ไม่เรียกว่า..บุญคุณก็ได้ อาจจะเรียกว่า...ข้าวแดงแกงร้อน ที่มาอยู่ ที่มากิน ได้มีเงินเดือนใช้ ก็เพราะท่านล่ะ ดังนั้น ครูอ้อยเป็นผู้อยู่อาศัยที่ดี ไม่มีดินเหนียวให้ปั้น.....วัวควาย ไม่มีลูกหลานท่านให้....เลี้ยงดู เท่าที่ทำได้คือ...ความดี ความดีที่ครูคนหนึ่งที่จะทำได้ตามศักยภาพ ความรู้ และประสบการณ์ที่มีอยู่ในตัว ที่ผู้อื่นในสังคม...เห็นคุณค่า และนำไปใช้เป็นประโยชน์ขึ้นมาได้ ซึ่งระยะนี้ ครูอ้อยเริ่มสั่งสมประสบการณ์จากการทำงาน ได้แก่...การเป็นที่ปรึกษา การจัดทำผลงาน ..ครูอ้อย เริ่มรู้สึกว่า...ถึงแม้ว่า จะมีเพียงน้อยนิด แต่ก็มั่นใจว่า..จะแนะนำเพื่อนๆได้ ให้นำความรู้ที่ครูอ้อยมีและเพิ่มพูนประสบการณ์... จากบันทึกเรื่อง...บุญคุณนี้..ต้องทดแทน ในเย็นวันนี้ การทดแทน เรื่องแรก ก็คือ ...ครูอ้อยจะเป็นวิทยากร แนะนำเพื่อนให้เขียนรายงานนวัตกรรมการเรียนรู้ ซึ่งในเย็นวันนี้ ครูอ้อยจะเรียนเชิญท่านผู้บริหารโรงเรียนกล่าวเปิดการอบรม เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจแก่ผู้เข้ารับการอบรมเพื่อพัฒนาครั้งนี้ ส่วนหลักสูตรในวันนี้ จะเป็นการปฐมนิเทศ ละลายพฤติกรรม และการใช้กระบวนการ KM ในการเล่าเร้าพลังให้เกิดขึ้น ..เท่ากับได้ประโยชน์หลายๆอย่างให้แก่เพื่อนครูและเป็นผลงานให้แก่โรงเรียน ส่วนสุดท้ายก็คือ...ครูอ้อยมีความเชี่ยวชาญมากขึ้นในเรื่องของการอบรมเชิงปฏิบัติการ...
บุญคุณ ต้องทดแทน ทำไป ทำไป ไม่ต้องสนใจว่า..ใครจะมาชื่นชม
จริงด้วยครับครูอ้อย
ถ้าอยู่เฉยเราก็จะไม่สบายใจใช่มั้ยครับ
ต้องทำอะไรสักอย่าง คือการทดแทนนั่นเอง :)
การทำงานหนัก เป็นเหมือน ดอกไม้ของชีวิตค่ะ น้อง adayday
กินข้าวเช้า หรือยัง ที่นี่มีสลัดผักค่ะ