เอายาไปทานสี่ห้าวันก็หาย วันหนึ่งประมาณว่าหลังบุญเดือนหกของชาวภาคอีสานหรือบุญบั้งไฟเสร็จแล้วใหม่ๆนายมา ตำแหน่งผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน แห่งหนึ่งในจังหวัดร้อยเอ็ด มีอาการอ่อนเพลีย เพราะการเดินทางไปร่วมงานบุญบั้งไฟหลายหมู่บ้าน คืองานบุญบั้งไฟ ต้องมีการดื่มสุราเป็นอาจินต์....ท่องเที่ยวสนุกสนานตามประเพณีฮีตสิบสองคองสิบสี่****ปรากฏว่า ผู้ช่วยมาฯต้องเดินทางไปหาหมอที่สุขศาลาหรือสถานีอนามัยประจำตำบล ด้วยสามล้อเครื่องสกายแลป หลานเขยเป็นคนพาขับไปณ สุขศาลา ประจำตำบลมีพนักงานทำความสะอาด ถูพื้นผ่านไปมา รู้จักกับผู้ช่วยมาอย่างดี จึงถามว่า**พ่อผู้ช่วยมามาอะไรค่ะ...ผู้ช่วยมาตอบพร้อมนั่งลงที่ม้ายาวด้านหน้า**มาหาหมออ่อนเพลียบุญบั้งไฟหลายหมู่บ้าน**หมอยู่ไม๊***เจ้าหน้าที่ตอบ**ทันทีว่า**อยู่ค่ะหมอสาวสวยมาใหม่..เป็นคนภาคกลาง**เป็นเกียรติเลยทีเดียวผู้ใหญ่มาคิดในใจ**หมอสาวๆสวยๆ**อาการอ่อนเพลียคงจะหายเร็วไว**ว่าแล้วก็เดินเข้าไปในห้องพบหมอ**พร้อมยกมือไหว้และแนะนำตัวเอง**ว่าผมเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน**มาหหาหมออ่อนเพลีย***หมอเชิญผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านนั่งลงพร้อม**จับเครื่องวัดความดัน***และเครื่องฟังหัวใจเต้น***พร้อมบอกว่าไม่เป็นอะไรมากพ่อผู้ช่วย**กินเหล้ามาก***เดี๋ยวหมอจัดยาให้หมอบอกว่า***เอ้าพ่อผู้ช่วย**เอายาไปทานสี่ห้าวันก็หาย*****พ่อผู้ช่วยฟังด้วยหน้าตาที่สบายใจขึ้น**พร้อมขอตัวกลับบ้าน**ไม่ต้องจ่ายค่ายาเพราะเป็นการรักษาฟรี*****ผู้ช่วยมาเดินทางมาถึงปากทางเข้าวัดป่า**จึงร้องบอกหลานเขยที่ขับสามล้อว่า**ทิศๆเลี้ยวเข้าวัดป่าก่อนนะ***พอเข้าไปถึงวัดผู้ช่วยมากจัดแจงหาจานรองพร้อมดอกไม้ เทียน พร้อมยาที่หมอให้มาและเงินอีก 20 บาท เพื่อถวายพระ **พร้อมอารัมภบทว่า “เฮ้อสบายใจแล้ว**ทำตามหมอคนสวยบอก คือเอายาไปทาน ข้อแรกทำแล้ว.....”เหลือข้อที่สองคือ **สี่ห้าวัน****(คนอีสานเข้าใจแล้วนะครับ)ผู้ช่วยมาบอให้ภรรยาอาบนำนอนตั้งแต่หัวค่ำ***เพื่อที่จะปฏิบัติตามหมอสาวสวยบอกว่า *******สี่ห้าวัน****ตกลงผู้ช่วยมา ทำได้เป็นวันที่สอง ภรรยาจึงถามว่า **เฒ่าพ่อผู้ช่วยมา**คือว่าไม่สบาย**คือมาปฏิบัติงานภาคกลางคือกับภรรยาเกินปกติ****ผู้ช่วยมาบอกภรรยาว่า**อย่าพูดมากไปทำตามหมอสั่งๆ****คือเอายาไปทาน สี่ห้าวันก็หาย****ตกลงผู้ช่วยมาทำได้ 3 วันภายนำขึ้นรถเข็นน้ำส่งไปสุขศาลาอีกครั้งหนึ่ง***หมอสาวผู้ใจดีจึงถามว่า**เอ้าพ่อผู้ช่วยมายังไม่หายเหรอ***ผู้ช่วยมาตอบว่า**ยังครับผมทำตามหมอสั่งทุกประการ**เอายาไปทานที่วัดป่า**แล้วเดินทางกลับบ้าน**สี่ห้าวัน**แต่มันได้เพียง 3 วันครับหากถึงห้าวันผมได้เผาแน่ๆหมอไม่เข้าใจจึงหันไปถามพนักงานทำความสะอาดว่า**แปลให้ฟังหน่อย**พนักงานทำความสะอาด**ได้รับกียรติเป็นล่ามภาษาดีใจใหญ่**พร้อมอธิบายว่า**ผู้ช่วยมาเข้าใจว่าหมอสั่งให้เอายาไปทาน**คำว่าทานของภาคอีสานหมายถึงนำไปถวายพระ***แฮะๆๆ**เอ้อ**คำว่า***สี่ภาคอีสาน*เอ้อๆอ้า***หมอรำคราญจึงบอกว่า พูดมาเถอะคำว่า “สี่” ภาคอีสานแปลว่าอะไร***พนักงานทำความสะอาดแปลด้วยน้ำเสียงที่ขวยอายว่า***คำว่าสี่ในภาคอีสานแปลว่า ผสมพันธุ์**กัน**ภาษาภาคกลางแปลว่า**เย็ดกันจ๊ะ(ขออภัยหยาบไปครับ)แต่เป็นเรื่องเล่าอภัยกันนะครับกลัวคนภาคอื่นไม่เข้าใจ)***ทั้งหมอและพนักงานทำความสะอาดที่เป็นสตรีอายม้วนไปเลย***ผู้ใหญ่มาอายม้วนไปด้วย***หมอสาวสวยได้สติจึงกล่าวว่า***ผู้ช่วยมาที่หมอสั่งยาให้คือ**เอายาไปทาน**หมายถึงรับประทานหรือกินตามหมอสั่ง***คือสี่ห้าวันหรือสี่ห่ามื่อกะเซานั่นา****เฮ้อหมอต้องยกแก้วน้ำดื่มแก้กระหาย****เอายาไปทานสี่ห้าวันก็หายๆๆ**หมอท่องในใจ**และจะพยายามจ่ายยา**เอาไปกิน 3-4 วันหรือเอายาไปกิน 5-6 วันก็หาย***ระวังภาษาอีสานกับภาษาภาคกลาง ภาษาใต้ตรงกันข้ามกับภาษาอีสาน **จะเล่าสู่ฟังในตอนต่อไป****ตะแหล่มๆๆๆๆๆๆๆๆแต่มๆๆๆ
วัชรินทร์ เขจรวงศ์
208 หมู่ที่ 2 บ้านสามแยกตำบลเหนือเมือง
อำเภอเมืองร้อยเอ็ดจังหวัดร้อยเอ็ด 45000 โทร.0-86850-2416 โทรสาร.0-4351-8449[email protected],[email protected]http://www.watcharin101.net/
