พี่ขอมอบกลอนกลับให้น้องแก้มยุ้ยนะคะ

ได้รับบทกวีจากน้องซูซานฝากไว้ในบันทึก

ค่ำคืนที่อยากเเต่งกลอนตอบพ่อครูบาสุทธินันท์ : บทกวีจากใจ

พี่สาว แสนสวย รวยรอยยิ้ม
งดงาม จิ้มลิ้ม พิมพักตร์
หนุ่มเหน้า หลายคน มาฝากรัก
ชอบใคร ไม่ยัก เฉลยความ

จะรอ อะไร เล่าพี่จ๋า
พ่อครูบา ท่านลุ้น อยู่เต็มที่
ว่าเมื่อไหร่ ลูกหว้า เลือกสักที
ขอเพียง เป็นคนดี พ่อพอใจ

น้องนุ่ง จะได้ ร่วมตื่นเต้น
รอเห็น ขันหมาก ยกมานี่
ที่เรือน รักร้อย คอยคนดี
มาเป็นขวัญ เป็นศรี ให้พี่เรา

จะช่วย กั้นประตู ดูแลให้
สร้อยทอง เส้นใหญ่ ไว้แถวหน้า
ว่าที่ เจ้าบ่าว ต้องจ่ายมา
ให้สม ราคา ที่เฝ้ารอ 555

นึกว่าหวังดีเนอะพี่ ที่แท้ก็มีเรื่องตังค์แอบแฝง 555
แหม ถ้างานแต่งพี่นะ หนูอยู่ที่ไหนก็จะไปช่วยงานนะ ไม่ต้องห่วง ไม่เชิญก็จะไป
น้องจ๋า...พี่ก็ขอฝากกลอนไปถึงน้องนะคะ
จะรอ    อะไร   เล่าพี่จ๋า
อ๋อพี่หว้า   รอรัก   อยู่หน่ะสิ
รอแล้ว  รอเล่า  มาเกือบปี
ยังไม่มี   วี่แวว   เลยสักคน
              
ครั้นจะเลิก    คิดรอ   เพราะท้อนัก
พวกที่รัก   เชียร์กันจริง  ทุกแห่งหน
นั่งตบยุง   รอมาแล้ว  ก็หลายคน
สินสอดพี่     ก็ไม่สน   แล้วนะเธอ
               
ขอเพียงแค่   กล้ากล้าหน่อย   เข้ามาเถิด
เรือนรักร้อย     นั้นเปิด    อยู่เสมอ
ขอสักครั้ง    เพียงแค่   ให้ได้เจอ
แล้วจะเพ้อ    ว่ารัก    คืออะไร

                    

โอ้อย่าเพิ่ง   ตกใจ      ไปกันเลย

ขอเฉลย    ว่ารัก   เป็นไฉน

รักนั้นมี    หลายอย่าง   ต่างกันไป

รักแบบเพื่อน    ก็ได้    ใช่ไหมเธอ

                      

มาร่วมกัน     สรรสร้าง   เครือข่ายรัก

เฮฮาศาสตร์   สมัครมา    ฮาเสมอ

ร่วมสานงาน     สานความรู้    ยามพบเจอ

จะปรนเปรอ     ถ้าเธอมา    ที่สองแคว