....ฉันยอมรับฉันยังคงรักเธออยู่ และรับรู้เธอถูกทำช้ำป่นปี้ จะให้รักเหมือนเก่าเท่าที่มี ฉันเหนื่อยล้าเต็มที-ไม่มีทาง
....เธอบอกว่าจะกลับมาหาฉัน
มาต่อเติมความฝันในวันเก่า
ฝ้นที่ร่วมกันสร้างด้วยมือเรา
ฝันที่กลายเป็นฝันเก่าเมื่อเขามา....
....เขาชวนเธอก่อร่างสร้างฝันใหม่
เธอจึงทิ้งฝันเราไปไม่ห่วงหา
ลืมคุณงามความดีที่ผ่านมา
มุ่งเสาะหาฝันใหม่ในใจเธอ...
....แต่เมื่อฝันถูกทิ้งร้างให้ว่างเปล่า
เพียงเพราะเขาทอดทิ้งมันจนฝันเก้อ
ไม่หลงเหลือใครต่อใครในใจเธอ
จึงอยากเจอหน้าฉันในวันนี้....
....ฉันยอมรับฉันยังคงรักเธออยู่
และรับรู้เธอถูกทำช้ำป่นปี้
แต่-ให้รักเป็นเหมือนเก่าเราเคยมี
ฉันเหนื่อยล้าเต็มที-ไม่มีทาง....
เขียนบทกวีแบบนี้ เป็นเรื่องเป็นราวเชียว ขอบอกค่ะว่า เหมือนเรื่องจริงๆมากๆๆ ดิฉันเป็นแบบนี้ อิอิ….เลยเสณ้าไปด้วยเลยค่ะ
เศร้าไปด้วยเลยน่ะค่ะ
....อาจมีบ้างที่เศร้าเหงาเพราะรัก
อยู่ที่ใจแน่นหนักรักแค่ไหน
คนบางคน-แค่ได้รักก็พอใจ
คนบางคน-รักต้องได้มาครอบครอง....
อยู่ที่เราตัดสินใจนะครับ ว่าจะรักแบบไหน
แต่เมื่อรักใครสักคน เราได้ผูกใจติดกับเขาแล้ว จึงรู้สึกสุขเมื่อสมหวัง และรู้สึกทุกข์เมื่อผิดหวัง ฉะนั้น เราต้องหัดทำใจให้ได้ เพื่อเผชิญกับทั้งความสุขและความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้านะครับ
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจครับ
คุณ
จะรอฝัน วันเก่าๆกลับมารัก
เพราะใจรัก ภักดีเธอไม่ห่างหาย
แม้เคยเจ็บปวดช้ำ แทบเจียนตาย
....................
ท่อนสุดท้ายปิดไม่ลง คิดนานมากคะ ช่วยต่อด้วยค่ะ ขอบคุณคะ
เมื่อ ศ. 05 ต.ค. 2550 @ 22:01 [410932] [ลบ]
คุณ
จะรอฝัน วันเก่า..เก่าเราเคยรัก
เพราะใจภักดีมั่นไม่พลันหาย
แม้เคยเจ็บปวดช้ำ แทบเจียนตาย
แต่สุดท้ายก็รักมั่นไม่ผันแปร...
ผมแต่งต่อให้แล้วนะครับ และถือโอกาสแก้ส่วนที่เหลือที่คุณMOO ส่งมาให้นิดหน่อย เพื่อให้สอดรับกันได้ คงไม่ว่ากันนะครับ
ขอบคุณคุณ
เจ้าคะ
ได้มีกลอนประทับใจส่วนตัวก็ครั้งนี้เอง คุณแต่งเติมได้ความหมายสวยงามมากทีเดียว
แต่ .. สุดท้ายก็รักมั่นไม่ผันแปร