หนูยอมรับว่า บางงานหนูก็ท้อค่ะ แต่เมื่อมองดูท่านอาจารย์ อาจารย์เหนื่อยกว่าพวกเราหลายเท่า หนูก็เลยไม่ท้อขอสู้ต่อ

 

พรสวรรค์หรือ  

อาจารย์แสวง

“แนน” กนกพร พลายละหาร 

          แนน-กนกพร พลายละหาร เป็นลูกศิษย์ทางเพลงของผมอีกคนหนึ่งที่เดินมาเข้าสู่วงเพลงแบบที่เขาไม่เคยฝึกหัดมาก่อนเลย ผมเห็น “แนน” เขาเดินมาในห้องฝึกซ้อมเพลงหลายครั้งเมื่อปีการศึกษา 2549 เขามานั่งดูพี่ ๆ ฝึกซ้อมกอปรกับมีเพื่อนรุ่นเดียวกันคนหนึ่งที่เป็นนักเพลงอยู่ในวง ผมไม่ได้สนใจว่า จะมีเด็กคนไหนคิดอะไรกับการเข้ามาเป็นนักแสดงกับผม เพียงแต่ว่า ผมสังเกตดูเด็กคนนี้ น่าจะมีใจคิดอะไรลึก ๆ อยู่กับเพลงพื้นบ้าน เพลงอีแซวอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นเขาคงไม่หมั่นเข้ามาดูเพลงอีแซวในห้องฝึกซ้อมให้เสียเวลา  มาถึงวันนี้ “แนน” เป็นนักร้องนำในรุ่นเล็ก (รุ่นล่าสุดและรุ่นสุดท้าย) อยู่ในวงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ “แนน” เป็นคนที่กล้าแสดงออกแม้ว่าในวันนี้พลังเสียงของเขายังไม่เต็มที่แต่เขาก็เสียงดีสดใส มีหัวใจเต็มร้อย

         

         (จากซ้าย สหรัฐ, เกศรา, จิระพงษ์ และแนน-กนกพร พลายละหาร)

         เหลือเวลาอีกเพียง 2-3 วัน แนนเขาจะต้องไปบันทึกเทปโทรทัศน์ รายการซูเปอร์จิ๋ว จะออกอากาศทางช่อง 9 ราว ๆ กลางเดือนพฤศจิกายน เช้าตรู่ วันอาทิตย์ ติดตามชมความสามารถของ แนน ได้ ในวันนี้ “แนน” ได้เปิดบันทึกของเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่มีต่อวงเพลงอีแซว ที่มีผมเป็นคนสร้างขึ้น  ผมไม่ทราบมาก่อนเลยว่า ลูกศิษย์เพลงพื้นบ้านคนหนึ่ง (ในจำนวน 22 คน) เขามีความคิดอย่างไรกับครูผู้ฝึกสอนเขามา และเขามีความคิดเห็นอย่างไรกับการแสดงเพลงพื้นบ้าน ขอเชิญติดตามอ่าน ทำความเข้าใจไปพร้อม ๆ กับผมในขณะนี้เลย นะครับ 

สวัสดีค่ะ ท่านผู้ที่มีจิตใจงดงาม 

          ท่านที่มีความเมตตาที่สุด ที่จะอ่านและรับรู้เรื่องราวของหนู หนูชื่อ เด็กหญิงกนกพร พลายละหาร ค่ะ ชื่อเล่น แนน อายุ 14 ปี เรื่องการเรียนก็พอใช้ได้ แต่ว่า หัวไม่ค่อยดีหรอกค่ะ  แต่ว่าหนูมีพรสวรรค์ที่ฟ้าประทานส่งมาให้คือ หนูชอบร้องเพลง ไม่ว่าจะเป็นเพลงอะไร เพลงประเภทไหนหนูก็ร้องได้หมด ทำนองไม่ผิดเพี้ยน แต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร ที่จะแสดงพรสวรรค์นี้ออกมาได้  เผอิญหนูมาได้พบวงเพลงอีแซวคณะหนึ่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังติดหูติดตาผู้ชมมาก

         

           หนูชอบเพลงพื้นบ้านอยู่แล้ว จึงเดินเข้ามาสมัครกับท่านอาจารย์  อาจารย์ก็เลยบอกกับหนูว่า ให้ร้องเพลงให้ฟังก่อน หนูก็ร้องให้อาจารย์ฟัง อาจารย์บอกว่า “พอใช้ได้” ถ้าได้ฝึกต่อไปอีกคงจะร้องได้ดี และเก่งอย่างรุ่นพี่ได้แน่ เก่งอย่างพี่อิม–หทัยกาญจน์  เมืองมูล แชมป์เพลงแหล่ด้นกลอนสด รายการคุณพระช่วย ทีวีช่อง 9 และเก่งอย่างพี่ยุ้ย-รัตนา  ผัดแสน  แชมป์เพลงอีแซว รายการคุณพระช่วย และรองแชมป์ลิเกแห่งประเทศไทย

          

            ( สหรัฐ อินทร์ละม่อม,  วรรณา แก้วมณี และ แนน-กนกพร พลายละหาร นักแสดงชุดเล็กทำหน้าที่แสดงนำอย่างสุดฝีมือ สนุกสนานและน่ารักจริง ๆ )

        ตอนนั้น อาจารย์ยังไม่เห็นพรสวรรค์อันเฉิดฉาย (ลงดิน) ของหนู  พอต่อมา อาจารย์ก็มอง เห็นแวว ค้นพบแล้วว่า หนูคงจะเป็นอีกคนหนึ่งที่ทำได้ อาจารย์ก็พยายามช่วยฝึกสอนเพิ่มเติมให้หนูอย่างเต็มที่  ทำให้หนูร้องดี เล่นดีขึ้นเป็นลำดับ เรียกว่าใช้ได้เลยละค่ะ  เมื่อมาถึงตอนนี้ หนูจะพยายามต่อไปค่ะ          

          หนูขอขอบพระคุณท่านอาจารย์ชำเลือง มณีวงษ์ มากที่สู๊ด สุด ๆ ๆ ๆ เลยนะค่ะ แม้ว่าท่าน จะบ่นไปบ้างแต่พวกเราก็รู้ว่าท่านเป็นห่วงลูกศิษย์ค่ะ  พอคิดไปแล้ว “พรสวรรค์ของหนูอาจารย์ แสวงให้ต่างหาก”  ถ้าไม่มีอาจารย์ หนูก็คงไม่มีวันนี้และในตอนนี้ หนูก็ได้ออกงานแสดงและมีรายได้บ้างแล้ว  หนูจะพัฒนาความสามารถของหนูต่อไป

        

           ถึงแม้ว่าในการไปแสดงแต่ละครั้ง จะมีปัญหาอุปสรรคในวงบ้าง หนูก็ยังสู้ได้เกือบทุกงาน  เมื่อหนูได้เข้ามาเป็นนักแสดง  ทำให้หนูได้เรียนรู้เยอะ  ได้รับประสบการณ์มากมาย ในการไปเล่นแต่ละงาน  คนดูจะไม่เหมือนกันเลย  เพราะบางงาน คนดูก็ถูกใจ เอาม๊ากมาก แต่ก็มีบางงาน เขาไม่ชอบที่เราแสดง ชอบดูเราเล่นแบบสุภาพ ๆ   บางงานเขาก็ชอบแบบให้ร้องเล่นกันอย่างเต็มที่เพราะว่า เขาจะได้มองเห็นศิลปะการแสดงที่งดงามของเราออกมา  แต่หนูว่า คนดูจะชอบหรือไม่ชอบอยู่ที่ว่า เขาจะเปิดใจยอมรับในการดูเพลงพื้นบ้านได้มากกว่าประสบการณ์ที่อยู่ในวง

           การที่เราจะออกไปเล่นเพลงในงานต่าง ๆ  ต้องมีการฝึกซ้อมอย่างหนัก   หนูยอมรับว่า บางงานหนูก็ท้อค่ะ แต่เมื่อมองดูท่านอาจารย์  อาจารย์เหนื่อยกว่าพวกเราหลายเท่า หนูก็เลยไม่ท้อขอสู้ต่อ   เพื่อวงเพลงอีแซว สายเลือดสุพรรณฯ โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1  ค่ะ 

                                 เด็กหญิงกนกพร  พลายละหาร 

                                  ลูกศิษย์ครูชำเลือง  มณีวงษ์      

                        ชั้น ม. 2/1  โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1

                                 วันที่  24   ตุลาคม  พ.ศ. 2550