ตอน : หัวอกคนนอนไม่หลับ
ท่านเล่าฮูแสวงจองหัวข้อเรื่องหัวอกคนนอนไม่หลับ มันมีหลายประเด็นเขียนนะท่าน บางทีมันก็คลุมเครือกัน ระหว่างนอนไม่หลับ กับ ไม่หลับไม่นอน ถ้าเป็นคนที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองแห่งแสงสี บางคนอาชีพบังคับ เรื่องกลางวันกลางคืนแทบแยกกันไม่ออก เรื่องนี้มีหลายคนปรับไปใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น พวกหลับๆตื่นๆ ควรไปยึดอาชีพเป็นยาม หรือพวกพนักงานดูแลความปลอดภัย พวกขับรถทัวร์ รถแท็กซี่ พวกนักร้องนักดนตรี พวกแอบลอกการบ้าน เอ๊ย! ทำการบ้าน
พวกนอนไม่หลับ คุณหมอวัลลพ เตือนหนักเตือนหนาว่าอายุจะสั้นกะทันหัน มีให้เห็นทุกวัน พวกนอนไม่หลับแต่ชอบหลับใน ขับรถซิ่งซุ่มซ่ามไปจูบกับรถคนอื่น ทรัพย์สินเสียหายยับเยิน อีกพวกหนึ่งชอบลักหลับ นี่ก็คล้ายกับเป็นโรคอย่างหนึ่ง ที่เที่ยวไปก่อกวนการหลับนอนของคนอื่น อายุจะสั้นได้เช่นกัน
สังเกตพวกบ้าBlog หลายท่านเป็นครูบาอาจารย์ต้องตรวจการบ้านสะสางงาน กลุ่มนี้นอนดึกโดยเต็มใจ ไม่เรียกร้องหาเงินค่าล่วงเวลาเสียด้วย เรียกว่ายอมนอนดึกเพราะใจรัก หรือสถานการณ์เป็นใจก็ไม่รู้นะ อีกพวกหนึ่งจะมีเพื่อนยามดึกทักทายมาจากต่างประเทศ ใครอยู่ดึกๆจะได้รับข่าวจากเม้งเยอรมัน นี่ก็เจ๊าะแจ๊ะกันข้ามชาติแบบเป็นล่ำเป็นสัน ถ้าเม้งกลับมาคงจะหาคนทำหน้าที่ตรงนี้ยาก เว้นแต่ กพ.จะรีบส่งอาจารย์ขจิตไปโอเรกอน ให้สอดรับกัน จะไม่เกิดการทิ้งช่วงของเพื่อนคนนอนดึก
พวกนอนดึกนี่ ขอแนะนำให้หาคู่ครองที่ชอบเหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่น คู่ของครูอ้อย ไปไหนก็จะนั่งเคียงคู่กันคนละหน้าจอ อย่างนี้เรียกว่าไปด้วยกันดียังกะกิ่งทองใบหยก แต่บางคู่สิน่าเป็นห่วง ดึกดื่นแค่ไหนสายใจยังนั่งเคาะแป้นป๊อกๆ คุณชายหาวครั้งที่4แล้วก็ยังไม่เลิก ความตั้งใจดีว่าจะนั่งคอยชวนนอนพร้อมกันก็เป็นหมัน นอนตื่น2ครั้ง แม่คุณก็ยังป๊อกๆๆๆอยู่นั่นแล้ว กรณีนี้อีกหน่อยอาจจะเจอคำถาม “เธอจะแต่งงานกับBlog หรือ เธอจะแต่งงานกับฉัน” เรื่องนี้สำคัญนะจ๊ะ จะมีแฟนดูให้ดี ศึกษาว่าเขาบ้าBlogจริงรึเปล่า นะลูกหว้านะ ขอเอาใจช่วย ขอให้ได้เจอตัวจริง เพี๊ยง!
ในกลุ่มเรามีใครเจอสภาวะผกผันอย่างนี้บ้างไหม หลายคนใช้เวลาหน้าจอนานเกินไป เพราะงานต่างๆอยู่ในจอ นั่งจอเมื่อไหร่ก็หมายความว่าการทำงานเริ่มขึ้นแล้ว ถ้าพิจารณาเรื่องนี้จะเข้าใจว่า เรากำลังอยู่ในยุคไอทีแล้วจริงๆ หลายคนมีอาการเจ็บป่วยเรื่องสายตา วิงเวียนศีรษะ ปวดหลังปวดเอว แต่ก็ไม่มีใครบ่นเรื่องนอนดึกนอนไม่หลับ ส่วนใหญ่เป็นเพราะว่าไม่สนใจที่จะนอนเอง พวกนี้จะขาดโอกาสอย่างหนึ่งคือ จะมีเวลาฝันน้อยกว่าคนอื่น หรือเข้านอนหัวถึงหมอนก็หลับป๊อก ไม่ฝงไม่ฝันกันแล้ว พวกนี้จึงมีพฤติกรรมไปอีกแบบหนึ่ง รักใครชอบใครก็จะแสดงออกด้วยน้ำจิตน้ำใจ
อ้าว! นี่ก็ดึกมากแล้ว
จะไปนอนละนะ ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ
อ้อ! มียานอนหลับสักเม็ดไหมจ๊ะ
ทำไมรึ
เออ! เกรงว่าจะนอนไม่หลับสนิท
มันเกี่ยวอะไรด้วยละ
เกี่ยวสิจ๊ะ
ก็คืนนี้หล่อตั้งใจฝันว่าจะกอดเธอนอน
ว่าแต่เออ ..เธออาบน้ำก่อนนอนแล้วยังละ อิอิ..
สวัสดียามเช้าค่ะครูบา....
ขอบคุณค่ะ
เรียนท่านพี่ ขออนุญาต แนะนำครับ งดนอนกลางวันครับ กลางคืนจะได้ ง่วง ครับ
กราบสวัสดีคะพ่อครูบา
เวลากลางคืนมีเสน่ห์ของความเงียบและความมืดคะ ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าไม่ดีแต่สุขภาพ แต่ก็หลงเสน่ห์มันไปซะแล้ว...
นั่งหน้าจอ อ่าน blog นาน (นานมาก) ทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ดีต่อสุขภาพสายตา หลัง และเอว แต่หลงไหลบ้าคลั่งไปซะแล้ว...
รู้ตัวอีกทีก็นอนโอดครวนให้แม่หมอนวดแก้เส้นยึดที่ไหล่ให้เรียบร้อย พร้อมเสียงบ่นว่าอย่านั่งนาน และบริหารร่างการซะบ้าง เป็นเด็กเป็นเล็ก...
อิอิ
---^.^---
พวกเราให้เวลากับคอมพิวเตอร์ มากจริงๆ
อาจจะต้องมีหมอนวดประจำตัวเสียแล้ว
ปรึกษาคนข้างได้ จะได้ผลัดกันนวดสามัคคี อิอิ
ยังหนุ่มแน่น ขยันเรียน นะดีแล้ว อิอิ