ดีใจ

วันนี้ดิฉันได้มานั่งทบทวนความคิดตัวเองหลังจากที่ได้ร่วมเดินทางไปเสวนา UKM หลายครั้ง และครั้งนี้ก็เป็นครั้งสำคัญของดิฉันที่ได้เห็นคุณค่าของความเป็นคนที่คุณหมอภักดีท่านเล่าให้ฟัง หลังจากที่ดิฉันเฝ้าคิดอยู่ตลอดเวลาว่าชีวิตมนุษย์ต้องการ? พอได้มาฟังคุณหมอภักดี ดร.วรภัทร และครูบาสุทธินันท์เล่า ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองว่างเปล่าไปหรือเปล่า? น่าจะเติมเต็มสิ่งที่มีประโยชน์ในชีวิตบ้าง

เมื่อประมาณ ๑ ปีที่ผ่านมา  ดิฉันได้เริ่มเขียนบล็อคแค่ไม่กี่บันทึก (ทำเพราะหน้าที่-กึ่งโดนบังคับ) แต่ด้วยความที่เป็นคนไม่ชอบอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ จึงหาทางออกให้ตัวเองโดยขอเป็นผู้ประสานงานในระดับปฏิบัติงานดีกว่า  เพราะโดยอาชีพแล้วต้องพบปะ พูดคุย ประสานงานกับบุคคลมากมายหลากหลายความแตกต่าง แต่ในครั้งนี้อาจจะมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นบ้างไม่มากก็น้อย (เพราะมีผุ้ใหญ่ทั้งผลัดทั้งดัน)

ที่เกริ่นมาทั้งหมด เพราะรู้สึกดีใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของ KM ครั้งนี้

ต้องขอขอบคุณ ม.นเรศวร ที่ดำเนินงานจัดงานนี้ขึ้นมา

(โดยเฉพาะพี่ตูนคะ)