เขียนเรื่อง เฮฮาศาสตร์เทศบาลนครพิษณุโลก ทุ่มเททั้งชีวิตจิตใจเขียน คนไม่ค่อยอ่าน ทั้งยังไม่ยอมแสดงความคิดเห็น ( ช่วยอ่าน ช่วย comment หน่อยเถอะครับ อิอิ ) เลยลองเขียนเรื่องนี้ดู อยากรู้ว่าชอบอ่านเรื่องไร้สาระกันจริงรึเปล่า ? อีกทั้งเรื่องนี้อาจถูกใจครูบาได้รับเลือกไปตีพิมพ์ในหนังสือเล่มใหม่ที่จะตีพิมพ์เร็วๆนี้ก็ได้ ใครจะไปรู้ อิอิ เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงนะครับ ไม่ใช่เรื่องตาหลก สาบานได้ แต่จำเป็นต้องปกปิดชื่อของตัวละครเพื่อความปลอดภัยในชีวิต ( ทรัพย์สินไม่เป็นไร ) ขอใช้นามสมมุติว่านายจอมป่วน วันหนึ่ง นายจอมป่วนพาศรีภรรยาคนสวย ( ไม่ใช่แฟนผมนะครับ แฟนผมสวยคนเดียวซะเมื่อไหร่ อ. สร้อย ) ไปตรวจสุขภาพประจำปีที่โรงพยาบาล ( ตึกที่เกิดเหตุก็ตึกที่จัดมหกรรม KM ภูมิภาค นั่นแหละครับ ) ต้องตื่นแต่เช้า งดน้ำงดอาหารตั้งแต่เที่ยงคืน เพราะต้องเจาะเลือดตรวจด้วย ไปถึงโรงพยาบาลประมาณ แปดนาฬิกาก็เจาะเลือดก่อน แล้วก็เดินไปร้านอาหารด้านหลัง ( ก็ที่นั่งทานอาหารเช้ากับครูบานั่นแหละครับ อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นผมนะครับ นายจอมป่วนเค้าเล่าให้ผมฟังอย่างละเอียด อิอิ ) ทานมื้อเช้าเสร็จก็แวะมาให้คุณหมอตรวจ คุณพยาบาลคนสวยบอกว่าต้องรอสักครู่คุณหมอถึงจะลงมาตรวจ แต่จะถามชื่อ แซ่ อายุ ที่อยู่ รายละเอียดอื่นๆที่จำเป็นเช่น แพ้ยาอะไรบ้าง มีโรคประจำตัวอะไร เคยผ่าตัดอะไรมาบ้างไหม ฯ ไว้ให้ก่อน หลังจากนั้นก็ให้วัดส่วนสูง ชั่งกิโล ตรวจชีพจร แล้ววัดความดัน ( แล้วถึงจะส่งไปตรวจคลื่นหัวใจ และ X-ray ปอด พอได้ผลเลือด ผลการตรวจคลื่นหัวใจและผล X-ray จึงจะให้พบแพทย์ ) มันก็ไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้นนะครับ แต่ทว่ากำลังจะไปตรวจคลื่นหัวใจกับ X-ray อยู่แล้วเชียว คุณพยาบาลคนสวยคงเพิ่งจะนึกออก เลยตะโกนเรียก “ คุณลุงๆๆ ขอโทษด้วยค่ะ ขอเวลาแป๊บนึง ยังซักประวัติไม่หมด วัยทองต้องถามอีกคำถามนึง เชิญทั้งคุณลุงคุณป้าทางนี้อีกแป๊บเดียวนะคะ ” นายจอมป่วนกับศรีภรรยาคนสวยก็กลับไปที่โต๊ะคุณพยาบาลคนสวยอีกครั้งนึง “ ขอโทษค่ะ คุณลุงยัง......... กับคุณป้าอยู่มั๊ยคะ ” “ ไม่หรอกครับ เลิกมานานแล้วครับ สองคนตายายเข้าวัด ศึกษาธรรมะกันมานานแล้ว ” นายจอมป่วนตอบอย่างฉะฉาน คุณศรีภรรยาคนสวยยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินไปห้อง X-ray “ แม่ตรวจก่อนก็แล้วกันนะ พ่อรออยู่ข้างนอกนี่แหละ ” พอศรีภรรยาคนสวยเข้าห้อง X-ray นายจอมป่วนวิ่งแนบไปพบพยาบาลคนสวยคนเดิม กระหืดกระหอบขอแซงคิวคนไข้คนอื่น บอกว่ามีเรื่องสำคัญมาก เป็นเหตุฉุกเฉิน “ คุณพยาบาลคนสวยครับ ต้องรีบแก้ประวัติให้ผมนะครับ ผมกลัวคุณหมอเข้าใจผิดจัดยาบำรุงให้ผมอีก เมื่อกี้นี้ผมบอกความจริงไม่ได้เพราะอาจถึงตาย คุณป้าแกอยู่ด้วย ” “ จริงๆแล้วผมยังสบายมาก วันละครั้ง วันหยุดราชการเพิ่มรอบเช้า คุณพยาบาลต้องแก้ประวัติเรื่องนี้ให้ผมนะครับ ผมกลัวคุณหมอเข้าใจผิด ให้ยาบำรุงผมมาอีก ” ยังงี้ก็มีด้วย อิอิ ขำแล้วอย่าลืม เฮฮาศาสตร์เทศบาลนครพิษณุโลก นะครับ
ฮ่าๆๆๆเอิ๊ก ....
วันนี้พบพ่อครูด้วยค่ะ ท่านฝากหนังสือถึงคุณหมอด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ
:)
คุริ คุริ
คุณป้าเข้าวัด คุณลุงไปเข้า???
5 5 5 5
โอ๊ยยยยๆๆๆๆๆๆ............อาจารย์กระจายมุข แย่เลยนะคะ อ่านลายมือหมอ เข้าข้างตัวเองรึป่าวคะ มอม้า กับ ยอยักษ์ ไม่ค่อยจะเหมือนกันเลยนะคะ อิอิอิ
เพราะเหตุนี้เอง เดี๋ยวนี้ โรงบาลเลยต้องใช้คอมพิวเตอร์มาช่วยหมอเขียนใบสั่งยา อิอิอิ
อุ้ย
เอ่อ ว่าแต่ที่เล่ามาทั้งหมดเนี่ย คนอื่นเล่าให้คุณหมอฟังอีกทีใช่ไหมค่ะ
อุอุ
เข้ามาเยี่ยมค่ะ เวลาถามต้องแยกกันถามน่าจะดีนะคะ