28 กันยายน 2550 เป็นวันที่มีความสุขที่สุดอีกวันหนึ่ง ที่ได้พบพี่น้องญาติมิตรชาว Gotoknow ตัวเป็นๆ หลายท่าน ส่วนมากเห็นหน้าก็จำกันได้ทันที ความรู้สึกเหมือนพบกันมานานมากเลย สนิทใจ ชื่นใจเมื่อได้พูดคุย เห็นรอยยิ้มของทุกคนแล้วมีความรู้สึกอบอุ่น
ช่วงเบครขณะกำลังคุยอยู่กับป้าแดงและบัวชูฝัก คุณสมพร (อึ่งอ๊อบ) ก็มาจากไหนไม่ทราบ มาดึงแขนทั้งครูหญ้าบัวและป้าแดงไปที่กลุ่มเฮฮาศาสตร์ บอกว่า มามา...มาทางนี้..เขาถามหากันทั้งนั้นเลย....อู้ย...ชื่นใจอะไรเกินนั้นไม่มีแล้ว.....ได้เห็นตัวเป็นๆ หลายคน คุณขจิต ยังไฮเปอร์เช่นเดิม คุณราณี อ.ลูกหว้า คุณพิชชา คุณแผ่นดินซึ่งดูยังอิดโรยกับการเดินทาง คุณเอกกำลังคุยกับ ดร.แสวง อ้อ...ยังไม่ได้สวัสดีท่านเลยค่ะ เห็นท่านคุยออกรสมากก็ไม่กล้าขัดจังหวะ ท่าน HANDY น้องอ๊อต และท่านครูบา ซึ่งกำลังเขียนบล็อกอยู่ใกล้ๆแถวนั้น ส่วน อ.หนึ่งก็เดินไปมาเพราะเป็นเจ้าบ้านคอยทักทายต้อนรับแขก คงเหนื่อยพอสมควร ทั้งน้องตูน น้องโอ รับแขกเก่งจริงๆค่ะ และอีกหลายท่านที่ไม่ได้เอ่ยถึง
นำภาพมาฝากให้เห็นหน้าตากันก่อนค่ะ ส่วนรายละเอียดของด้านวิชาการ อ.ขจิตรายงานไปบ้างแล้ว มาดูความสุขที่ bloggers เจอกันดีกว่าค่ะ


วันนี้มีภาพมาเพิ่มเติมให้เห็นความสุขกันอีก ช่วงเช้าพ่อครูบาท่านบรรยาย....มีบางคนนั่งน้ำตาไหล บอกว่า....."สงสารชาวบ้านจัง..."ว่าพลางหยิบผ้ามาเช็ดน้ำตา........อึ้งค่ะ


กรี๊ดดดดดดดดด!!
อิอิ ต้อมเป็นหน้าม้าให้ ^_^
น่ารักทุกคนเลยค่ะ
สวัสดีครับหญ้าบัว งานนี้มีหลายคนที่อยากพบตัวเป็นๆ หญ้าบัวเหมือนกันนะครับ
สวัสดีค่ะ
ครูกั๊ต
สวัสดีค่ะ คุณพี่
สะ-มะ-นึ-กะ
สวัสดีค่ะ อ.หนึ่ง
สวัสดีครับ....
ดีใจมากที่ได้เจอกับอาจารย์ ...
ขอบพระคุณในมิตรภาพทั้งปวงที่ก่อเกิดก่อนการพบเจอตัวจริง ๆ และยิ่งดงามเมื่อได้เจอตัวจริงในเวทีครั้งนี้
เด็กซนของผมทั้งสอง ตื่นเต้นกับขนมห่อใหญ่ ...และมีความสุขกับการถามว่า ใครให้มา ... ผมเพิ่งเปิดรุปภาพอาจารย์ให้เขาดูเมื่อเช้านี่เอง....
ขอบพระคุณมากครับ
สวัสดีค่ะพี่หญ้าบัว
ดีใจจังเลยได้เข้าบล๊อกนี้อีกแล้ว
เสียดายไม่ได้ถ่ายรูปคู่กับพี่นะค่ะ ไว้คราวหน้านะค่ะ ฝากไว้ก่อนเถอะโรบิ้นส์
สวัสดีค่ะ น้องบัวชูฝัก
ขอบคุณครับหญ้าบัว สำหรับคำชม แต่สิ่งที่อยากให้เกิดต่อจากงานนั้นคือเครือข่ายครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
น้องราณี
แวะมาขอบคุณอีกรอบ...
ไม่รับจองครับ แต่ยินดียกให้อย่างเต็มใจตอนนี้เลย
เป็นห่วงก็แต่จะเลี้ยงไหวหรือเปล่าเท่านั้นแหละเอง เพราะเจ้าจุกนั้น.. นิ่งเป็นหลับ ขยับเป็นกินเลยทีเดียว ส่วนคนโต ... ตอนนี้เป็นหนุ่ม รู้จักเขิน รู้จักอายเหมือนคุณพ่อแล้วครับ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะน้อง...หญ้าบัว
ขอบคุณค่ะที่ลงภาพให้ชม..อิอิ..ดีใจเอ๋ยดีใจจัง..น้องราณี น่าจะตัวใหญ่..เท่าๆกับครูอ้อยค่ะ
ขอบคุณค่ะ