ตั้งแต่เกิดเหตุต่างๆทางภาคใต้ ทำให้พวกเราหดหู่ใจถึงการฆ่าฟันกัน และรุนแรงมากขึ้นมาโดยตลอด ทั้งสองฝ่ายเสียชีวิต พิการจำนวนเพิ่มมากขึ้น เรามิอาจด่วนสรุปว่าอะไรคืออะไร เพราะท่านที่รู้ข้อเท็จจริงนั้นมีข้อมูลมากกว่าเรามากมายนัก ทั้งด้านประวัติศาสตร์ ชาติพันธุ์ พัฒนาการของการปกครองภาคนี้ และอื่นๆอีกมากมาย แม้ว่า จะมีครอบครัวเป็นคนภาคนี้และมีสายวิชาการที่คุ้นเคยกับสถานการณ์ แต่ก็ได้แต่รับฟังและภาวนาว่าเมื่อไหร่จะยุติ
รัฐพยายามครั้งแล้วครั้งเล่า ถูกวิธีบ้าง เกินเลยบ้าง จนภาคประชาชน ภาควิชาการลุกขึ้นมาช่วยเหลือกันในนามต่างๆมากมาย แต่เหตุการณ์ก็มิได้ทุเลาเบาบางลง กลับกลายเป็นตรงข้ามมากขึ้น ทุกฝ่ายแม้เบื้องสูงสุดก็พยายามสนับสนุน ช่วยเหลือ มิได้ขาด ประชาชนก็ลุ้นไปวันวันว่า วันนี้เป็นญาติพี่น้องของใครที่จะโดนรับเหตุร้าย...

โดยเฉพาะใครต่อใครที่มีลูกหลานเข้าไปรับใช้ประเทศชาติ ต้องพยายามทำใจตั้งแต่แรกแล้วว่า ลูกได้ก้าวขาไปแล้วข้างหนึ่งในการสละชีวิต เมื่อปีก่อน ญาติสนิทของเพื่อนก็สละชีวิตไปแล้วด้วยการถูกฆ่าอย่างทารุณที่สุด
มีหลายครั้งที่ได้รับ mail ภาพโหดเหี้ยมทั้งเผา ฆ่าตัดคอ รางรถไฟทับ ฯ..ที่ส่งมาจากเพื่อนๆ ทำให้หดหู่ยิ่งนัก เมื่อปีก่อนๆมีญาติสนิทไปเป็นนายอำเภอที่ปัตตานี ญาติทางบ้านไม่เป็นอันกินอันนอน เฝ้าสวดมนต์ ภาวนาให้เหตุร้ายคลายตัวลงโดยเร็ว และให้ญาติกลับบ้านด้วยชีวิตที่ปกติเหมือนลงไป แต่ก็ผ่านไปด้วยดีเมื่อครบวาระต้องย้ายออกจากพื้นที่

ร่างของลูกเพื่อนรักที่เสียสละ
(ภาพจากมติชนฉบับ 1 ต.ค.50)
แต่แล้ววันนี้ เรื่องที่ใครต่อใครไม่อยากให้เกิดก็เกิดเหมือนทุกวันนั่นแหละ แต่เป็นคนใกล้ตัวอีกครั้งหนึ่ง การสูญเสียร้อยตำรวจเอก ธรนิศวร์ ศรีสุข บุตรชาย ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีสุข เพื่อนรัก ซึ่งเป็นคณะบดีคณะเทคโนโลยี่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ดร.เกรียงศักดิ์เรียนที่ มช.รุ่นเดียวกัน เขาเรียนภาควิชาธรณีวิทยา และไปทำปริญญาเอกที่แคนาดาด้วยความยากยิ่ง ดร.ผู้มีจิตใจยิ้มแย้มท่านนี้เพิ่งจะเสียภรรยาสุดที่รักไปเมื่อ 2-3 ปีก่อนนี้เองเพราะมะเร็งร้าย อาจารย์ที่คณะทันตแพทย์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ดร.นิธิภาวี ศรีสุข
ดร.เกรียงศักดิ์ เพื่อนรักต้องมาเสียบุตรชายไปอีกคนในวันนี้ ไม่มีคำกล่าวใดๆจะออกจากปากเพื่อน นอกจากเสียใจอย่างสุดซึ้ง ลูกได้เสียสละเพื่อชาติ เพื่อประชาชน เรามีคำกล่าวที่ปลอบใจกัน เรามีคำพูดที่ถนอมน้ำใจให้แก่กัน และมีนัยสดุดีลูกรักที่สละชีพพลีไปแล้ว ไม่ว่าข้าราชการทหาร ตำรวจ แม้ครู หรือพลเรือนที่ไปใช้ชีวิตที่ภาคใต้ เราเองก็สุดจะห่วง และให้กำลังใจกันยิ่งยวดอยู่แล้ว
แต่กับเกรียงศักดิ์ก็คือเพื่อนรักที่เรารู้จักและทำงานโครงการมาด้วยกัน รู้ใจกัน ทั้งบ้านก็เป็นคนไข้เกี่ยวกับฟันของภรรยา ดร.เกรียงศักดิ์ การสูญเสียภรรยาก็ยากยิ่งจะทำใจได้ ลูกสุดที่รักจากไปอีกคนครั้งนี้ สุดที่จะกล่าวใดๆออกมาได้อีกแล้ว
หลับเถอะ ผู้เสียสละ....
ผู้อยู่..จะรับภารกิจต่อไป...
สดุดี ผู้พลีชีพ เพื่อผืนดิน
เดี๋ยวคงสิ้น ศัตรู ผู้รุกราน
ยอดนักรบ แนวหน้า กล้าผฝ่าฟัน
ใครรุกราน ปราบให้สิ้น ผืนดินไทย..
************************************
ด้วยความอาลัยยิ่ง ต่อผู้เสียสละ.....
และขอแสดงความอาลัยกับครอบครัวของท่าน ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีสุข ด้วยอย่างยิ่งครับ
โอ...วันนี้ดูข่าวอยู่ค่ะ
ขอร่วมแสดงความเสียใจกับครอบครัวของผู้เสียสละท่านนี้ด้วยนะคะพี่บู๊ท
สวัสดีค่ะพี่บางทราย
เศร้าและเจ็บปวดจังค่ะ..จากข่าวน้องเอฟนักศึกษา ม.ปัตตานีที่ถูกยิงเสียชีวิต ก็มาเป็นข่าวนี้อีกที่ใกล้ตัวเหลือเกิน..คำถามที่กึกก้องในใจพี่บางทราย ดูจะเป็นคำถามที่ก้องกังวานอยู่ในใจไทยทุกคนเลยนะคะ..ว่าเมื่อไหร่หนอจะยุติ ?..ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งกับ ดร.เกรียงศักดิ์ ศรีสุข ด้วยค่ะ..
กี่ชีวิตปลิดลงตรงถิ่นนี้
ตรงถิ่นที่บรรพบุรุษสุดหวงแหน
ยอมพลีชีพแลกร่างป้องต่างแดน
อยู่ร่วมแคว้นเขตไทยแต่ไรมา
พ่อขุนรามฯทรงรวมไว้ไทยประเทศ
ถือเป็นเขตปกครองป้องภัยหนา
สุโขทัย สิ้นสุด สู่ อยุธยา
ยังร่วมมารวมอยู่คู่แคว้นไทย
ปัตตานี ยะลา นราธิวาส
บ่มิขลาดคู่อยุธย์จนสุดสมัย
เป็นด่านหน้าป้องเขตยั้งเภทภัย
ผองชนไทยตระหนักอยู่ทุกผู้นาม
อยุธยาสิ้นพหลกรุงธนฯเกิด
แดนประเสริฐก็ยังรวมร่วมสยาม
ถือสัตย์มั่นปกปักรักษ์เขตคาม
รั้งสยามยืนยงคงเนาว์นาน
เมื่อสยามเรืองรุ่งสู่กรุงรัตน์
โกสินทร์ฉัตรเหนือไทยอันไพศาล
สามเมืองนี้ร่วมครองป้องภัยพาล
สุขสำราญด้วยวิถีพี่น้องไทย
จวบแปดร้อยปีร่วมรวมไทยมั่น
ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงใครแย้งได้
แปดร้อยปีแปดร้อยศกหนอ..อกไทย
รวมหมู่ไซร้รวมญาติรวมชาติพันธุ์
สามนครเคยสงบประสพสุข
ต้องมาทุกข์เรรวน โจร ป่วนปั่น
เป็นเหยื่อยุทธขัดแย้งแย่งชิงกัน
สุดจักหันหน้าซึ่งไปพึ่งใคร
ด้วยส่วนกลางวางหลักแสนชักช้า
หลากปัญหาโจมจู่เกินสู้ได้
ต่างแย่งยึดขัดอยู่หดหู่ใจ
อีกเมื่อใด ?..เล่าจะสาง ล้างทมิฬ !
ขอรวมใจไทยทุกคนชนสุจริต
ร่วมอุทิศบุญกุศลทุกคนสิ้น
ขอไฟใต้จงดับลับแผ่นดิน..
แลสูญสิ้นหมู่อมิตรคิดบีฑา
ขอปวงชนสามนครจงนอนหลับ
มีสุขนับแต่นี้ทุกปีหนา
สามัคคีโสมนัสสานศรัทธา
ร่วมญาติกาไทยพุทธไทยมุสลิม...
ขออารธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและบุญกุศลเจตนาดีของทุกๆท่านช่วยปกปักคุ้มครองรักษา..พี่น้องสามจังหวัดชายแดนใต้
ขอให้คืนคงความสงบสุขร่มเย็นดั่งที่เคยเป็นมา
และขอให้เจ้าหน้าที่รัฐทุกท่านที่ลงไปกำกับการ
แก้ปัญหา..มีสวัสดิภาพและสามารถขจัดภัย ขจัดไฟ
ที่เกิดขึ้นได้..
สุดท้ายขอเหล่าผู้ก่อการร้ายจงมีสำนึกในความเป็นมนุษย์
และเข้าใจวิถีของมนุษย์ วิถีของคนไทย ผู้เป็นเจ้าของแผ่นดินไทยทุกคน...ด้วยเทอญ
หลับเถอะ ผู้เสียสละ....
ผู้อยู่..จะรับภารกิจต่อไป...
ขอแสดงความเสียใจกับการสูญเสียอันยิ่งใหญ่ของ อ เกรียงศักดิ์นะคะ
(หนูตกใจมากเลยนะคะ กับข่าวนี้)
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ได้สละชีพเพื่อแผ่นดินไทย...หลับให้สงบเถิด..แล้วรอการตื่นมาดูความฉิบหายของคนทำลายชาติ
ผู้เสียสละ.... สักเท่าไหร่ถึงจะพอกับคำนี้ หลายครั้งที่เกิดและหลายครั้งที่เสียใจ ทำไมมันถึงไม่สงบสักทีนะ หรือประเทศไทยหมดทางแก้ไขแล้ว
ถ้ามีเฮฮาศาสตร์ สังคมไทยจะปลอดภัยกว่านี้
สวัสดีครับ ท่าน
สะ-มะ-นึ-กะ
สวัสดีครับป้าแดง
ผู้เสียสละ.... ใครก็ได้ที่เก่ง ๆ ช่วยประเทศไทยด้วยซิ ไม่รู้ว่ากี่ชีวิต ถึงจะพอ หรือต้องให้ มีผู้เสียสละ.... ทั้งประเทศถึงจะพอ ประเทศไทยคงหมดทางแก้ไขแล้วนะคะ
สวัสดีครับน้องหนิง
3. DSS "work with disability" ( หนิง )
สวัสดีครับน้องเบิร์ด
ความหมายดีจังเลย ไพเราะจริงๆ ยกนิ้วให้เล้ย
ขอขอบคุณแทน ดร.เกรียงศักดิ์ ด้วยนะครับ
น้องกาเหว่าน้องเด่นครับ
สวัสดีครับครูแอน
สวัสดีครับอาจารย์
7. รัตน์ชนก โอ่คำ
สวัสดีครับท่านครูบา
นกฟังข่าวนี้ทีไรนะ คะ นกโมโหนะคะ นักศึกษาที่นกสอนเขาเสียพ่อแม่ก็หลายคน ทหาร ตำรวจ ประชาชน กี่คนที่เราเสียไป กรุงศรี ฯหมดแล้วซึ่งคนดี นะคะ ไม่ได้โมโหพี่ นะคะ โมโหใครก็ไม่รู้ ทำไมเขาถึงได้ทำได้ขนาดนี้ นกสอนนักศึกษา 3 จังหวัดชาดแดนภาคใต้เยอะคะ ก็พูดกับเขาบ่อยมาก ให้เขากลับไปบ้านให้ช่วยบอกพ่อ แม่ ญาติพี่น้องให้เขารักประเทศไทย รักคนไทย คนไทยเป็นคนใจดีมีน้ำใจ แต่พอได้ฟังข่าวนี้อย่างนี้ทีไทยนกโกรธมาก ๆ
สวัสดีครับพี่ชายที่แสนดี
ขอบคุณมากๆ นะครับ ที่นำเรื่องนี้ยกมาเป็นอีกตัวอย่างหนึ่ง...ผมเชื่อว่าเรื่องเกิดขึ้นมาได้ ก็ย่อมดับได้เช่นกันครับ แม้ว่าจะใช้เวลาอีกนาน หรือจะต้องใช้อีกกี่ชีวิตก็ตาม... จริงๆ แล้วแม้ว่าเราอยู่กันแบบสงบสุขเราก็ยังมีการปรับตัวของโลกอีกหลายๆ อย่างที่เราได้ก่อขึ้นมาไม่ว่าจะด้วยมือคนหรือไม่ก็ตาม
หวังว่าซักวันหนึ่ง...มิตรภาพดีๆ แหล่งที่เคยขับขี่มอร์เตอร์ไซต์ไปไหนมาไหนจะปลอดภัยดังเดิม...ผู้คนยิ้มแย้มแจ่มใสเช่นเดิม หลงทางแต่ไม่หลงใจ เพราะใจที่เปี่ยมด้วยความช่วยเหลือยังอยู่ในสังคมไทย
ขอแสดงความเสียใจกับผู้บาดเจ็บทั้งกาย ใจ และชีวิตทุกท่านครับ ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกชีวิตที่ต้องดำรงต่อไปครับ...
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับอาจารย์
18. รัตน์ชนก โอ่คำ