วันนี้ มีโอกาสคุยกับ อ.ขจิต ทางโทรศัพท์ ถามว่า
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “ พี่หน่อย เขียนการบ้านส่งเฮฮาศาสตร์ หรือยัง “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ได้แต่บอกปัด บอกป้อง ว่าจะ ว่าจะ …ก็จะเริ่มเลยนะคะ เลยต้องยกโจทย์ ครูบาสุทธินันท์มาด้วยคะ แต่เวลาตอบอาจจะวนๆหน่อยนะคะ ลองดู</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าเป็นไผ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">จุดยืนเจ้าอยู่ตรงไหน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้ากำลังจะไปไหน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าต้องการอะไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าจะทำอะไร</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">บอกหน่อยได้ไหม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ทำไมถึงต้องเฮฮา..</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">ชื่อใน blog ว่า ดอกแก้ว คะ ชอบดอกไม้ เลยอยากแปลงกายเป็นดอกไม้ได้ แหะๆ ชื่อเล่น ชื่อหน่อย ชื่อจริง อาริยา โมราษฎร์ ใช้นามสกุลร่วมกับ คุณจืด เข็มทอง โมราษฎร์ มา 17 ปี แล้วคะ เนื่องจาก ตัวเอง ถือเป็นผู้รอดตายมาจาก โรคภัยไข้เจ็บ ไตวายระยะสุดท้าย จุดยืนก็เหมือนกับที่เดินมาคะ ใช้ชีวิตสนุก กับสิ่งที่สนใจ และอยากเรียนรู้ในแต่ละช่วง</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> เรียนจบมาทางครู เอกสังคม สนใจเรื่องการศึกษา ต้องการค้นหา วิธีการเรียนรู้ของมนุษย์ ว่าเรามีวิธีการเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้จากวิธีการใดบ้าง รูปแบบใดบ้าง และอะไร คือสิ่งที่นำไปสู่การตระหนักรู้ในตนเองและผู้อื่น และโลกใบนี้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">สนใจศิลปะทุกแขนง แต่ไม่เก่งสักแขนงคะ ชอบเสพ ดู ฟัง และรื่นรมย์</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">ชอบการมีสังคมและไม่ชอบการเข้าสังคม </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">แต่สิ่งที่ค้นพบ ระหว่างการทำงานด้านเด็ก ศิลปะ สิ่งแวดล้อม ในช่วง 2532 – ปัจจุบัน ได้เห็นว่า คนเรามีสิ่งที่น่าสนใจ แตกต่างกันไป มีความเด่นที่น่าทึ่ง มีความสามารถที่น่าค้นหา และทุกสิ่งทุกอย่างที่เราพบเจอ นับเป็นสมบัติที่จะรวมเป็นตัวเรา</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">ชอบงานเขียน ชอบวาดรูป ชอบฟังผู้รู้ สนใจความบันเทิงและความสงบ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">แต่เมื่อมาเข้าร่วม “ เฮฮาศาสตร์ ครั้งที่ 1-2 ก็ทำให้ ได้รู้จักมิตรต่างแบบมากขึ้น หลากหลายมากขึ้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> เห็นการเชื่อมประสานในความต่างที่แตะอยู่กับความเหมือนเหมือนเวลาเราเดินป่า เราจะเห็นความหลากหลายมากมาย แต่ความหลากหลายนั้น มีการเอื้ออิงอาศัยกันอยู่ และขาดจากกันไม่ได้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">ในกลุ่มเฮฮา.. ก็เหมือน ต้นไม้ อารมณ์ดี เจอแสง เจอลม พัดไกว หยอกล้อกัน ต่างคนก็ต่างทำหน้าที่ตนเองไปตามวิถี แต่ขณะเดียวกัน แต่ละต้นก็บอกเล่า ความลับ ความรู้ ที่ตนเองค้นเจอเพื่อบอกกล่าว และหยิบยืมกันไปใช้ อาจจะเรียกว่า ศาสตร์ หรือ กลายเป็นเรื่องราวที่เป็นระบบ กระบวน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">หรือ ความรู้ที่ถูกย่อย มาจนเป็นสิ่งที่ “ ง่ายต่อการเข้าใจ และซึมลึกสู่การปฏิบัติ “</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">สรุป ชอบเฮฮาคะ คนเราถ้ารู้จักกันในเบื้องต้นแบบรีแลกซ์ สบายๆแล้ว การเรียนรู้ซึ่งกันและกันก็จะเกิดตามคะ อย่างใน G2K นี้นะคะถือว่าเป็นแหล่งของผู้แสวงหาความรู้ และเครือข่ายของความรู้</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> แต่ใยข่าย เป็นสิ่งที่จะออกมาจากแต่ละคน และเป็นสิ่งที่สำคัญที่ต้องให้ได้ใยออกมาจากทุกคน</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> ใยแห่งความรัก ใยแห่งเอื้อเฟื้อ ใยแห่งมิตรไมตรี </p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> เมื่อทุกคนต่างสร้างใยข่ายแห่งความดีต่อกันแล้ว ก็ไม่ต้องบอกเลยคะ ว่าทำไมต้องเฮฮาก่อนแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal"> สาด ( ….. ) ค่อยตามมา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">……………………………………..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 54pt" class="MsoNormal">เอ ….ที่บันทึกนี่เข้าประเด็น มั้ยคะ น้องแป้ด…อันนี้ถามลากผ่าน จาก สุรินทร์ ถึง หาดใหญ่ เลยแหละ </p>
มารู้จักน้องหน่อยเพิ่มขึ้นครับ
</div>
แวะมารู้จักตัวตนเพิ่มครับครูฯ
สวัสดีค่ะพี่หน่อย
ทุกตัวอักษรพี่บรรจงพิมพ์ผ่านปลายนิ้ว อ่านจบแล้ว นั่นคือ ใช่เลยค่ะ พี่หน่อย ผู้ซึ่งมีรูปกายภายใน งดงามเหมือนกับรูปกายภายนอก
รักษาสุขภาพนะคะ
สวัสดีครับ พี่หน่อย
พี่หน่อยให้นิยามการเรียนรู้สไตล์ สบายๆเฮฮาศาสตร์ ได้เป็นอย่างดีครับ
ผมขอชื่นชมครับ
ขอบคุณคะ น้องแป้ด ที่สนับสนุนการบ้านของพี่</div><div class="info">ดีใจ ดีใจ สอบไม่ตก</div>
</div><div class="info"> สไตล์ การเรียนรู้แบบ ต้นไม้อารมณ์ดี ใช่มะ…</div><div class="info">แบบว่า จะได้ สดชื่นกันน่ะ</div><div class="info"> </div>
</div><div class="info"> สวัสดีจ้ะ ขอบคุณที่เป็นเพื่อนนักเรียนที่ดี ..แบบช่วยตาม การบ้านของเพื่อน น่ะ </div>
สวัสดีค่ะพี่หน่อย
แอมแปร์ประทับใจบันทึกนี้ของพี่หน่อยจัง และเข้ามาอ่านหลายหนแล้ว พี่หน่อยเล่าเรื่อยเรื่อยแบบอ่านแล้วสบายใจ แล้วก็เล่าไปอย่างที่เป็น คือเห็นแล้วสบายใจ (บางที"ความรู้สึกสบายใจ" นี่ก็อธิบายเป็นภาษายากเหมือนกันอะค่ะ แต่รู้สึกได้...และชอบชะมัด)
แอมแปร์รู้สึกเหมือนน้องเอกเลยค่ะ พี่หน่อยอธิบายความเป็น"เฮฮาศาสตร์"ได้ดีจัง
"การเรียนรู้สบายๆ" ..... คำนี้ก็น่ารักเทียว..... แล้วก็ทำให้รู้สึกมีความสุขที่จะเรียนรู้อะไรต่อมิอะไรขึ้นอีกเยอะ
....ชอบการมีสังคมและไม่ชอบการเข้าสังคม.... : )
ชอบอันนี้ที่สุดเลยค่ะ พี่หน่อยอธิบายภาวะอะไรๆที่เป็นคู่ตรงข้ามที่แตกต่างกัน ในใจมนุษย์ปกติ (ซึ่งเป็นไปตามภาวะปกติของมนุษย์)....ได้อย่างลงตัวและเรียบง่ายที่สุด
แล้วก็เชื่อมความรักสงบเข้ากับการอยู่ร่วมกับผู้อื่น(ที่ไม่ใช่คนอื่นอีกต่อไปแล้ว)ได้อย่างน่ารักที่สุด.... : )
แอมแปร์อ่านแล้วมีความสุขมาก (จริงๆนะคะพี่หน่อย) เมื่อได้เห็นแล้วว่าเราจะมีความสุขดีโดยปกติ ถ้าไม่มัวไปคิดว่าภาวะที่แตกต่างกันคือภาวะที่ผิดปกติ เพราะนี่เป็นภาวะปกติของมนุษย์ จะให้ใครเหมือนใครไปทุกคนได้อย่างไร และหากมัวมองหาเฉพาะความเหมือนอยู่ .... เก๊าะอดเฮฮากันพอดี....
ขอบคุณมากๆนะคะพี่หน่อย.... ที่เขียนบันทึกเล่าให้ฟังอย่างเรียบง่ายและงดงามเช่นนี้ แอมแปร์นั่งขอบคุณพี่หน่อยในใจเงียบๆมาสี่ห้าวันแล้ว
.... เลยตามมาขอบคุณพี่หน่อยมากๆในวันที่หก(จริงๆ) : ) นะคะ....
ปล.ขอแสดงความยินดีกับ"หนังสือ"ที่พี่หน่อยเขียนด้วยใจด้วยนะคะ แอมแปร์ฝากเพื่อนที่กรุงเทพฯให้สั่งเข้าห้องสมุดแล้วด้วย อยากให้นักศึกษาได้อ่านด้วยจังเลยค่ะ : )