ห่างหายไปนานเหมือนกัน อย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน กับการบันทึกในลาน G2K แต่ก็ยังคิดถึงเหล่ากัลยาณมิตรอยู่เสมอมิได้ขาดหาย คิดถึงพื้นที่นี้ที่ทำให้ได้เรียนรู้สิ่งดีๆ ที่มีคุณค่ากับชีวิต วันนี้อันเป็นวันที่กลับมาจึงอาจจะ ยังไม่มีอะไร นอกเหนือไปจากการกล่าวทักทาย และบ่งบอกความในใจ สิ่งที่ได้กระทำ ความตั้งใจที่จะทำอะไรอยู่แต่ยังมิได้กระทำให้สำเร็จ
กับ 1 เดือนที่ห่างหาย ฉันทำอะไรหลายอย่าง บางครั้งก็มีความสุข สนุก บางครั้งก็เหนื่อย เครียดถึงขนาดมีอาการปวดหัวสุดๆ จากข้อจำกัดด้านเวลา และงานอันเป็นสิ่งเร้า นี่แหละชีวิตอันเป็นธรรมชาติจริงๆ ที่ฉันรู้ดีและไม่ได้มีทุกข์กับชีวิตขณะนี้ แต่เล่นเอา “ธรรมะลาพักร้อน” ไปช่วงหนึ่งทีเดียว แต่สิ่งที่ได้กระทำทุกชิ้นอันฉันก็เลือกด้วยความสมัครใจ และคิดว่าจะนำมาถ่ายทอดสู่ลาน G2K นี้เพียงแต่ยังขาดเวลาที่จะจัดสรรมาให้เพราะมัวแต่จัดสรรไปให้สิ่งอื่นมากกว่า...(ผลัดๆกันงัยคะ...) สิ่งเหล่านั้นก็คือ
- ร่วมดูแลเป็นแม่และเพื่อน “น้องอิน” ลูกสาวสุดที่รัก ที่กลับจากเชียงใหม่มาบ้านช่วงปิดเทอม โดยพาเธอไปพักผ่อน ที่สวนนงนุช และที่ชายทะเลด้วย (กิจกรรมนี้สร้างความสุขกับผู้ร่วมเดินทางรวม 4 คน จนฉันอดที่จะบันทึกสิ่งดีๆ เตรียมไว้สำหรับ G2K แต่ก็ยังไม่เสร็จและค้างไว้อย่างนั้น ตั้งแต่ วันที่ 10 ตุลาคม) จากนั้น ก็มีกิจกรรมเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันละเลยไม่ได้เด็ดขาด เพราะเราไม่ได้มีเวลาแบบนี้นอกจากปิดเทอม รวมถึงการที่ต้องพาเธอไปดู Mickey's magic show ที่สยามพารากอน เนื่องจากเธอชอบ mickey เป็นชีวิตจิตใจ กับบทบาทนี้ ในช่วงเวลาสุดท้ายก็หนักเอาการ เพราะน้องอินที่ไปเยี่ยมบ้านญาติข้างคุณพ่อ เกิดเจ็บป่วยในช่วงใกล้เดินทางกลับ ด้วยโรคประจำตัวที่เหมือนกันกับฉัน คือภูมิแพ้ ทำให้เมื่อไม่สบาย จะหายยาก และมีภาวะแทรกซ้อนง่าย ฉันเกรงว่าจะมีปัญหาที่หูเหมือนกับฉันรอบที่แล้วในกรณีขึ้นเครื่อง เพราะอาการอักเสบที่คอเป็นรุนแรงเหมือนกัน จึงต้องฉีดยาให้เธอ 3 วัน ด้วยมือแห่งความรักจากฉันเอง โดยจำเป็นต้องเลื่อนการเดินทางกลับ และไปโรงเรียนช้าไป 2 วัน แต่เธอก็หายดีแล้ว
- ไปอบรม ผู้จัดการรายกรณี (Case Manager) เพื่อมาทำหน้าที่ดังกล่าวในการพัฒนาคุณภาพกระบวนการดูแลผู้ป่วยแบบสหสาขาฯ เพื่อผลประโยชน์สูงสุดที่ผู้ป่วยและองค์กร อย่างมีคุณภาพ และประสิทธิภาพ (รวมการอบรม 5 วัน ที่ทำให้ฉันต้องไปกินเจ อยู่โดดเดี่ยวเดียวดาย นอนคนเดียวที่โรงแรมมิราเคิล ช่วงวันที่ 15-19 ตุลาคม) และต้องกลับมาเตรียมการจัดระบบนี้ให้สมบูรณ์แบบมีส่วนร่วมของทีมงานของ รพ.ต่อไป
- เป็นช่วงของการดูแลโครงการจิตอาสาที่ตนเองเป็นคนทำโครงการ ซึ่งเหลือเวลาอยู่ที่ รพ.อย่างน้อยนิดในการให้การดูแล น้องๆ นักเรียนมัธยม ที่เข้าร่วมโครงการในช่วงปิดเทอม แต่ก็มีพี่ๆคนอื่นๆ ให้การดูแลแทน พวกเขาได้รับประสบการณ์หลายด้าน หลากหลายแนว ครบทุกรส อย่างมากมาย ซึ่งคงจะเป็นบทเรียนให้กับชีวิตก่อนที่เขาจะไปพบจริงๆ ในช่วงที่พวกเขาเรียนจบและเข้าระบบการทำงานอย่างเต็มรูปแบบต่อไป
- เป็นช่วงของการศึกษาหาความรู้ในปัญหาด้านร่างกายของตนเองและลูกอย่างจริงจัง โดยได้รับความเกื้อกูลจากกัลยาณมิตรทางการแพทย์ ช่วยหาข้อมูลให้ นั่นคือโรคภูมิแพ้ที่ฉันและลูกมีปัญหามาตั้งแต่เด็ก โดยเฉพาะน้องอินมีมากกว่า โดยการแพ้จะเป็นการแพ้เชิงสะสม ซึ่งไม่ค่อยมีใครจะศึกษากันมาก เพราะดูได้ยาก เราเหมือนไม่ใช่คนป่วย แต่จริงๆ แล้วป่วยแบบเรื้อรัง สมรรถนะทางกายไม่ได้ใช้อย่างเต็มที่ มีปัญหาทางระบบทางเดินหายใจ-ระบบทางเดินอาหารง่ายมาก จึงป่วยง่าย หายยาก โดยครั้งนี้ฉันได้หนังสือจากการแนะนำมา 3 เล่ม คือ
1. Hidden food Allergies ของ Patrick Holford & Dr James Braly (ภูมิแพ้แก้ไม่ยาก โดย ณัฐพล เหล่าอาภาสุวงศ์ แปล) เรื่องนี้ฉันเห็นอาการของฉัน และลูกอย่างชัดเจน และทำให้ฉันตัดสินใจที่จะไปตรวจ IgG เพื่อหาชนิดอาหารที่ก่อให้เกิดการแพ้สะสมของร่างกายแล้วมีผลต่อคุณภาพชีวิตอันได้แก่ ระบบทางเดินหายใจอักเสบ คัดจมูก นอนหลับยาก เหนื่อยล้าง่าย ง่วงง่าย ระบบทางเดินอาหารอักเสบ คลื่นไส้ ปวดท้องบ่อย ปวดมึนศรีษะบ่อย ความจำสั้น หรือมีผื่นง่าย ฯลฯ (ทั้งที่ดูแลสุขภาพทั้งด้านอาหารและการออกกำลังกาย)
2. กำจัดไรฝุ่น ทางหายโรคภูมิแพ้ ของ แพทย์หญิง สิรินันท์ บุญยะลีพรรณและ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ นายแพทย์เฉลิมชัย บุญยะลีพรรณ (เล่มนี้เปิดสมองฉันให้รู้ว่า ตัวไรฝุ่น ร้ายกว่าที่ฉันเคยรู้มาก และวิธีการดูแลที่นอน ห้องนอน ที่เคยทำที่คิดว่าดีแล้ว ไม่สามารถทำลายเขาได้เลย) และฉันคงต้องไปตรวจเพื่อหาว่าฉันแพ้ไรฝุ่นจริงหรือไม่ เพื่อจัดการกับเขาให้ถูกทาง เนื่องจากมีกรรมวิธีที่มากเหลือเกิน
3. ล้างพิษลำไส้ ด้วยธรรมชาติบำบัด ของ นพ.บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล (เล่มนี้ทำให้รู้ว่า ล้างพิษง่ายๆด้วยการรับประทานอาหารที่ดีคืออะไร) เพราะในคนประเภทที่มีการแพ้สะสมจากอาหารต่างๆ คงต้องมีการขับของเหล่านี้ออกให้ได้ดีที่สุด
ทั้งนี้หนังสือทั้ง 3 เล่มให้ความรู้ต่อยอดและเอื้อต่อการดูแลเหล่าอาการภูมิแพ้ได้ดีทีเดียว ช่วงนี้หลังจากศึกษาโรค จึงเป็นช่วงศึกษาการไปตรวจเพื่อหาสาเหตุ ถ้าเรื่องนี้กระจ่างและชีวิตฉันดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ฉันจะทำบันทึกเรื่องนี้ให้กับคนที่เป็นภูมิแพ้ (ที่ไม่ใช่แบบเฉียบพลัน ที่มีอยู่ดาษดื่นแต่ไม่รู้ตัว)
- ช่วงนี้ยังเป็นช่วงของการเตรียมและจัดทำเวทีประชาชนเพื่อจัดทำแผนแม่บทชุมชนเวทีที่ 1 แต่ละตำบล ซึ่งการเป็นคนรักถิ่นฐานบ้านแพรก และมีหน้าที่ในงานด้านการประสานแผนและยุทธศาสตร์ ทำให้ฉันต้องเข้าไปร่วมอย่างเต็มที่โดยไม่มีข้อแม้ และไม่คิดจะบ่ายเบี่ยงหรือเลี่ยงหลบแต่อย่างใด
- ไปเข้ารับการอบรม ผู้เยี่ยมสำรวจภายใน (Internal Surveyor) ในด้าน รพ.คุณภาพ ซึ่งฉันทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานคุณภาพของ รพ. และ เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน บทบาทนี้เป็นบทบาทที่จำเป็นที่ฉันต้องทำด้วย ตามประสา รพ.เล็กที่บุคลากร 1 คน ทำหลายหน้าที่ โดยไปอบรมที่ โรงแรม ปริ้นซ์พาเลส วันที่ 31 ตุลาคม ถึงวันที่ 2 พฤศจิกายน ทั้งนี้ได้รับโอกาส จาก รพ.หัวเฉียวให้เข้าไปฝึกการเยี่ยมสำรวจ ด้วยบรรยากาศที่ดีเป็นกัลยาณมิตรยิ่ง
ทั้งหมดนี้เป็นเพียงคำบอกเล่าคร่าวๆ ถึงสิ่งที่ฉันหายหน้าหายตาไป และต้องไปทำแต่ละบทบาทให้สำเร็จ เพื่อนำมาบอกเล่า ขยายผลให้ผู้อื่นที่สนใจได้รับรู้ต่อๆกันไป อย่างน้อยเรื่องที่บันทึกค้างคาไว้ ก็คงต้องกลับไปทำต่อให้สำเร็จ
เพราะ ฉันมีสัญญาใจกับที่นี่....ที่ Go to Know ที่รัก และคิดถึง



สวัสดีค่ะ
pa_daeng ขอบคุณนะคะ กับคำอวยพร และการมาทักทาย หลังจากแหววเองที่หายไปนาน...ขอบคุณกับกำลังใจ แทนน้องอินด้วยค่ะ..
สวัสดีค่ะ...คุณน้อง-อาจารย์
ขจิต ฝอยทอง
สวัสดีด้วยความคิดถึงน่าดูเลยค่ะคุณแหวว
ดีใจจังเลยที่ได้อ่านบันทึกคุณแหววอีก หนูอินตัวสูงกว่าคุณแม่แล้วยังคะ
คุณแหววงานเยอะอยู่นะคะ ขอบคุณมากเลยค่ะที่มาเล่าเรื่องให้ความรู้ดีๆเกี่ยวกับภูมิแพ้ แอมแปร์ฟังเรื่องไรฝุ่นมาจากคุณหมอวันก่อนแล้วหนาวไปเลย เพราะหนียังไงก็ไม่พ้น เพิ่งรู้จริงๆว่าคุณๆเหล่านี้ ทำให้เราเป็นภูมิแพ้และหายใจขัดๆเป็นจังหวะจะโคน อิอิ (เวลาสอนเด็กที่ต้องเล็กเช่อร์ยาวๆนี่เหนื่อยชะมัด) คือสงสัยเราจะพวกเดียวกันแล้วมังคะ แต่คุณแหววมีความรู้เรื่องภูมิแพ้ดีกว่าแอมแปร์เยอะเลย แถมยังเผื่อแผ่ความรู้มาให้อีกด้วย น่ารักชะมัด......
เอาใจช่วยคุณแหววให้เสร็จงานไวๆนะคะ และขอให้คุณแหววมีความสุขกับลูกสาวทุกเวลาที่อยู่พร้อมหน้าแบบแม่ๆลูกๆนะคะ : )
ซาหวัดดีค่ะ...น้องรักษ์
RAK-NA
สารภาพอย่างซื่อว่า วันนี้บ่นคิดถึงเป็นพิเศษ และตั้งใจว่าพักเหนื่อยแล้วจะตามมาทักทาย
ผมเพิ่งกลับจากภาคใต้ - มาเลเซีย เดินทางยาวเหยียดด้วยรสบัส (24 ชั่วโมง) ....
พรุ่งนี้ยังไม่รู้จะมีแรงไปทำงานมั๊ย
แต่วันนี้...
มายืนยันว่า ..ระลึกถึง เสมอ นะครับ
สวัสดีค่ะ คุณแอมป์
ดอกไม้ทะเล
สวัสดีค่ะ คุณ
แผ่นดิน
สวัสดีค่ะ ไม่ได้คุยกันซะนาน เห็นน้องแจ๋วแหวว นานๆครั้งในบล็อกโน้น บล็อกนี้ ดีใจที่กลับมา และได้เล่างานที่ทำต่างๆและการดูแลน้องอิน เก่งจริงๆ ทำสารพัดเลย
พี่ก็เป็นภูมิแพ้ และพอทราบในสิ่งที่ทำให้แพ้สองสามอย่าง เช่นการเปลี่ยนของอุณหภูมิอย่างรวดเร็ว ฝุ่น(ไรฝุ่นคงเป็นตัวการใหญ่ด้วย)ค่ะ
พี่หาคนสอนโยคะได้แล้วอยู่ในเมือง ว่าจะไปเริ่มสัปดาห์หน้าค่ะ
รักษาสุขภาพท่ามกลางงานที่มากมายนะคะ
บุญรักษาค่ะ
อ้อยควั้น <ul>
</ul>
สวัสดีค่ะพี่นุช
คุณนายดอกเตอร์
สวัสดีค่ะคุณ
อ้อยควั้น
ซาหวัดดีค่ะ น้องรักษ์
RAK-NA
ไม่เห็นรู้เลยว่าหายไป เพราะข้าพเจ้าก็หายไปในเวลลาไล่เลี่ยกัน 555 แต่ในเวลาที่เท่ากันทำอะไรได้น้อยกว่าพี่แหว๋ว เพราะมัวแต่ไปสอบ สอบ และ สอบ ตอนนี้สอบเสร็จแล้วเลยแวะมาป่วนได้ :O
ซาหวัดดีค่ะ..คุณผู้เคยผ่านมา....บ้านแพรก
ไม่ได้มีแค่เวลา แต่ตั้งใจมา เพราะว่า ห่วงใย และใส่ใจ "บ้านแพรก" ไม่เคยเสื่อมคลาย :)