เมื่อวานหลังจากกลับจากโรงเรียน  น๊อตบอกกับแม่                               

                        แม่ค๊าบ  น๊อตกินข้าวผัดสามสี                                

                      ข้าวผัดสามสีหรือลูก   แม่ถามย้อนกลับ                                

                    แบบคุณครูอุ๋ยทำ  มีสีเหลือง  สีส้ม  มีผักใบเขียวด้วย  ใส่น้ำตาลนิดหน่อย 

ลูกชายยืนยันพร้อมบรรยายให้แม่ฟัง ดูท่าทางแล้วคงจะอยากกินเอามาก ๆ เสียด้วยซิ  แต่แม่น่ะเริ่มครุ่นคิดว่าข้าวผัดของตนเองจะออกมาหน้าตาเหมือนกันกับคุณครูที่โรงเรียนทำหรือเปล่า 

                     เพราะเป็นที่รู้กันอย่างแพร่หลายในหมู่ญาติสนิทมิตรสหายว่าแม่นั้นเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงในเรื่องการทำอาหารที่มักจะขาดอยู่เสมอ  คือ  ขาดความอร่อย  

                   ไปค้นหาตู้เย็น  ได้ทีมีหมูกรอบ  มีไข่  หยิบออกมาวาง  แต่ผักใบเขียวนี่ซิ

สายตาหันไปมองเห็นตำลึงข้างรั้ว  แกล้งถามเจ้าตัวดี 

                                  ตำลึงนี่ใช่ผักใบเขียวไหมลูก

ใช่  เป็นสีเขียว  

น๊อตตอบทันที  พร้อมกับจัดลงมือช่วยแม่ถกเถาตำลึง  แม่เลยทำข้าวผัดสามสีที่หน้าตาเหมือนข้าวผัดไข่ให้ลูกชาย

                              เสร็จแล้ว  หอมจังเลย   แม่บอก

                            เสร็จแล้วเหรอ  สามสีหรือเปล่า   ดูซิ  เจ้าตัวดียังย้ำยามอีก

                            สามสีซิลูก  นี่ไง  หนึ่ง  สอง  สาม  สามสีเลยเห็นไหม  

แม่นับสีข้าวผัดให้ลูกชายดูมีสีขาวของข้าว  สีเหลืองของไข่  และสีน้ำตาลของหมูกรอบ  ครบสามสีพอดิบพอดีด้วยประการฉะนี้  

...........................................................................................