เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยจัดงานละศิลอดร่วมกัน มีแขกจากหลากหลายที่มีร่วมในงานนี้อย่างคับคั่งครับ ผมไปเห็นภาพนิทรรศการที่ฝ่ายประชาสัมพันธ์เขานำมาเสนอน่าสนใจครับ แต่วันนั้นไม่มีเวลาได้ดู บังเอิญวันนี้แอบมานั่งทำงานในห้องทำงานสำนักงานเลขานุการคณะ (ที่แอบเพราะว่า วันนี้มหาวิทยาลัยสั่งหยุดงานทั้งหมดเพื่อให้บุคลากรและนักศึกษาร่วมกิจกรรมเอิ๊ยะติกาฟที่มัสยิดครับ แต่ผมจำเป็นต้องมาเคลียร์งานวิจัยและงานป.เอก ฮิฮิ เลยเกเรมาทำงานอีก) แล้วบังเอิญเห็นไฟล์รูปดังกล่าวในเครื่องเจ้าหน้าที่ (แอบใช้เครื่องคนอื่นอีกต่างหาก) เลยเอามาเผยแพร่ต่อบนบล็อกครับ (อีกหนึ่งกระทง)

(เอ๋ บ้านพักของผม อยู่ตรงไหนเนี๊ยะ)

(ภาพนี้เห็นบ้านใหม่ของผมที่กำลังจะเสร็จแล้วด้วยครับ หาดูเองแล้วกันว่า หลังไหน)

มหาวิทยาลัยนี้ อยู่ในหุบเขาจริงๆ ครับ ถ้าดูจากรูปนี้ ครั้งหนึ่งผมเคยพาหลานๆ มา หลานๆ พากันเรียกบ้านพักผมว่า บ้านในภูเขา แต่ขอยืนยันว่า ไม่ได้มาไล่ลิงอยู่นะครับ ส่วนใหญ่เป็นป่ายางครับ ทางมูลนิธิเขาซื้อที่ดินของชาวบ้าน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสวนยางพารา ตอนซื้อแรกๆ ราคาถูกมากครับ ไร่หนึ่งไม่ถึงสองหมื่น แต่ตอนนั้นได้ยินว่าทางมูลนิธิให้ราคาแก่ชาวบ้านสู่งกว่านั้นครับ ออ.อย่าถามนะครับว่าตอนนี้ที่ดินรอบข้างนี้ราคาเท่าไร

เมื่อปีที่แล้ว มีชาวบ้านซึ่งมีที่ดินอยู่ข้างหลังมหาวิทยาลัยมาเคาะประตูบ้านผม แล้วถามว่าอาจารย์สนใจที่ดินไหม ข้างหลังบ้านพักนี้แหละ (บ้านพักอาจารย์อยู่ชายแดนครับ) ผมถามเท่าไร ฮาฮาฮา ผมตอบได้เลย ไม่เอาละครับ ขึ้เกียจเป็นหนี้เพิ่ม (ของเก่ายังใช้ไม่หมดเลย) ฮาฮาฮา