Tag..บันทึกที่คิดถึงนี้..เป็นบันทึกที่ฉันอ่านแล้วกระชากใจ.....พวกเขาสามารถบันทึกความรู้สึกออกมาเป็นตัวหนังสือและรูปภาพ...คงฝากไว้แต่ร่องรอยของบันทึกแห่งหัวใจ

Tagนี้ทำขึ้นแล้ว...มิได้แปลว่าเพื่อนที่ไม่ได้ถูกTagนั้น...ดิฉันจะไม่คิดถึงนะคะ  

บางท่านนั้นฉันยังพอได้ยินเสียง ได้เห็นหน้า....หลายท่านได้เห็นหน้าตาม blogอยู่บ้าง... ได้แวะไปคุยด้วยบ้าง...ท่านแวะมาคุยกับฉันบ้าง.....ความคิดถึงก็บรรเทาเบาบางลงค่ะ...แต่ท่านที่ฉันTag....คิดถึง(บันทึก)นี้....มีบันทึกที่ฉันอ่านแล้วกระชากใจฉันเหลือทน.....พวกเขาหายหน้าไปนานมาก   เหลือไว้เพียงร่องรอยของบันทึกแห่งหัวใจ.....

....แก๊งเด็กหนุ่มเชียงใหม่....ขวัญใจสาวชาวbloggersในงาน  KMเชียงใหม่ค่ะ....

ท่านแรกคือ น้องบอย... 

....ฉันไม่ค่อยได้อ่านบันทึกของน้องก่อนหน้านี้....แต่หลังจากพบกันและเห็นการทำงานของน้องๆ...พร้อมกับการกลับมาได้อ่านบันทึกนี้...มันมากเกินบรรยายในบันทึกค่ะ
 แม้ตัวจะห่างไกล แต่ใจก็ส่งถึงกัน ร่ำลาจนบินหายลับตา (ไฟลท์อุดรฯ)

“วันนี้ที่จริงแล้วผมต้องรีบกลับไปนอนเพราะเพลียมากแต่ เราก็อดที่จะตามไปส่งพี่น้องของเราไม่ได้ อย่างน้อยก็รู้ว่า ตามไปดูเครื่องบินขึ้นก็ยังดี เป็นเช่นนั้นจริงๆครับ ไปถึงประตูเครื่องปิดพอดี ผมก็ยืนโบกมืออยู่ข้างหลุมจอด ไม่รู้ว่าจะมีใครเห็นผมหรือปล่าว 

ผมยืนดูเครื่องเทคออฟไปจนหายไปในก้อนเมฆ

ป่านนี้ทุกคนคงกลับถึงอุดร-ขอนแก่นกันแล้วมั้งครับ"

<p>บันทึกของน้องง่ายๆ...สั้นๆ...แต่ข้อความในนั้นคือหัวใจ...ที่พี่เองสัมผัสได้อย่างแท้จริงค่ะ</p><p>…..พี่อ่านบันทึกนี้ทีไร…..ตื้นตันใจจนน้ำไหลออกตาทุกที</p><p></p><p></p><p></p><p>ท่านต่อมาคือ น้องโอ๋….. </p><div class="picture"><div style="text-align: center"> P  สุภัทร ชูประดิษฐ์  </div></div><p>เรื่องเล่าจากภาพ: มุมเล็ก ๆ ของการเตรียมงาน km เชียงใหม่ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">“ราวเที่ยงคืนก่อนวันงาน  ที่ทีมงานกำลังขะมักเขม้นกับการเติมเต็มบรรยากาศให้สมบูรณ์แบบ  เด็กหนุ่มวัยแรงงาน กำลังเป็นแรงงานต่างด้าวนั่งฉีกกลีบดอกดาวเรือง  และตกแต่งสถานที่  รอรับแขกแก้วมาเยือนในครั้งนี้…โดยไม่หลุด Theme “บูรณฆฏะ”  สัญญลักษณ์แห่งปัญญาและความอุดมสมบูรณ์…” </p><p>บันทึกที่มองเห็นหัวใจดวงน้อยๆ...ที่ถ่ายทอดเบื้องหลังการเตรียมงาน...ที่ถอดหัวใจออกมาทำในรายละเอียด....หลายท่านอาจจะลืมไปแล้วเพราะเป็นเพียงวัสดุประกอบงาน...</p><p>แต่สำหรับฉันและน้องๆคงไม่มีวันลืมค่ะ   และอีกหลายๆบันทึกของน้องที่บ่งบอกถึงความตั้งใจจริง  ทุ่มเทในการทำงาน</p><p>...มากกว่านั้นคือหัวใจน้อยๆของชาวเชียงใหม่ค่ะ (พี่ติ๋วยังไม่เคยลืมเมื่อเราเป็นพิธีกรด้วยกันจ้ะ….)</p><p></p><p></p><p>และหนุ่มน้อยอีกคนค่ะ…น้องนนท์…..</p><div class="picture"><div style="text-align: center"> P พิเชษฐ์พลไทยประสงค์  </div></div><p>มุมเล็ก ๆ จากเด็กน้อย…สัมมนาจัดการความรู้ที่เชียงใหม่กับ HILIGHT อันทรงคุณค่า!!!!! </p><h3 style="margin: auto 0cm; text-align: center" align="center"> “คงไม่มีอะไรครับที่มาทดแทนความรู้สึกของผมได้ ….มีความสุขครับ มีโอกาส ได้ความรู้ ได้แลกเปลี่ยน ได้รู้จักการเปลี่ยนแปลง ได้เรียนรู้ที่จะอยู่กับ “คน” อยู่กับความคิดแบบ “ตกผลึก” อยู่กับความคิดที่มีคุณค่า ไม่รู้จะแทนด้วยอะไร แต่ขอขอบพระคุณท่านผู้หนึ่งที่หยิบยื่นโอกาส หยิบยื่นกุญแจให้ผมและพี่ ๆ ได้เปิดประตูเข้าไปค้นหา “ การเรียนรู้ที่มีคุณค่า” เช่นนี้ ……ขอบพระคุณครับ อ.พิชัย </h3>

จะเก็บไว้เพื่อพัฒนาตนเองให้เป็นคนดีของสังคมครับ

ด้วยรักและคิดถึง"

</span><p>….ผู้นี้…ผู้ที่ประมวลภาพทั้งหมดของงานไว้   และบรรยายให้ได้ชื่นชมอย่างอิ่มเอม   ไร้ที่ติ….การบรรยายที่ประหนึ่งเอาหัวใจของตนถอดไว้ในงานเพื่อซึมซับบรรยากาศเอามาถ่ายทอดให้เห็นและให้สัมผัสไปได้ด้วย</p><p>……อยากบอกน้องทั้งสามคนว่า   บันทึกของน้องเหล่านั้นเป็นแบบอย่างที่ดีของคนGotoKnow….ที่ถอดหัวใจออกทำงานโดยไม่ต้องการสิ่งใดตอบแทนค่ะ……พี่หวนคิดถึงอยู่เสมอ </p><p>และคราวนี้ก็เช่นกันค่ะ Tag คราวนี้...เพราะความคิดถึงน้องๆ.....   </p><p>.....แม้จะรู้ว่า...Tag  อาจเป็นหมัน....ก็ตาม..... </p>