สวัสดีค่ะ...สมุดบันทึกที่รัก

ห่างหายไปนาน ไม่ได้มาเขียนบันทึกอะไรในสมุดเล่มนี้เลย  ความจริงหลายเดือนที่ผ่านมา ก็มีเรื่องราวหลายอย่างที่อยากเขียน

เพียงแต่แรงบันดาลใจและความอยากนั้นมี  แต่ "พลังที่จะเขียน" กลับยังไม่ถึงพีค สุดท้ายความอยากก็มลายหาย แรงบันดาลใจก็เบาบาง สมุดบันทึกจึงร้าง..มาเนิ่นนาน

ช่วงนี้ชีวิตมันเป็นยังไงก็ไม่รู้  ไม่ใช่สับสน..แต่มันรู้สึกเหมือนงงๆ  เหมือนกับไม่ใช่ตัวเรา  ไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ตรงไหน และไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร  และอะไรที่ควรต้องทำ

หากถามว่ากำลังมีความทุกข์หรือ คงตอบว่าไม่มี เพราะชีวิตในช่วงนี้ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ถ้าถามว่ามีความสุขดีไหม ก็ต้องตอบว่าคงไม่ เพราะความสุขน่าจะคือความอิ่มเอมยินดี แต่เวลานี้เรากลับรู้สึกเฉยๆ

เราคิดว่าที่เป็นเช่นนี้คงเพราะชีวิตของเรามันไร้รสชาติ  ตื่นนอนขึ้นมาก็เตรียมตัวไปทำงาน  กลับจากทำงานก็เตรียมตัวนอน หากถามว่าอะไรคือสิ่งที่หายไปจากชีวิต  เราคิดว่ามันคงจะเป็น "ความฝัน"

ความฝันในที่นี่ ไม่ใช่สิ่งที่หมายถึง เป้าหมายที่ฝันใฝ่ แต่เราหมายถึง พลังบางอย่างที่เหนี่ยวนำให้เกิดความกระตือรือร้นที่จะคิดและจินตนาการ  จำไม่ได้แล้วสิว่าสมองส่วนไหน ที่ผลักดันทำให้เกิดพลังอันนี้ เราคิดว่าบางทีหลายปีที่ผ่านมา เราใช้สมองส่วนนี้มากไปจนซลมันเริ่มฝ่อไปแล้วก็ได้มั้งเนอะ

การที่จะสร้างมันขึ้นมาใหม่อีกครั้ง คงต้องกลับไปตั้งสติกับสมาธิอีกหน รู้ตัวเลยนะว่า สมาธิของเราน่ะแย่ลงมากๆ การประสานงานของความคิดก็แย่ลง เราคิดอะไรที่มันซับซ้อนมากมายเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว ....เอ.. คิดอีกที คงเพราะอายุมากขึ้นแล้วมั้ง หุหุ

 

เฮ้อ... บ่นอะไรไปยืดยาวเหมือนคนแก่ไม่มีผิด แล้วก็ถือโอกาสเอานิสัยคนสูงวัยมาใช้อีก นั่นคือการชอบคุยชอบเล่าถึงเรื่องลูกๆหลานๆ

ถ้าถามว่าตอนนี้ความพอใจในชีวิตของเรามีอะไรบ้าง คงต้องตอบว่าหนึ่งในนั้น คือ ความรู้สึกดีๆที่ได้จากลูกชายตัวใหม่

เพราะถึงแม้ว่าเค้าจะซนมากมาย แต่ความซนที่แฝงความสดใสของเขา ก็ทำให้วันอันเงียบเฉยของเรา ไม่ผ่านไปอย่างเงียบๆเสียเลยในแต่ละวัน

งานอดิเรกของเราในช่วงนี้ คือการฝึกนายแบบตัวใหม่ มาแทนชูจังลูกสาวตัวเก่าที่จากไป มันทำให้เรากลับไปเล่นกล้องถ่ายรูปอีกครั้ง

การถ่ายรูปเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง และศิลปะก็เป็นสิ่งที่ช่วยทำให้ชีวิตมีความสุขสันต์ หลังจากได้ถ่ายรูป แล้วเอารูปมาลงโฟโต้ชอบ จากนั้นมานั่งดูรูปสวยๆ ก็ทำให้เวลาผ่านไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว

บางทีเราคงต้องเริ่มต้นสร้างความสุขจากตรงนี้ จากนั้นค่อยเรียกสิ่งเก่าๆที่มันราร้างห่างไกลให้กลับมาอีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็น "ความฝัน" ก็ดี

ไม่ว่าจะเป็นสติ หรือ สมาธิ ก็ดี

รวมไปถึง..พลังที่จะทำในสิ่งที่เคยอยากจะทำ

ทุกอย่างมันคงกำลังดำเนินไปอยู่นะ.....

 

..................................

 

รูปลูกชาย... น้องราอัน

 

........................................