หลุดการอ่านบันทึกไปหลายเรื่อง เห็นมีแต่คนเขียนว่าส่งการบ้านครูบา...ก็เลยต้องค้นย้อนหลังและพบว่า การบ้านมาจาก บันทึก ฝากคิด นี้เอง

ครูบาเขียนไว้หลายข้อ...ขอเลือกข้อคำถามเรื่องที่ 2 ก่อนค่ะ

เรื่องที่2 เจ้าเป็นไผ

  • จุดยืนเจ้าอยู่ตรงไหน
  • เจ้ากำลังจะไปไหน
  • เจ้าต้องการอะไร
  • เจ้าจะทำอะไร
  • บอกหน่อยได้ไหม
  • ทำไมถึงต้องเฮฮา

จะเขียนอย่างไรก็ได้...แบบนี้ชอบค่ะ...ติดเคร่งขรึมไปบ้างคงไม่ถือสานะคะ

เจ้าเป็นไผ

       

       บางทีก็ไม่รู้ค่ะ...บางวันเดินๆ ต้องคอยเตือนว่า เรากำลังเดินนะ...ร่างกายเรากำลังขยับอยู่นะ...ที่เราเห็นคือตัวเราร่างกายเราจริงๆนะ....อืม....(โรคผิดปกติหรือเปล่าไม่รู้ค่ะ) อุปนิสัยก็บางครั้งก็เหมือนนางฟ้าใจดี ชอบช่วยคนอื่นให้อภัยคนง่าย แต่บางทีก็ใจร้ายโดยเฉพาะเวลาถูกรถคนที่ขับตามมาสาดไฟสูงใส่...นึกอยากติดไฟสูงไว้ด้านหลังเล่นสาดคืนไปมั่ง...อิอิ...บริษัทรถก็ไม่เห็นติดไฟสูงไว้ด้านหลังสักราย...สงสัยจะรู้ว่ามียัยตัวร้ายแบบนี้ในโลกคนหนึ่ง ....

จุดยืนเจ้าอยู่ตรงไหน

       เลื่อนลอยบ้าง ไร้รากบ้าง การเป็นอยู่ส่วนตัวง่ายๆสบายๆอย่างไงก็ได้ แต่บางเรื่องก็ปักหลักดื้อด้านยิ่งกว่าลาโง่ โดยเฉพาะเรื่องงาน เคยมีคนแนะนำให้ไปอ่านงานของคนๆหนึ่ง บอกว่าเขียนสำนวนดีมาก...ลองไปอ่านดู..ปรากฏว่าสำนวนคุ้นๆ อ๋อ..เขาลอกตำราต่างประเทศมาทั้งหมดแถมยังไม่อ้างอิงให้อีก....เรื่องแบบนี้เจอบ่อยๆ เพราะการทำงานเป็นผู้ช่วยบรรณาธิการฝ่ายตรวจทานสาระของหนังสือมาหลายเล่มจะเจองานที่ไม่ระวังเรื่องลิขสิทธิ์และฉาบฉวยทางวิชาการอยู่เรื่อยๆ บางทีเจออะไรไม่ชอบมาพากลก็อดพูดไม่ได้เพราะถือว่าเป็นอันตรายกับการพัฒนาวิชาการและวิชาชีพมากๆ แต่เอาเข้าจริงคนพูดจะตายก่อนทุกที...อืม...คงต้องไปพัฒนาวิธีพูดให้ดีกว่าที่เคยทำค่ะ....

เจ้ากำลังจะไปไหนและเจ้าต้องการอะไร

     

      เมื่อก่อนตอนถูกทาบทามให้ไปทำงานต่างประเทศ นึกอยากไปมาก แต่ตอนนี้ไม่คิดเลย...อยากทำงานในประเทศ ทำงานเรื่องสุขภาพของผู้หญิงไทย ต้องการให้สังคมรับรู้ว่า ในอนาคตหากไม่มีใครให้ความสำคัญกับสุขภาพของผู้หญิง และถ้าสภาพสังคมไทยที่ยังคาดหวังต่อบทบาทผู้หญิงที่ต้องทำหน้าที่ทั้งในบ้านและนอกบ้าน ทั้งการหาเงินเลี้ยงตัวเองและการต้องทุ่มเทเวลาดูแลครอบครัว ผลักภาระการดูแลบิดามารดาที่ชราและเจ็บป่วยให้กับผู้หญิง โดยไม่ให้ความช่วยเหลือจากภาครัฐหรือหน่วยงานที่เธอเหล่านั้นทำงานอยู่...ประเทศอาจจะต้องแบกรับภาระเรื่องความเจ็บป่วยโดยเฉพาะโรคเรื้อรังต่างๆ ของผู้หญิงมากยิ่งไปกว่านี้.....มีความคิดเห็นว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วนน่าจะจัดเป็นวาระแห่งชาติ ในเมื่ออีกไม่ถึงสิบปีข้างหน้าประชากรผู้หญิงอายุมากจะเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ (เรื่องนี้มีคนบอกว่าปัญหาของประเทศเราคืออะไรที่มันไม่เห็นผลทันที ไม่มีใครเขาสนใจตอนนี้หรอก...)

เจ้าจะทำอะไร

       มีความฝันจะมีโครงการดูแลสุขภาพผู้หญิง และมีระบบสนับสนุนที่ดีจากหน่วยงานสุขภาพของรัฐที่เข้าใจในความเป็นผู้หญิงที่มีภาระรับผิดชอบตามบทบาทที่สังคมกำหนด มากกว่าบริการที่เป็นอยู่ในปัจจุบันนี้ อยากทำโครงการออกกำลังกายที่เหมาะกับแต่ละวัยของผู้หญิงด้วย ..อืม...กิเลสมากแฮะ.....และที่สำคัญคือคิดว่าจะทำอะไรดีที่ให้ตัวเองมีเวลาอยู่กับครอบครัวมากกว่าทุกวันนี้....

 ทำไมถึงต้องเฮฮา

       เพราะทำอะไรถ้าสนุกก็อยากทำ ยิ่งถ้ามีทีมที่ทำงานเข้าใจกัน นัดนอกเวลาหรือต่อเวลาบ้างก็ได้ ไม่เอาแต่เรื่องของตัวเองหรือเอาแต่ใจตัวเอง คุยกันได้ทุกเรื่อง ผิดก็ให้อภัย ใครรู้เรื่องไหนก็สอนกันได้ เศร้ามาก็มีคนฟัง อกหักก็มีอกให้ซบ...อยากหัวเราะก็มีคนเล่าเรื่องตลกให้ฟัง....แค่เนี่ยค่ะ....พอละไม่เรื่องมาก....อิอิ