนเวียนวกวน.....

 .........แต่ไม่นานยังเข้าใจ.

    ใช่แล้วค่ะ ผู้เขียนกำลังร้องเพลง อยากได้ยินว่ารักกัน  ของคุณอัสนี

ปกติจะร้องเวลา เกิดอาการอ่านใจคนไม่ออก แล้วก็จะบอกในใจว่า อยากได้ยินว่ารักกัน เพราะคนเราถ้ารักกันจริง ย่อมเปิดเผยต่อกัน

   แต่ก็ไม่ได้มาบันทึกเรื่องราว ของคนผิดหวัง หรือต่อว่าใคร กำลังจะบอกว่า อารมณ์ดีอีกต่างหาก

  วันนี้ประชุมทั้งวัน จากหัวหน้าฝ่าย 7 กลุ่มงาน ทุกคนก็อยากจะบอกๆๆๆ ส่วนคนฟังก็เริ่มฟังอย่างเลือนลางไปทุกที 3 ชั่วโมง ไม่มีพัก ดังนั้นเมื่อจบการประชุม ผู้เขียนก็วิ่งปร๋อเข้าหมู่บ้าน ยามเย็นตามที่นัดหมายชาวบ้านเอาไว้ วันนี้เราจะสรุปตัวเลข และแผนงานเรื่องธนาคารเลือดเฉลิมพระเกียรติ ของหมู่ที่ 5 บ้านสุรศักดิ์กัน

  บังเอิญหมู่บ้านก็มีการประชุมจัดงานวันลอยกระทงด้วย จึงถือโอกาสไปรวมที่วัดเดียวกัน

   ขณะที่นั่งฟังเขาพูดคุยเรื่องการจัดงานลอยกระทง ในหมู่บ้าน เพราะที่ผ่านๆมา ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่ปีนี้ เขาจะจัดการประกวดกระทงกัน มีรางวัลด้วย แถมมีดนตรี มีการทำกระทงขาย การจัดเกมส์   ชูตติ้ง(เตะลูกบอลเข้าห่วง)ผู้เล่นต้องเสียค่าสมัคร นาวาพาโชคคล้ายๆสอยดาว แค่นำลูกบอลเล็กๆใส่เบอร์ลอยน้ำ ให้คนช้อนซื้อ แลกรางวัล ทั้งหมดนี้เป็นการหารายได้เข้าวัด หมู่บ้านนี้ มีกำนันเป็นประธาน ประชุมกันเองดี นั่งพื้นเหมือนจับเข่าคุยกัน มีการแสดงความคิดเห็น มีมารยาท รับฟัง หรือโต้แย้ง โดยไม่ใช้อารมณ์

   มีคนคอยจดบันทึกข้อสรุป ไม่นานงานลอยกระทงก็เป็นรูปเป็นร่าง มีการแบ่งกันไปเตรียมงาน เตรียมคน ทำให้มองเห็นความสำเร็จ ความสนุกสนานที่จะเกิดในหมู่บ้านนี้ อย่างชัดเจน

  เรื่องที่ผู้เขียนจะมาสรุปก็มีคนช่วยพูดช่วยดำเนินการเสร็จสรรพ เลือด100 ขวดของที่นี่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ 200  ขวดต่างหาก ที่หน่วยที่ออกมารับบริจาค จะทำเสร็จในวันเดียวกันหรือเปล่า  ผู้เขียนรู้สึกหายเหนื่อย เมื่อทั้งผู้ใหญ่และวัยรุ่น ต่างให้ความสนใจ ธนาคารเลือดเฉลิมพระเกียรติ สิ้นเดือนจะสรุปยอดอีกครั้ง

   อะไรหรือที่ทำให้คนในหมู่บ้านที่ห่างไกล เป็นชนบทแห่งนี้ จึงมีน้ำจิต น้ำใจ เป็นหนึ่งเดียวกันอย่างง่ายๆ โอภาปราศัย ไม่ดูหมิ่นดูแคลน แสดงความอวดรู้ ข่มกันให้เห็น หรือจะเพราะพวกเขารักกัน

  ก่อนที่ผู้เขียนจะลากลับ  ได้เห็นการร่วมแรงร่วมใจ ที่จะทำบุญให้วัด ไม่เบียดเบียนเงินวัดในการจัดงาน โดยแต่ละคน ควักเงินออกมาบริจาค อย่างไม่ได้มีใครขอร้อง แป๊บเดียว ผู้เขียนก็เห็น เงินแบงค์พัน แบงค์ร้อย แบงค์ห้าร้อย วางอยู่หน้าตักกำนัน คำนวนด้วยสายตานะ คงเป็นหมื่นขึ้นไป ทุนสำหรับการจัดงาน ต่อทุน นำเงินไปจัดงานหาเงินเข้าวัดต่อไป

  ขณะที่ผู้เขียนเดินทางกลับบ้าน ขับรถไป นั่งคิดไป ด้วยความเบิกบาน และสรุปเหตุผล จากเหตุการณ์ที่ได้พบมา คงเป็นเพราะความรักกันนั่นเอง ความรักต่อกันไม่ต้องเอ่ยออกเสียงก็ได้ การกระทำก็เป็นการสื่อความหมายที่ดี จนผู้พบเห็นซึ้งใจ

  อดหวลคิดเปรียบเทียบกับอีกสังคมหนึ่งไม่ได้ สังคมG2K ที่ผู้เขียนสัมผัสอยู่ เรามีความเชื่อมโยงสายใยรัก โดย ไม่ต้องมากความ เราต่างแสดงความรักในG2K ด้วยการกระทำ กฐินออนไลน์ ที่ระยะทางไม่ได้เป็นอุปสรรคขัดขวางพวกเรา ขอเพียงเรามีใจดวงเดียวกัน เราก็ทำเพื่อบางสิ่งบางอย่างร่วมกันได้  นี่แหละอานุภาพความรัก ย่อมดลบันดาลให้บังเกิดสิ่งที่ดีเสมอ ผู้เขียนจึงอยากได้ยินวลีหนึ่งไม่รู้จักเบื่อ

......อยากได้ยิน...ว่ารักกัน.........