พึ่งกลับจากต่างดาวค่ะ...ไม่อยู่หลายอาทิตย์ ได้รับ tag คิดถึงต้นตำรับคือคุณ เม้ง สมพร ช่วยอารีย์ ได้รับ tag คิดถึงจาก พี่นุช
คนแรก หรือที่ชาว G2K รู้จักในนาม อ.หนึ่ง เป็นคนที่ทำให้รู้จัก G2K ค่ะ หลังจากแอบอ่านงานของน้องมาร่วม 2 ปี เลยอยากเขียนบันทึกบ้าง...(ที่จริงเราเกิดปีเดียวกันนะคะ...อ.หนึ่งเป็นทั้งรุ่นน้อง และเพื่อนร่วมรุ่น เราเลยมีประวัติการศึกษาร่วมกันกว่าครึ่ง...และที่ต้องเรียกพี่..เพราะตัวผู้เขียนเป็นพวกเด็กได้โอกาสคะคุณ เรียนก่อนใครๆ...ครั้งหลังสุดจึงไปเรียนร่วมชั้นเรียนกับเพื่อนที่แก่กว่าถึง 20 ปี ...ฮ่าๆ)หากพิมพ์ชื่อ อ.หนึ่ง ลงไปใน google จะ มีลิ้งเชื่อมโยงถึง 19,300แห่ง ลองอ่านประวัติย่อๆดูสิคะ. ...มรว.หนึ่ง แม่เรียกว่า หนึ่ง เพราะเป็นลูกคนแรก มีน้องอีกสองคน พี่สาว หนึ่งคน แม่เป็นครูประชาบาล โรงเรียนบ้านหนองซ้ำซาก ใครเห็นชื่อโรงเรียนก็อดขำไม่ได้ ส่วนพ่อไม่ค่อยได้เจอหน้ากันบ่อยนัก เพราะเป็นสรรพสามิตปราบเหล้าเถื่อน อยู่ตามบ้านนอก ละหานทราย นางรอง บันทึกที่คิดถึง AAR : After Action Review สัมมนาการจัดการความรู้ ชุดคุณกิจ ตัวจริงหัวปลาทูคืออะไรเหรอ คุยกันเรื่องอาหารใช่ไหม บล็อก คืออะไร เคเอ็ม กับเอ็มเค เหมือนกันหรือต่างกันอย่างไร… เทคโนโลยีกับการศึกษาผมจบปริญญาตรี โท เอกทางด้านเทคโนโลยีการศึกษา ในความรู้สึกตอนแรกคิดว่าดีที่เราจบปริญญาสามใบทางด้านเทคโนโลยีการศึกษาจะได้รู้ลึกไปเลยในด้านนั้น แต่พอมาทำงานพบว่าความรู้แค่เพียงปริญญาไม่ใช่เพียงความรู้ที่จะนำมาใช้ได้ทั้งหมด แต่ยังมีสิ่งอื่นอีก… ความประทับใจในงานมหกรรมเคเอ็มส่วนภูมิภาค ตอนแรกรับสารภาพเลยว่าเหมือนกันคาดหวังไว้ว่าจะเป็นบรรยากาศวิชาการ มีคนแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เข้าฟังบรรยาย… งานวิจัย คนที่สอง ไม่มีประวัติคะแต่มีคำพูดที่แสนจะโดนใจ ...ไม่มีความเชื่อให้คอยปกป้อง...ไม่มีศรัทธาให้ต้องรักษา...มีเหตุผลที่อยู่เหนือเหตุผล...มีชีวิตเป็นศูนย์...รอดตายก็เท่าตัว...ตายก็ถือว่าจบ...
บันทึกที่คิดถึง "...เพราะพ่อเจ็บลูกจึงร้องไห้..." "...วันนี้พ่อของเราเจ็บต้องเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งหนึ่งแล้ว พ่อของเราเจ็บออดๆแอดๆมานานแล้ว พวกเราสงสารพ่อจัง แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรถึงจะช่วยไม่ให้พ่อของเราต้องเจ็บปวดมากไปกว่านี้อีก พวกเราไม่อยากเห็นพ่อต้องเจ็บแบบนี้เลย พ่อจ๋า หายไวไวนะ อยู่กับพวกเรานานๆ พวกเราจะไม่ให้พ่อต้องทำงานหนักอีก ... "...ความล้มเหลวทางสามัญสำนึก..." "เด็กสมัยนี้ลำบากไม่เป็น เจอความลำบากนิดหน่อยก็ยอมแพ้ ผิดหวังนิดหน่อยก็คิดแต่จะฆ่าตัวตาย ประชดชีวิต ประชดพ่อแม่ ดื้อด้าน ขัดใจไม่ได้ ต้องให้ได้อย่างใจ ใจร้อน ทำอะไรสำเร็จนิดๆหน่อยๆก็ภูมิใจกันจนออกนอกหน้า ทั้งที่มันก็เป็นแค่เรื่องธรรมดา" การยอมรับเอาเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้องกับ... "...ขนมหวานมั้ยจ๊ะ..." ปกติแล้วข้าพเจ้าเป็นคนที่มักจะนอนค่อนข้างดึก บางทีก็ไปถึงสว่างโล่งโจงเลยทีเดียว มันก็เป็นเรื่องปกติสำหรับคนที่ต้องทำงานโดยอาศัยความเงียบยามค่ำคืนในการใช้ความคิด และเป็นเพื่อน จริงๆแล้วความคิดคนเรามักจะปลอดโปร่งที่สุด ก็ช่วงรุ่งสางไปจนกระทั่งสายๆ เป็นช่วงที่ความคิดไหลแล่นดีมาก (ไม่เชื่อลองดู... ) คุณไม่มีวันจะได้อะไรจาก"เซน"แม้กระพี้ สรรพสัตว์ทั้งหลายอันมีความโลภเป็นของขบเคี้ยวประจำวัน การขวนขวายในชีวิตประจำวัน เป็นของคู่ควรกับชีวิตของพวกเธอ แต่ถ้าหากพวกเธอ เผลอไปหยิบจับมันจนติดหนับอยู่ในมือเข้าแล้ว มันเกาะติดเธอเหมือนเส้นขนมจีนเวลาที่มือเธอแห้งสนิท ก็อะไรเล่าที่พวกเธอต้องการ ก็อะไรเล่าที่มันบงการเธอให้ต้องทำ ต้อง... คนที่สามค่ะ 
(ดร.ยุวนุช หรือคุณนายดอกเตอร์) ซึ่งอยากบอกว่าคิดถึงทุกคนใน G2K มากค่ะ...แม้จะลำบากลำบนเดินไปกลับกว่า 10 กิโล..เพื่อจะได้โพสข้อความก็ยอม...วันนี้มาพร้อมของฝากจากต่างดาว..นี่ไงคะ...หัวใจมนุษย์ต่างดาว...เอากลับมาฝากทุกคน
ผอ จารุณี มหาวันสุ
ผู้อำนวยการศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียนอำเภอฮอด
สาวเชียงใหม่คนนี้เป็นสาวมอเตอร์ไซด์ตัวจริง...ที่แสนจะน่าทึ่งคะคุณที่กล้าซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์วิบากจากฝั่งบางนา มาเรียนถึงเกษตรบางเขน(ก็พี่เขาน้ำหนักน้อยซะที่ไหนตอนเรียนเธอก็ตัวเท่านี้ละค่ะ...คุณขา)..เราเป็นพวกสีเขียวค่ะ..ถึงได้รักธรรมชาติ...สายลมและแสงแดด...เป็นพี่สาวร่วมชั้นเรียนที่แสนจะใจดีน่ารัก..ทั้งอาจารย์และเพื่อนๆต้องคอยลุ้นเสมอ..ว่าพี่ 2 คนนี้จะมาถึงชั้นเรียนไหม...
บันทึกที่คิดถึง
อีกตำนาน....เมืองฮอด ผาวิ่งชู้ สิ่งมหัศจรรย์.....ของอำเภอฮอดนี้ อยู่บริเวณริมน้ำปิงของหมู่บ้านดงดำ ตำบลฮอด ตำนานรักผาวิ่งชู้ หลังจากสร้างเมืองพิสดารนครพร้อมสมโภชน์เมืองเสร็จเรียบร้อยแล้ว...พระนางจามเทวีได้...
เส้นทางเดินทางของพระนางจามเทวี ผาอาบนาง จำได้ครั้งหนึ่งในชีวิตได้เคยล่องแพแม่น้ำปิง ประมาณปี พ.ศ.2500 พ่อได้ชักชวนครอบครัวญาติสนิทสองครอบครัวเดินทางล่องแพแม่น้ำปิง เริ่มต้นจากเชียงใหม่...
สืบสานวันกศน.ที่เชียงใหม่...ที่บ้านมีเด็กชาวเขาเผ่ากะเหรี่ยง สองคนพี่น้องมาช่วยดูแลคุณแม่ที่ป่วยเป็นอัมพฤกษ์เดินไม่ได้.....คนพี่ขอรับเงินค่าตอบแทน...คนน้องขอเรียนหนังสือ.....ดีใจที่ได้พวกเขามาช่วยแบ่งเบาภาระ.....เด็กเล่าให้ฟังถึง...
คนที่สี่ค่ะ
ครู หญ้าบัว
อาจารย์บัวเงิน หุ้มสิน จากโรงเรียนบ้านระวิง จังหวัด เพชรบูรณ์
มีอีกตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าห้อง ป.1 โรงเรียนโคกเพชร ของ
ครูวุฒิ ...อ้าว..แล้วใครเป็นหัวหน้าห้องหรือคะ...ต้องตามไปดูที่โรงเรียนโคกเพชรค่ะคุณ....
บันทึกที่คิดถึง
เยี่ยมบ้านนักเรียน ตั้งใจไว้ว่าจะไปเยี่ยมบ้านลูกเต๋าหลายวันแล้ว ก็ผลัดวันประกันพรุ่งอยู่เรื่อย เมื่อวันศุกร์ที่ 21 กันยายน 2550 ว่าจะไปให้ได้ตอนหลังเลิกเรียน…. "ลูกเต๋า..หายไป....." ลูกเต๋า .....นักเรียนเลขที่ 42 ของห้อง บ้านปอสี่ ซึ่งเพิ่งย้ายเข้ามาเรียนเมื่อต้นเทอมนี้เอง ลูกเต๋า...เป็นเด็กตาเศร้าๆ ท่าทางหงอยๆ พูดจาเบาๆ ถามคำตอบคำ ตอบด้วยความไม่มั่นใจ… สูตรอาหารสมานไมตรี วันนี้, วันหยุดวันว่างจึงหยิบหนังสือซึ่งได้รับมานานแล้วมาอ่านอีกรอบ "พลังแห่งชีวิต" เรียบเรียงโดย ธรรมปราโมทย์ …. คนที่ห้าคะ
ครูรักษ์ทำงานอยู่กรุงเทพ..ไม่มีรายละเอียดอื่นในหน้าประวัติของเธอเลยค่ะ บันทึกที่คิดถึง ต้นซุ้มรอดคู่ ต้นซุ้มรอดคู่ฟังชื่อต้นไม้ต้นนี้แล้ว งง ไหม ผู้เขียนบอกตามป้ายที่ติดไว้ให้อ่านค่ะ (จริง ๆ เป็นต้นอะไรลองมองดู ถ้าใครทราบช่วยบอกหน่อย) พร้อมตำนานที่เล่าขานมาว่า... จำเป็นไหมกับคำว่าโรงเรียนวิถีพุทธ โรงเรียนวิถีพุทธ สู่วิวัฒนาการที่ดีด้วยวิถีไทย พัฒนาคนบนพื้นฐานธรรมชาติ … สัดส่วนความงอกงามของ วัตถุ กับ จิตใจ สังคมไทยสมัยก่อน วิถีชีวิตของคนไทยมีความงดงามในทุกยุคทุกสมัย ขึ้นอยู่กับว่าเราสามารถปรับใช้ได้ถูกต้องตามยุคสมัยหรือไม่…
สวัสดีค่ะ
อ้อ กลับมาก็ขยันทำการบ้านก่อนเลย
ขอฝากความคิดถึงไปยังคนที่คุณแท็กถึงทุกท่านด้วยค่ะ บางบันทึกก้อ่านแล้ว ขอรับรองว่า เยี่ยมค่ะ
</ul>
<p class="content">
</font></p>
รวบรวมได้ดีมากเลยพี่อ็อด เดี๋ยวหาเวลาเข้ามาอ่าน มาประชุมอยู่ที่จุฬาครับ
สวัสดีครับคุณนารี
สบายดีไหมครับ เล่าชีวิตของคนที่ต่างดาวให้ฟังบ้างนะครับ เผื่อว่าพวกเราจะได้ประมวลกันประยุกต์ใช้ให้เข้ากับรากเหง้าบ้านเราบ้างนะครับ
มาส่งความคิดถึง ด้วยครับ
รักษาสุขภาพครับ
สวัสดีค่ะ
ตามรอยมาอ่าน Tag คิดถึงคะ
บันทึกน่าอ่านทั้งนั้นเลยคะ
สวัสดีครับคุณนารี
สวัสดีครับ
สะสมมานาน กลับมางานตรึมเลยครับ ;)
วันนี้มาจากต่างดาว อิๆ พรุ่งนี้จะไปดาวไหนเอ่ย
มาเพราะความคิดถึง...ได้รับพัสดุเรียบร้อย...พร้อมกับความหวานที่มีมาพร้อม...มด...จำนวน 1 ร้อยตัว...อิอิๆๆ....ขอบคุณมากค่ะพี่สาว
สวัสดีครับ
พอดีเซ็นชื่อได้ ก็เลยแวะมาทักทายอีกรอบครับ
สวัสดีครับคุณนารี
ดาวที่ไปเห็นดวงอาทิตย์ไม๊ครับ...
ถ้าเห็นแสดงว่าไม่ไกลมาก
ยินดีด้วยที่กลับมาโดยปลอดภัย...
สวัสดีครับผม
สวัสดีค่ะคุณ naree suwan
จะมาบอกว่าได้มีโอกาสทำผักชุบแป้งทอดแล้วค่ะเด็ก ๆ ทานกันอย่างเอร็อดอร่อยเลยค่ะต้องขอขอบคุณสำหรับคำแนะนำผักชุบแป้งทอดนะค่ะ
และเคยเคยสัญญาว่าจะรูปภาพบรรยากาศช่วงเปิดเทอมมาให้ชมค่ะ