การสั่งสมบุญ ย่อมนำสุขมาให้....
วันพรุ่งนี้แล้วนะ
ก็จะถึงวันสำคัญ

คือ "วันออกพรรษา" วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑...ซึ่งในพุทธศักราช ๒๕๕๐ นี้ ตรงกับวันศุกร์ที่ ๒๖ ตุลาคม...  

ช่วงเวลา ๓ เดือนแห่งการ พักฝน ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว... 

การเดินทางของวันเวลาช่างรวดเร็วจริงหนอ...เหมือนไม่กี่วันมานี้เองที่เรา อธิษฐานพรรษา ตั้งใจว่าในช่วงเข้าพรรษาหรือช่วง พักฝน ๓ เดือนนี้ จะพยายามแบ่งเวลาในชีวิตเพื่อการพักใจ คือการเจริญสมาธิภาวนาให้ได้อย่างน้อยวันละ ๑ ชั่วโมง... 

ร่างกายที่อ่อนล้าและเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานมาตลอดทั้งวัน เมื่อถึงยามเย็น...หากได้ อาบน้ำ ได้ชำระล้างสิ่งสกปรกและคราบเหงื่อไคล...ความรู้สึกสดชื่น พลัง และความสดใสย่อมหวนคืนกลับมาสู่ชีวิต  

เฉกเช่นเดียวกันกับร่างกาย  ใจของเราย่อมต้องการช่วงเวลาที่ได้ ชำระล้างด้วยว่าในแต่ละวัน...หลากหลายเรื่องราวที่ใจเราต้องพานพบ... ทั้งสุข ทั้งทุกข์ ทั้งสนุก ทั้งเศร้า... ใจ ของเราอาจเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า... การเจริญสมาธิภาวนา หรือการได้อยู่เฉย ๆ นิ่ง ๆ ว่าง ๆ อยู่กับความผ่อนคลาย มี สติ และ "สบาย"  ด้วยการ หยุด ความคิด หรือการที่ไม่คิดอะไร ซึ่งเป็นการ พักใจ นี้จึงนับได้ว่าเป็นการ อาบน้ำใจ ที่ทำให้ใจของเรากลับมาอยู่ในสภาพที่สะอาด สว่าง และสงบ 

เมื่อจิตดวงนี้สดใส ประภัสสร ...ความสุขจึงเป็นสิ่งที่หามาได้ โดยง่าย ในชีวิต...

เพียงแค่ได้เห็นแมกไม้ ทุ่งหญ้าและฟ้ากว้าง... ใจดวงนี้ก็ชุ่มเต็มและอิ่มเอม... 

ยามใดที่ใจมี พลัง จะนั่ง จะนอน จะยืน จะเดิน ก็ล้วนเป็นสุขแม้ยามมีภารกิจมากมาย และแม้ประสบปัญหานานัปประการ หากใจเรายัง หยัดสู้ ...ย่อมเชื่อมั่นได้ว่า...ทุกอย่าง...จะผ่านพ้นไปได้ด้วยดี 

ในทางตรงข้าม...หากใจไม่ได้รับการชำระล้าง...สิ่งสกปรกและคราบเหงื่อไคลทั้งจากความคิดและการกระทำ ย่อมเป็น มลทินใจ เป็นแหล่งบ่มเพาะเจ้าเชื้อโรคร้าย...

ยิ่งนานวัน ยิ่งเติบโต ยิ่งเข้าแทรกซึมและเข้าติดแน่นใน เนื้อใจ...สะสมหมักหมมต่อเนื่อง...และที่สุด...อาการป่วย ของใจก็เกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว 

เคยพบบ้างไหม...ใครบางคน...ที่เสมือนมีทุกอย่าง หากทว่า...ไม่เคยอิ่ม ไม่เคยเต็ม ไม่เคยหยุดแสวงหา.... 

เคยพบบ้างไหม...ใครบางคน...แม้นเรื่องเล็กน้อย ก็เป็นเรื่องใหญ่ ไม่เคยให้อภัย...โมโหได้เสมอ...ทุกเรื่องทุกวัน 

เคยพบบ้างไหม...ใครบางคน...ที่ไม่เคยเห็นใครดี ไม่เคยเห็นใครถูก ไม่เคยชื่นชมใคร... คนที่เป็นคนดี...คือตัวเองเพียงคนเดียว   

คงไม่ปรารถนาที่จะเป็น ใครบางคน คนนั้นอย่างแน่นอน...ใช่ไหม 

แล้วเราก็คิดว่า ...คงไม่มีใครในโลกนี้อยากมีอาการ ป่วยใจ...ไม่ว่าจะโดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม 

ช่วงเข้าพรรษาที่ได้ พักฝน พักใจ นี้ จึงนับเป็นช่วงเวลาอันมีค่าของชีวิต...เป็นช่วงเวลาของการ เยียวยา เพื่อรักษาอาการป่วยทางใจ แม้นว่าเจ้าเชื้อโรคร้ายจะไม่มลายหายสูญ เจ้ากิเลส ๓ ตระกูลยังคงนอนเนื่องอยู่ในใจ... หากแต่จาก ผล ของการปฏิบัติที่ได้รับ...เรามั่นใจว่า...อาการป่วยใจของเราจะไม่ทรุดหนักไปกว่าที่เคยเป็น...

ในวาระ "วันออกพรรษา" คือวันศุกร์ที่ ๒๖ ตุลาคม ๒๕๕๐ ซึ่งเป็นวันพระใหญ่... วันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๑๑....วันพรุ่งนี้...ขอเชิญชวนเพื่อนพ้องน้องพี่ชาว Block ที่รักทั้งหลาย มาร่วมกันทำทาน รักษาศีล และเจริญสมาธิภาวนา... เพื่อที่ใจของเราจะได้สะอาด สว่าง สดใส....  

เพราะการสั่งสมบุญ

ย่อมนำความสุขมาให้....