วันนี้นั่งคิดทั้งวันเลยครับ

เอ...คิดอะไรล่ะ
คิดถึงใครบางคน .. ใช่
คิดถึงคน ๆ นั้น    .. ใช่
และอีกหลายเรื่องที่ทั้งจำเป็นต้องคิด  ไม่จำเป็นต้องคิด คิดได้โดยไม่ต้องคิด  คิด คิด คิด  ..... จนทำให้ล่วงเลยไปจนถึง การไม่คิดโดยคิด    คิดไปคิดมา ผมว่าทุกท่านที่อ่านจะคิดเหมือนที่ผมคิดหรือเปล่าว่าผมคิดว่าถ้าเราจะคิดก็อย่าไปฝืนไม่คิดเพราะเมื่อคิดก็ต้องคิด   คิดเรื่อยคิดเปื่อย คิดแบบมีประโยชน์ คิดแบบมีสาระ หรือแม้จะคิดแบบคิดไร้สาระจนคิดหาประโยชน์จากการคิดไม่ได้ เอาเป็นคิดว่าผมจะมาบอกว่าผมคิดว่าผมจะคิดนำบันทึกหน้าเก่า ๆ นำมาให้ทุกท่านได้คิด  เยี่ยมชม และคิด คิด คิด ( แล้วจะคิดอะไรให้เยอะล่ะครับเนี่ย )
........................

บางทีการปัดฝุ่นของเก่าเก็บก็มีความคลาสสิคอยู่ในตัวของมันเอง
การก้มเก็บสิ่งดีดีนำมาแบ่งปันอีกครั้งหนึ่งนั้นผมว่า " เราไม่น่าจะปล่อยให้ผ่านเลยไป "  ครับ 

ผมจึงใคร่ขออนุญาต โดยการทึกทักเอาว่าทุกท่านอนุมัติ เพื่อที่จะ  นำบันทึกที่ผมคิดว่าดีที่สุดของผมมารวมไว้ในบันทึกนี้   เพื่อที่จะเผยแพร่ความรู้สึกดีดีต่าง ๆ ให้กับบรรดาพี่น้อง ญาติ และ กัลยาณมิตรในพื้นที่แห่งความสุขแห่งนี้ได้เข้าเยี่ยมชมกันอีกครั้งหนึ่งครับ

..................................

กับบันทึกแรกของนายสายลม  การเดินทางของสายลม   กับการตัดสินใจเขียนบันทึกหน้าแรกใน Gotoknow

                                 เชิญเลือกชมได้ตามใจต้องการครับ

                  บันทึกเกี่ยวเก็บความรู้สึกดีดีที่มีให้เสมอมา
จดหมายจากพ่อของผม..เมื่อนานมาแล้ว..
อีกมุมหนึ่งของดวงอาทิตย์
ความทรงจำกับสายฝนในวัยเยาว์
หอมกลิ่นข้าวจี่
แรงขับของอดีต
บันทึกนายสายลม..สิ่งที่ได้เรียนรู้
ย้อนหลังหนึ่งปีกับสิ่งที่ได้เรียนรู้
เมื่อใบไม้เปลี่ยนสี
บทสัมภาษณ์กับคำถามที่ต้องตอบ
สิ่งที่พ่อสอน
คำสอนของ..แม่..
เหตุเกิดจากความเหงา..ที่เข้าใจ
ข้อดีของการอกหักคือได้เรียนรู้ที่จะรัก
เรื่อยเรื่อย เปื่อยไม่งอก 
ด้วยความเจ็บปวดลึก ๆ ..แม่ครับ อย่าโกหกผมเลยครับ


                    ความรู้สึกดีดีที่เรียกว่ารัก
ลมหายใจของสายลม
เธอคือหมีพูห์ ฉันรู้ฉันคือพิกเล็ท
ความรัก.กับ.คนรัก
ชีวิตของคนที่คลาดกันไปมา
ไม่ต้องพยายามที่จะรัก
อย่าพยายามที่จะรัก..ภาคสอง 
ใช่รักหรือเปล่านะ
ความรักที่ห่างไกล
คุณค่าของกันและกัน
ผมกำลังมองดูสายฝนเต้นระบำ
ตายล่ะหว่า คิดหนัก เมื่อความรักแตกหน่อ



                       บทกวีแห่งห้วงความรู้สึก
จากลูกคนหนึ่งซึ่ง..รักแม่
ถามถึงดวงดาว
คิดถึงนะดวงดาวดวงนั้น 
ความรู้สึกที่ถูกหลงลืม
บทกวีที่ไม่กินใจ
คำสัญญาของสายลม
บทกวีแห่งความคับแค้นและเรียนรู้
ปริศนาในบทกวี.
สำนึกแห่งความภาคภูมิ 
ลมหวนชวนให้หลงไหล 


อันนี้อารมณ์ไหนก็ไม่รู้ครับ
นิยายวุ่นวาย สะท้อนสังคมสะเทือนต่อมอารมณ์

.............................


ขอบคุณครับ  ด้วยหัวใจ  จาก .. อักษรสุนทรีย์ ..