ลองลอยไปกับสายลม ใจยังคงหาที่ลงไม่ได้
สายลมที่พัดผ่านเวลายามเย็น เพลงแผ่วๆ ปล่อยไปตามลมจะพัดพาเราไปจะไปไหนก็แล้วแต่สายลม เวลาลำพังคนเดียว กับการฟังเพลงเปลี่ยว ๆ ทำให้รู้สึกว่า ความโดดเดียวตัวคนเดียวก็เหมือนยาขม แม้จะขมแต่ก็รู้สึกดี ที่ได้ทบทวนอะไร ๆคนเดียวลำพังสักพัก
จะเร่งรีบไปใย ถ้าในเมื่ออะไรต่อมิอะไรมันยังไม่เข้ารูปเข้ารอย
อยู่โดด ๆ โสด ๆ ใช่ จะผิดแปลกแยกและแตกต่างจากคนอื่น
เวลาไม่ใช่ตัวแปลที่สำคัญของคนเราที่จะเร่งให้ต้องรีบหาใคร ๆ มาเกี่ยวก้อย
ก็ในเมื่อเคยผ่านมาแล้วกับช่วงรักที่ร้าวราน ที่ผ่านพ้น
การเว้นวรรคอยู่สักพักเพียงลำพัง จึงเป็นเหมือนการหยุดดูชีวิตใครต่อใครแล้วไตร่ตรองตัวเอง เพื่อรอครั้งใหม่ที่จะเดินไปโดยไม่พลาด
ในเมื่อยังรู้สึกรื่นรมณ์กับลมเย็น ๆโชยเอื่อยรายทาง การก้าวเดินช้า ๆยังคงรื่นรมณ์กว่าการเร่งฝีก้าวให้เหนื่อยหอบ
การได้เดินช้าลงทำให้เราได้คิดถึงตัวเองได้มากขึ้น ใบหน้าต้องลม ก็รู้สึกได้ถึงความเย็นสบาย
เพราะฉะนั้นการทอดน่องบนทางเดินแห่งรักจึงเป็นการ หย่อนใจใช่เข็ดหลาบ
บนหนทางที่ก้าวเดิน
อาจเผชิญ กับหลายอย่าง
มีเรียบ มีรกบ้าง
เพียงอย่าร้าง กำลังใจ