การละคร  ภาษาอังกฤษ  นับว่า...เป็นสุดยอดของความสำเร็จในการจัดการเรียนรู้ให้กับนักเรียน...ก็ว่าได้  เพราะกว่าที่นักเรียน  จะผ่านขั้นตอนจนมาถึงการแสดงนั้น  นักเรียนต้องเรียนรู้  กระบวนการ  เทคนิค  วิธี  และที่สำคัญที่สุดก็คือ....ทักษะการใช้ภาษาอังกฤษ..นั่นเอง  

ครูอ้อยได้นั่งอ่านงานวิจัย.....ที่เกี่ยวกับการละครภาษาอังกฤษ  ถึงแม้ว่า  นักเรียนของครูอ้อยที่รับผิดชอบอยู่นี้  เป็นนักเรียนชั้นประถม  ที่มีทักษะในการเรียนรู้ภาษาอังกฤษอยู่ในระดับ...พอใช้   แต่สิ่งที่ได้รับมากกว่านั้น  ที่อยูในระดับความพึงพอใจมากๆ  ก็คือ....คุณสมบัติที่พึงประสงค์....

คุณสมบัติที่พึงประสงค์คืออะไร...ยังมีข้อสงสัยว่า...ได้กำหนดคุณสมบัติอย่างไร  สูงเกินไปหรือไม่  แบ่งเป็นกี่ประเภท...

เอาประเภทก่อนนะคะ..คุณสมบัติที่พึงประสงค์ของหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2544  ซึ่งท่านะหาอ่านได้ที่ห้องสมุดของท่าน  หรือ ห้องฝ่ายวิชาการ  หรือ  บางท่านที่ยังไม่รู้  ครูอ้อยจะนำมาขยายในส่วนนี้ในโอกาสต่อไปนะคะ...ยังมีคุณสมบัติที่พึงประสงค์ที่ต้องเอ่ยถึง  ก็คือ  คุณสมบัติในวิสัยทัศน์ของโรงเรียน   ตลอดจนคุณสมบัติที่พึงประสงค์ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ของท่านที่สังกัดด้วย....

ในคราวที่นำเสนอ..best practice ของผู้นำการเปลี่ยนแปลงเพื่อรองรับการกระจายอำนาจ....ผลงานที่..ได้เป็นตัวแทนของกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาอังกฤษนั้นก็คือ...ละครภาษาต่างประเทศ...

ซึ่งไม่ได้หมายความว่า  นักเรียนจะมีความสำเร็จเกิดขึ้นกับการเรียนภาษาเท่านั้น  นักเรียนยังได้รับความรู้โดยผ่านการปฏิบัติในกระบวนการจัดการด้วย 

จัดการอะไร  ก็จัดการละคร..ไงล่ะค่ะท่าน..

ละคร  กว่าจะจัดมาได้  ต้องมีอะไร  ขั้นตอนอย่างไร...ฉาก  เวที  เพลง  เนื้อร้อง  เสื้อผ้า  บัตรเชิญ ฯลฯ...  นักเรียนต้องได้รับความรู้ในส่วนนั้นมาอย่างชัดเจน  ลงมือปฏิบัติได้..

นี่ไง  คือผลลัพธ์ ของความสำเร็จ...ในการจัดการเรียนรู้ภาษาโดยการละคร...