1. สภาพปัจจุบันและปัญหา กระแสปฏิรูปการศึกษาในปัจจุบัน ภายใต้พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ถือว่ายุคนี้เป็นยุคแห่งการปฏิรูปของเมืองไทย รัฐบาลได้ปฏิรูปทั้งระบบการเมือง ระบบราชการ และระบบการศึกษาตลอดจนระบบสาธารณะสุข การปฏิรูปที่จะให้สำเร็จนั้นต้องมาจากการศึกษา เพราะฉะนั้นการปฏิรูปการศึกษาจึงเป็นหัวใจสำคัญที่ส่งผลสำเร็จต่อการปฏิรูปด้านอื่นๆที่ได้กล่าวมาแล้ว การปฏิรูปหลักสูตร ประกอบด้วยหลักสูรแกนกลางที่กรมวิชาการกำลังดำเนินการทดลองใช้หลักสูตร และหลักสูตรท้องถิ่น เป็นหลักสูตรที่ท้องถิ่นต้องการให้นักเรียนได้เรียนตามความเหมาะสมและความต้องการของแต่ละท้องถิ่น ในส่วนการศึกษาของสายพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ยังไม่มีการนำหลักสูตรท้องถิ่นมาใช้อย่างจริงจัง แต่พยายามปรับเปลี่ยนให้นักเรียนได้เรียนหลักสูตรท้องถิ่นที่ไม่ขัดต่อพระธรรมวินัย อาทิ งานจักสาน งานปลูกพืชผักสวนครัว งานเพาะเห็ดเป็นต้น ในส่วนของโรงเรียนระปริยัติธรรมวัดขนาน ได้นำหลักสูตรท้องถิ่นเข้ามาใช้ในการเรียนการสอนคือ การเพาะเห็ด การทำขนมไทย ตลอดทั้งการจักสาน โดยเชิญวิทยากรในท้องถิ่นที่มีความรู้ ความชำนาญมาถวายความรู้นักเรียน นอกจากนี้ ยังได้เชิญตำรวจเข้ามาอบรมในเรื่องยาเสพติดในชั่วโมงกิจกรรมว่างอีกด้วย เพื่อให้นักเรียนห่างไกลยาเสพติด 2. ความหมายและขอบข่าย หลักสูตรท้องถิ่น หมายถึง หลักสูตรการเรียนการสอนที่นำวิชาในท้องถิ่นมาประยุกต์ใช้ และสามารถที่จะนำเอาไปประกอบอาชีพอิสระเลี้ยงตนเองได้ ขอบข่ายของโครงการ : นักเรียนในโรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดขนานจำนวน 63 รูป3. หลักการและเหตุผล การเรียนรู้ตามแนวทางของพระราชบัญญัติแห่งชาติ 2542 ในมาตราที่ 22 ที่ยึดหลักการว่าผู้เรียนทุกคนมีความสามารถในการเรียนรู้ และพัฒนาตนเองได้นั้น ถือว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมการเรียนรู้ มุมมอง ความเชื่อ แง่คิดของครูผู้สอนและคนทั่วไป การเรียนรู้ในหลักสูตรท้องถิ่นถือว่าเป็นการนำเอาทรัพยากรท้องถิ่นเข้ามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด สอคล้องกับนโยบายของรัฐที่ว่าหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์เพราะฉะนั้น การเรียนการสอนในสายปริยัติธรรมในปัจจุบันจึงได้นำเอาหลักสูตรท้องถิ่นเข้ามาปรับใช้เป็นจำนวนมาก4. วัตถุประสงค์4.1 เพื่อให้มีหลักสูตรและเนื้อหาสาระหลากหลายเหมาะสม สนองความต้องการ ความถนัด และความสนใจของผู้เรียนและท้องถิ่น4.2 เพื่อให้มีเอกสารประกอบหลักสูตรอย่างครบถ้วนและเพียงพอ5. เป้าหมาย โรงเรียนพระปริยัติธรรมสามารถผลิตหลักสูตรท้องถิ่นที่สนองความต้องการของนักเรียนและชุมชนได้6. ทรัพยากร6.1 บุคลากร ต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถที่เป็นวิทยากร จำนวน 2 รูป/คน6.2 วัสดุอุปกรณ์ ได้แก่ แผนการเรียนที่สถานศึกษาจัดขึ้น รายวิชาเลือกเสรีที่สถานศึกษาเปิดสอน และจุดประสงค์การเรียนรู้7. วิธีการและขั้นตอนการดำเนินงาน7.1 แต่งตั้งกรรมการดำเนินงาน7.2 สำรวจความต้องการของนักเรียน ผู้ปกครอง ชุมชน เกี่ยวกับสาระการเรียนรู้ที่ต้องเปิดสอน7.3 ประชุมกรรมการชี้แจงวัตถุประสงค์7.4 กรรการดำเนินการโครงการ7.5 สรุปประเมินผล8. ผลที่คาดว่าจะได้รับ8.1 โรงเรียนสามารถผลิตหลักสูตรท้องถิ่นที่สนองความต้องการของนักเรียนและชุมชนได้8.2 สามารถนำภูมิปัญญาท้องถิ่น เทคโนโลยี มาประยุกต์ใช้ในการจัดการเรียนการสอน8.3 นักเรียนมีความหลากหลายในการเรียนรู้9. การประเมินผลตรวจสอบการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนของครู สังเกตการณ์จัดกิจกรรมการเรียนการสอนว่าสอดคล้องกับแผนที่กำหนดไว้หรือไม่ สอบถามนักเรียนเกี่ยวกับการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนของครู นำผลสรุปมาเทียบกับเกณฑ์ที่โรงเรียนกำหนดไว้10. งบประมาณ : สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดนครศรีธรรมราช11. ระยะเวลาดำเนินการ <table border="1" cellspacing="0" cellpadding="0" class="MsoTableGrid" style="margin: auto auto auto 14.4pt; border-collapse: collapse; border: medium none"><tbody>
</tbody></table> ความต้องการทรัพยากร การเรียนรู้ในหลักสูตรท้องถิ่นถือว่าเป็นการนำเอาทรัพยากรท้องถิ่นเข้ามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด สอดคล้องกับนโยบายของรัฐที่ว่าหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์เพราะฉะนั้น การเรียนการสอนในสายปริยัติธรรมในปัจจุบันจึงได้นำเอาหลักสูตรท้องถิ่นเข้ามาปรับใช้เป็นจำนวนมาก ในโรงเรียนพระปริยัติธรรมวัดขนาน แผนกสามัญศึกษา จึงได้มุ่งในการให้นักเรียนได้ปฏิบัติ โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ในท้องถิ่นให้เกิดประโยชน์สูงสุด จึงได้นำทรัพยากรที่มีอยู่ในบริเวณโรงเรียนมาประยุกต์ใช้โดยให้นักเรียนเลือกปฏิบัติตามกลุ่มโครงงานที่เด็กมีความสนใจเฉพาะด้าน ปัญหาทรัพยากรและแนวทางในการแก้ปัญหา ในการมุ่งเน้นงานวิชาการเพื่อมุ่งให้เกิดการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ จากปัจจัยดังกล่าวทำให้เกิดปัญหาในการจัดสรรทรัพยากร อันเนื่องมาจากขาดงบประมาณ เนื่องจากงบประมาณโดยส่วนใหญ่แล้ว มาจากแรงศรัทธา ของชาวบ้าน ทางโรงเรียนจึงมีวิธีการนำทรัพยากรในท้องถิ่นที่ได้ศึกษาจากสื่อต่างๆ จากการศึกษาค้นคว้าของนักเรียน โดยวิธีการนำวัสดุอุปกรณ์เหลือใช้ และจากการปฏิบัติงานที่เป็นกลุ่มสาระงานฝีมือมาปฎิบัติอย่างจริงจัง เช่น 1. นำยางล้อรถยนต์เก่า เก็บมาจากอู่ต่างๆ นำมาวางซ้อนกัน ที่เรียกกันว่าคอนโด หรือที่เรียกว่า การเลี้ยงกบคอนโด ซึ่งมีกลุ่มนักเรียนที่เรียกกันว่ากลุ่มงานวิชาการเกษตรเป็นผู้เขียนโครงการ และการปฏิบัติ ตลอดโดยกลุ่มวิชาการเกษตรเอง 2. นำแก้วน้ำที่เหลือจำนวนมากที่มีอยู่ในวัด จากการบรรพชา อุปสมบทที่มีทางกลุ่มที่เรียกว่านักประดิษฐ์ หรืองานผีมือ นำมาเขียนเป็นโครงงาน และปฏิบัติ โดยการเพ้นท์แก้ว เพื่อเพิ่มมูลค่าของแก้วน้ำ และสามารถนำมาเป็นสินค้าเพื่อเสริมรายได้ให้แก่ นักเรียนได้อีกทางหนึ่ง นอกจากนี้ ยังมีงาน กัดกระจกเงาเป็นรูปต่าง งานจักสาน เป็นต้น นอกากนั้นในขณะนี้ทางโรงเรียนยังมีกลุ่มนักเรียนที่มีความสนใจ ในงานการเลี้ยงนกกระทาเป็น อาชีพเสริมให้กับนักเรียนเพื่อให้นักเรียนได้มีการศึกษาและปฏิบัติ เมื่อลาสิกขา จะสามารถนำมาประกอบอาชีพต่อไปในอนาคตได้
เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งในการสอบหลักสูตรแกนกลางฉบับนี้