อุบัติเหตุเครื่องบินกระแทกพื้น ทำให้คนตายเกือบร้อย ดูข่าวและฟังเรื่องราวแล้วก็พลอยเศร้าใจกับญาติมิตรของผู้ตายไปด้วย แต่ก็ใจชื้นนิดๆ ที่อ่านรายชื่อแล้ว ไม่เจอคนที่รู้จักเลย...
เมื่อใดก็ตามที่เจอกรณีทำนองนี้ ผู้เขียนมักจะระลึกถึงพุทธศาสนสุภาษิตบทนี้ จึงนำมาเล่าอีกครั้ง พอเป็นข้อคิดสำหรับคนเป็น ซึ่งยังไม่ตาย (หรืออาจตายมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วในชาติก่อนๆ ก็ไม่ว่ากัน เพราะเราจำไม่ได้)... ดังบาลีภาษิตว่า
- ชีวิตํ พยาธิ กาโล จ เทหนิกฺเขปนํ คติ
- ปญฺเจเต ชีวโลกสฺมึ อนิมิตฺตํ น นายเรติ ฯ
- ในโลกของผู้ยังเป็นอยู่ ไม่มีเครื่องหมายให้รู้ได้ ๕ ประการ กล่าวคือ ชีวิต ๑ พยาธ ิ๑ กาล ๑ เทหนิกเขปนะ ๑ และคติ ๑ ฯ
ชีวิต แปลว่า ความเป็นอยู่ กล่าวคือ เราเกิดมาแล้ว เราย่อมรู้ไม่ได้ว่าจะเป็นอยู่ได้นานมากน้อยเพียงใด... เท่าที่พอคาดหมายได้ก็ไม่เกินร้อยปี ดังสุภาษิตว่า ชีวิตนี้น้อยนัก เกิดมาแล้วไม่เกินร้อยปีก็ต้องตาย แม้ว่าผู้ใดจะอยู่เกินได้บ้าง ผู้นั้นก็ต้องตายเพราะความชราอย่างแน่นอน....
พยาธิ แปลว่า ความเบียดเบียน หมายถึง โรคภัยไข้เจ็บทั้งปวงนั่นเอง ... ในที่นี้หมายถึง เราเกิดมาแล้ว เราย่อมรู้ไม่ได้ว่าจะตายด้วยพยาธิอะไร เช่น โรคเอดส์ อุบัติเหตุ หรือโรคชรา เป็นต้น ...
กาล แปลว่า สภาพที่ทำชีวิตสัตว์ให้เสื่อมไปและสิ้นไป ในที่นี้หมายเอาว่า เราเกิดมาแล้ว เราย่อมรู้ไม่ได้ว่าจะตายช่วงเวลาใดของวัน... ดังบทกลอนที่ว่า
-
เช้า
ยังแลเห็นหน้า
สายตาย
- สาย
อยู่สุขสบาย
บ่ายม้วย
- บ่าย
ยังรื่นเริงกาย
เย็นดับชีพแฮ
- เย็น ยังหยอกลูกด้วย ค่ำม้วยอาสัญ
เทหนิกเขปนะ แปลว่า สถานที่ซึ่งเราทิ้งร่างกายลงไป กล่าวคือสถานที่ทอดร่างลงตายนั่นเอง... หมายความว่า เมื่อเรายังมีชีวิตอยู่ เราก็รู้ไม่ได้ว่าเราจะทอดร่างลงตายยังสถานที่ใด เช่น ห้องนอนส่วนตัว โรงพยาบาล กลางถนน หรือรันเวย์สนามบินภูเก็ตตามที่เป็นข่าว....
คติ แปลว่า สถานที่ไป นั่นคือ เมื่อเรายังมีชีวิตอยู่ เราก็รู้ไม่ได้เช่นเดียวกันว่า จะตายแล้วสูญ หรือตายแล้วเกิดอีก ... และตี่ต่างว่าเกิดอีก เราจะไปเกิดที่ไหน ? ... สถานที่ไปนี้อาจจำแนกเป็น ๒ กล่าวคือ ที่ไปดีี (สุคติ) ก็ไปเกิดบนสวรรค์หรือกลับมาเกิดเป็นมนุษย์... และ ที่ไปเลว (ทุคคติ) ก็ไปเกิดเป็นสัตว์เดรัจฉาน สัตว์นรก เปรต หรืออสุรกาย....
..............
ผู้เขียนก็คิดเล่นๆ ว่า ถ้าเรารู้สิ่งเหล่านี้ เราคงจะหาทางป้องกัน หรือหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดขึ้น หรือยืดอายุให้เกิดขึ้นช้าที่สุด ประมาณนั้น ...
อีกนัยหนึ่ง ถ้าแม้นเรารู้สิ่งเหล่านี้แล้ว การดำเนินชีวิตของเรา ก็อาจยุ่งยากหรือเรียบง่ายกว่าปัจจุบันก็ได้ .....
อย่างไรก็ตาม...
-
อวสฺสํ มยา
มริตพฺพํ อันเราจะต้องตายแน่นอน
ไม่แสดงตน
ตามที่คุณโยมว่ามา ก็พอไปได้ จำง่ายดี ....
แต่ ถ้าจะขยายความ อย่าขยายออกนอกประเด็น ประเดียวอาจกลายเป็นต่างเรื่องไปเลยก็ได้ เช่น
พยาธิ : ไม่รู้เหตุที่ตาย ... ถ้ามีผู้มาแย้งว่า เหตุที่ตายก็คือไม่หายใจ หมดลมหายใจ หรือตามความหมายแพทย์สมัยใหม่ว่าสมองตาย ฯลฯ ถ้าอย่างนั้น เราก็รู้แล้วนี่ ! ! !
ก็อาจออกนอกกรอบเดิมไปได้... ประมาณนี้
เจริญพร
สักวา คนอยู่ ไม่รู้ห้า
หนึ่งชีวา อยู่ได้นาน สักปานไหน
สองสาเหตุ ทำให้ม้วย ด้วยโรคใด
สามเมื่อไร ในเวลา ชีวาจร
สี่ประเทศ เขตสถาน สังขารดับ
ห้าเร้นลับ ดับแล้วไป ที่ไหนหนา
ไปที่ดี ไปที่เลว เปลี่ยวอุรา
หากชีวา ยังอยู่ ไม่รู้เอย
ทนัน ภิวงศ์งาม
คุณโยมว่า สักวา มา อาตมาจะลอง สักวี ไป
อาตมาแม้จะเคยเรียนช่างไม้ก่อสร้างมาบ้าง แต่ก็่ซ่อม กลอนประตูไม่ค่อยเป็น... เพียงแต่นำมาเรียงๆ แล้วบอกว่า นี้แหละ กลอน... ประมาณนั้น
เจริญพร
ขอบคุณพระอาจารย์ BM.chaiwut ค่ะ
หลังจากที่อารมณ์ขุ่นมัวเล็กน้อยกับการขุดค้นหาสาเหตุที่เหมือนกับการโยนความผิดกันไปมา จากข่าวเรื่องเล่าเช้านี้ที่เสนอข่าว Orient thai แล้ว
แต่มาอ่านบทธรรมของพระอาจารย์แล้วก็รู้สึกปลงนิ่งลงเยอะค่ะ
ขออนุโมทนาบุญกับพระอาจารย์ ที่นำธรรมทานสู่สาธุชน สาธุ.
ถ้าจะว่าไปแล้ว... มองให้เห็นเป็นเรื่องธรรมดาก็ไม่มีอะไรมาก... ส่วนการโศกเศร้าเสียใจมากบ้างน้อยบ้างต่อการจากไปของผู้ตาย ก็เป็นเรื่องธรรมดาเหมือนกัน...
มิใช่ว่า เราจะไม่เคยโศกเศร้ากับเรื่องราวทำนองนี้ ... และต่อไปในกาลข้างหน้า เราก็คงจะมีความโศกเศร้าด้วยเรื่องทำนองนี้มาเยือนอีกเป็นแน่แท้....
อนึ่ง... สื่อ ก็เล่นข่าวใหม่ๆ สดๆ ... นี้ก็ธรรมดาอีกเช่นกัน
เจริญพร
เกิด...ก็มีภาวะอารมณ์อ่อนไหว
แก่...ก็โหยไห้ใจไม่อาจยอมรับ
เจ็บ...ผจญทุกข์ทรมาณปลงสังขารมิได้
ตาย...ไม่รู้เหตุเวลาสถานที่และทางไป...ใจกลัวเกรง
พระอาจารย์มาช่วยเปิดมุมปลงได้ลงตัวขอรับ...
สาธุ....
นายขำ
จำต่อมาจากโคลงโลกนิติ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเหมือนต้นฉบับหรือไม่ (............)
..........
ก็จำต่อๆ มา ไม่รู้ของใคร (.......)
.........
ต้นเค้าเป็นของฝรั่งแล้วอาจารย์ท่านถอดความมา (.....)
..........
จำไว้นานแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่และจากไหน (..... )
............
ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกว่ามาจาก หิโตปเทศ (...... )
............
ก็บ่นให้ท่านเลขาฯ อ่านเล่นๆ แบบเซ็งๆ...
เจริญพร
นมัสการ พระอาจารย์ ครับ
นาย เต็มศักดิ์ พึ่งรัศมี
ถ้าจะตอบเลียนแบบท่านวชิราภิกษุณีก็คงจะตอบได้ว่า..
ส่วนเรื่องอื่นๆ ก็เหมือนเดิม ไม่มีอะไรแปลกใหม่ ฝนตกก็นอนไม่ค่อยหลับเหมือนเดิม... แต่ก็ยังพอทนได้ ยังพอให้อัตภาพนี้เป็นไปได้อยู่... ประมาณนั้น
เจริญพร
รายทาง
คุณโยม รายทาง คงจะแวะชมนกชมไม้ในโลกแห่งอินเทอร์เน็ต (......)
เจริญพร
…มีเกิดตาย ทำไมหนอ ท้อชีวิตสงสารจิต คิดความตาย ใจสลายน่าจะทน สกลกาล นานกาลไกลคงได้ไห้ เกษมสุข ทุกข์อาจินต์Cr : กาวีลีลาฅน 555