" กติกา ถ้าถาม ขอตอบว่า

                 จะเข้ามา ก๊วนนี้ วิธีไหน

                 ถ้าเป็น Blggerง่าย สบายใจ

                 หากหทัย เต็มร้อย ค่อยเข้าคิว "    

..เล็กดี รสโต คือคำจำกัดความของสาวน้อยผู้นี้ ที่ท่านประธานสาขาเฮฮาศาสตร์การันตีว่า นี่แหละของแท้ มนุษย์ที่มีแก่นสารในตัวอย่างน่าทึ่ง ตอนเด็กๆเธอร้องงอแงตามพี่ขึ้นชั้นเรียนไปอยู่ห้องเดียวกัน ทำให้เรียนเร็วกว่ามาตรฐานกำหนด2ปี แต่เธอก็อ่านออกเขียนได้ไม่แพ้พี่ๆเพื่อนๆในชั้น แสดงว่าศักยภาพในตัวสาวน้อยผู้นี้ ฉายแววมาตั้งแต่อยู่ในวัยประถมศึกษา พอโตขึ้นเธอได้มารู้จักKM. ก็ทุ่มเทเรียนรู้จนเป็นที่ยอมรับของเพื่อนร่วมงาน ตกลงมอบเสื้อสามารถให้เป็นรางวัล 

  

(โปรดสังเกตวิธียิ้มแบบKM.และเฮฮาศาสตร์)

เธอเล่าว่าเป็นคนชอบอ่าน เรียกว่าอ่านแหลก อ่านทุกอย่างที่ขวางหน้า เห็นอะไรที่เป็นตัวหนังสือ เธอจะหยิบขึ้นมาอ่านๆและอ่าน แม้แต่ถุงกล้วยแขกก็ไม่เว้น เธอจึงเป็นคนสะสมความรู้มาตั้งแต่เด็กๆ โตมาเลยทำให้ชอบอ่านหนังสือ เพราะว่าคิดว่าตอนเด็กๆเรามีโอกาสได้อ่านหนังสือน้อยเรื่องกว่าเด็กในเมือง ตอนนี้ไม่ต้องซื้อหนังสืออ่านแล้ว เพราะว่าทำงานมีแหล่งหนังสือเยอะ นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่เลือกอาชีพบรรณารักษ์ 

(เขาเหล่านี้ทำหน้าที่บรรเจิดมาก ลงทะเบียนแถมน้ำใจ)

ในฐานะชาวนเรศวร เธอรับตำแหน่งฟาน้อย ที่สนใจเรียนรู้กระบวนการของKM.อย่างเต็มที่ เธอเขียนBlogสม่ำเสมอ น่าอ่านความคิดจากความรู้สึก งานประจำที่ทำอยู่สำนักหอสมุด น่าจะเปิดมุมสอนBlogให้นักศึกษาไปด้วย บุคลากรหลายท่านที่ทำงานในสถานแห่งนี้ ล้วนเป็นชาวBlogฝีมือดีอยู่แล้ว ลองชวนเพื่อนๆพี่ๆทำหน้าที่เชิงรุกดูก็ดีนะหนูแก่น เล็กดี รสโต! 

(ชุดนี้ไม่ยอม ตามมาแข่งยิ้ม)

ก่อนผมจะมาที่นี่ มีการเชิญชวนพวกเราให้แวะไปเยี่ยมห้องสมุดมหาวิทยาลัยแห่งนี้ โดยเฉพาะอาจารย์ขจิตย้ำแล้วย้ำอีก..มีคนอยากให้ไปเยี่ยมห้องสมุด จะเป็นไรไปละ ใครให้ไปที่ไหนเราสนใจทั้งนั้น เพียงแต่คอยกระซิบแล้วกันว่าจะใช้ช่วงไหนแว๊บออกไป   

ในระหว่างที่พวกเราเดินไปมาในงาน จู่ก็มีสาวน้อยร่างกระชับมาวนเวียนอยู่ใกล้ๆ เราก็นึกว่าใครกันหนาคลับคล้ายคลับคราคุ้นๆ ไม่มั่นใจเสียทีเดียวว่าแม่หนูคนนี้จะเป็นแก่นจัง สุดท้ายได้คำตอบ ไม่ชักช้าเสียเวลา เธอเข้ามาคล้องแขนมับ!! ขอถ่ายรูปกับพ่อด้วยคน ใบหน้าเธอเปื้อนยิ้มง่ายโดยธรรมชาติ เป็นคนว่องไวแว๊บไปแว๊บมา สังเกตไหมครับ..เธอมีวิธีสมัครเป็นลูกสาวผมที่น่าทึ่งไหมละ จึงดีใจมากที่มามหาวิทยาลัยนเรศวรเที่ยวนี้ ได้ลูกสาวคนเก่งเพิ่มมาอีกคน จำชื่อเธอให้ดีนะพวกเรา.. แก่นจัง แก่นจริง แก่นจำ แก่นใจ แก่นแท้ แก่นจนแกร่ง

เราอยากเห็น คนชอบวิ่ง เจอกับ คนชอบอ่าน  อะไรจะเกิดขึ้น!!

ฝากบอกว่า..

ถ้าคุณหมอชอบวิ่งมีมหกรรมน้ำชาสนทนากลุ่ม อย่าลืมไปเข้าก๊วนเฮฮาศาสตร์สาขาพิษณุโลกนะหนูแก่นลูกพ่อ.. อิอิ..