ไม่มีอะไรมากครับ
แค่แวะมาอ้อนให้อ่อนใจ .. อิอิ

....................................

       อย่าชิงชัง  นักกลอน  เลยที่รัก
อย่าแช่งชัก  หักกระดูก  อย่างเหี้ยมหาญ
ทั้งเราท่าน  ต่างหลงไหล  ในกลอนกานท์
ต่างกลั่นหยด  หมดวิญญาณ  เหมือนๆ กัน

       อย่ารังเกียจ  นักกลอน  เลยที่รัก
ค่ากวี  สูงนัก  หรือไรนั่น
ต่างแค่คำ  แขก-ไทย  เรารู้กัน
หรือพวกท่าน  เป็นฮินดู  เราลูกไทย

       อย่าหมิ่นหยาม  นักกลอน  เลยที่รัก
ราตรีนี้  สั้นนัก  จักนอนไหน
เราต่างหม่น  มัวหมอง  ห้องหัวใจ
เราต่างร้าง  ต่างไร้  ใต้เดือนแรม

       อย่าดูถูก  นักกลอน  เลยที่รัก
ใจประจักษ์  ซึ้งใจ  อันใสแจ่ม
เราต่างวาด  ต่างหวัง  ดึงวาวแวม
เราต่างแต้ม  ต่างเติม  เสริมตำนาน

       อย่ากีดกัน  นักกลอน  เลยที่รัก
อย่าไสผลัก  บทกลอน  อันอ่อนหวาน
สัมผัสนอก  สำผัสใน  สำผัสวิญญาณ
บนทางผ่าน  เราเคยแพ้  เคยมีชัย

       อย่าแบ่งแยก  นักกลอน  เลยที่รัก
มาร่วมทอ  ร่วมถัก  โลกใบใหม่
ค่านักกลอน  กับกวี  อยู่ที่ใด
คนที่ใจ  สูงย่อม  ไม่เหยียดคน

........................................................

บทกวีบทเก่าจากบันทึกที่หายไป

เขียนกวีทำไม

จากการกลับมาของบันทึกที่หายไป

จากบทกวีไม่มีชื่อ