เมื่อประมาณ 2-3 สัปดาห์ก่อน ยังเป็นช่วงที่โรงเรียนต่างๆยังไม่ปิดเทอม ในช่วงเช้าๆจะมีฝูงขบวนยานยนต์แข่งกันแซงซ้าย ปาดขวา เพื่อแข่งกับเวลา พาบุตรหลานไปส่งให้ทันเข้าโรงเรียน ผู้เขียนก็เป็นหนึ่งในกลุ่มฝูงยานยนต์เหล่านั้นเหมือนกัน และก็ได้ข้อคิดมุมมองจากลูกๆ ที่นั่งถกเถียงกันในรถ ถึงเรื่องราวต่างๆ อันเป็นเหตุที่ทำให้ผู้เขียนต้องมาขอบันทึกไว้ เพื่อว่าผู้ที่แวะเวียนผ่านมาอ่านข้อเขียนนี้จะได้เก็บไปคิดวิเคราะห์ต่อถึงเบื้องหลังความอร่อย..
เรื่องก็มีอยู่ว่า รถยนต์ของผู้เขียน ซึ่งมีลูกๆอยู่เต็มรถคันนี้ มักจะมาจอดเพราะรถติดไฟแดงอยู่บริเวณใกล้สี่แยกแห่งหนึ่ง ซึ่งในบริเวณนั้นมีร้านค้าส่งขายน้ำแข็ง มีทั้งน้ำแข็งที่เป็นลักษณะก้อนสี่เหลี่ยมใหญ่ ที่เขามักจะใช้ขวานเล็กๆเฉาะเพื่อแยกก้อนออกจากัน กับน้ำแข็งป่น ดูเป็นภาพที่ชินตาที่เราๆ ท่านๆ พบเห็นได้ทั่วไป
แต่ที่เด็กๆในรถพูดคุยกันวันนั้น....เจ้าน้องชายคนเล็กเรียกให้พี่สาวดูผู้ชายที่เป็นคนงานของร้าน " ดูซิเค้าใส่รองเท้าบู๊ท..กันน้ำเปียกเท้า..แต่เค้าเดินเข้าเดินออก....เหยียบดิน..แล้วเหยียบไปบนก้อนน้ำแข็งด้วย...แล้วตรงที่เค้าเดินมาตรงหน้าร้าน.....ไอ้ตรงนั้นน่ะ...เมื่อกี้หมามันฉี่ด้วยล่ะ " ส่วนพี่สาวอีกคนรีบพูดสนับสนุนประเด็นกัน จนทำให้ผู้เขียนต้องหันตามไปดู...." ใช่เจ๊ก็เห็น....แล้วทำไมร้านนี้หมามันเยอะงี้ล่ะ......แล้วทำไมเค้าเอาไอ้เจ้าถุงกระสอบที่จะใส่น้ำแข็งป่นมากองไว้กับพื้นอย่างงั้นล่ะ...อย่างนี้หมามันไม่ขึ้นไปนอนเล่นเหรอ...เพราะพื้นมันเปียก " ......เออ....นั่นน่ะซิ.....เจ้าลูกชายคนเล็กยังพูดต่ออีกว่า..." เจ๊ดูซิ....เครื่องบดน้ำแข็งของเค้าก็เป็นสนิมเต็มเลย.....มันคงต้องมีเศษสนิมปนไปกับน้ำแข็งป่นแน่เลย....ถ้างั้นเวลาเราซื้อพวกน้ำที่ต้องใส่น้ำแข็งเราก็คงได้กินสารพัดเลยซิ...แถมคงมีเชื้อโรคอีกเพียบ..แหงเลย.....โอ๊ย..วันนี้กะว่าจะซื้อนมเย็นกินซะหน่อย....ไม่อยากกินแล้ว " ผู้เขียนได้แต่อมยิ้ม...เพราะเด็กๆ ได้เห็นกับตา...คิดวิเคราะห์..ตามความรู้ที่มี..สามารถแยกแยะพิจารณาถึงสิ่งที่มีประโยชน์หรือโทษพิษภัยต่อสุขภาพได้ และอดไม่ได้ ที่ต้องเก็บเรื่องราวมาเล่าสู่ให้กันฟังถึง...เรื่องราวเบื้องหลังความอร่อย....ที่หลายท่านคาดไม่ถึง
มันก็จริงอย่างเรื่องที่เล่ามานะคะ คนเรามักชอบกินของอร่อยๆ แต่ถ้าไม่ใส่ใจถึงหลักโภชนาการหรือผลที่จะตามมาทีหลังเท่าไหร่อย่างนี้ก็แย่เหมือนกันนะคะ
อานิดค่ะ
อันตรายเหมือนกันนะคะ กลัวมันตกเขาในท้องแล้วเราจะแย้ นะคะ พี่
อ่านแล้วก็อมยิ้มเลยค่ะ เ ขาพูด เขาคิด เขาวิเคราะห์ และสามารถตอบคำถามให้ตัวเองได้เป็นอย่างดี น่าทึ่งจังค่ะ