นายขำ

• ใดใดในโลกล้วน             อนิจจัง

• คงแต่บุญบาปยัง             เที่ยงแท้

• คือเงาติดตามตัว             ตรึงแน่น อยู่นา

• คงแต่บุญบาปแท้             ก่อเกื้อ รักษา

จำต่อมาจากโคลงโลกนิติ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเหมือนต้นฉบับหรือไม่ (............)

.......... 

• โลกนี้คือโรงละคร ปวงนิกร เราท่านเกิดมา
• ต่างร่ายรำทำทีท่า ตามลีลา ของบทละคร
• บางคราวก็ทุกข์ บางครั้งก็สุข หัวอกสะท้อน
• มีร้างมีรัก มีจากมีจร พอจบละคร ชีวิตก็ลา

ก็จำต่อๆ มา ไม่รู้ของใคร (.......)

.........

• โลกทั้งมวลหมุนไปมีมีหยุด
• เริ่มแต่จุดคือสร้างแล้วจางหาย
• เปรียบฟองน้ำในมหรรณ์พรรณราย
• แตกประกายหายวับไปกับตา

ต้นเค้าเป็นของฝรั่งแล้วอาจารย์ท่านถอดความมา (.....)

..........

• สูเจ้าจะอยากใหญ่อยากโตไปทำไม...
  
• สูเจ้าเป็นเพียงธุลีน้อยในจักรวาฬ...
  
• หรือเป็นเพียงเม็ตทรายเล็กๆ ณ. หาดทรายที่ทอดยาวไกลไม่สิ้นสุด เท่านั้น

จำไว้นานแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่และจากไหน (..... )

............

• ผู้จดจำถ้อยคำปราชญ์ อาจเป็นครูสอนผู้อื่นได้ทุกคน แต่ผู้จะปฏิบัติได้เอง จะมีแต่มหามาตมัน เท่านั้น

ถ้าจำไม่ผิด รู้สึกว่ามาจาก หิโตปเทศ (...... )

............ 

ก็บ่นให้ท่านเลขาฯ อ่านเล่นๆ แบบเซ็งๆ...

เจริญพร