ธรรมง่าย ๆ ทำง่าย ๆ แค่คุณทำ!


วันหนึ่งผมมานั่งนึกสงสัยตัวเองว่า "ความสุขคืออะไร"

 

บางครั้งคนเราก็ชอบที่จะใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งที่ตัวเองคิดว่ามันเป็นสุข

ความ "สุข" ที่เกิดจากการยึดถือ

ความสุขที่เกิดจากการ "ได้" หรือ "มี" ในสิ่งที่ตนเองหวัง...

 

หรือบางครั้งเราก็รู้สึก "สุข" ในเวลาที่กำลังแสวงหาความ "สุข" เพราะคิดว่ามันจะเป็นความ "สุข"

 

แต่มีหลายครั้งที่เมื่อเราได้มันมา...

มันก็ไม่สามารถบันดาลความ "สุข" ให้กับเราได้เสมอไป

บางทีมันก็ทำให้เรากลายเป็น "สุก" ไปซะนี่

 

ถ้าถามว่า คนเราทำงานหาเงินแสวงหาสิ่งต่าง ๆ นั้นไปเพื่ออะไร

ก็จะมีหลาย ๆ คนตอบกลับมาว่า "ความสุข"

 

แต่ความสุขของแต่ละคนก็อาจจะต่างกันไป

 

บางคนต้องการที่จะมีมาก เพราะ "คิดว่า" มันจะทำให้เขามีความสุข.. มาก...

 

บางคนไม่ได้คิดต้องการที่จะมีอะไรมาก.. แต่บางที เขาก็อาจจะมีความสุขมาก ได้เหมือนกัน

 

บางคนแสวงหาความสุข จนสุดความสามารถแล้ว แต่ไม่บรรลุผล

ทำให้บางคน "ทุกข์" เพราะมันไม่สำเร็จดังหวัง

แต่สำหรับบางคนกลับรู้สึก "สุข" เพราะคิดว่าทำได้เท่านี้ก็ดีมากแล้ว

 

 

สำหรับหลาย ๆ คน ความสุขอาจจะขึ้นอยู่กับ "สิ่งของ" "วัตถุ" หรือ "การมีมาก ๆ"

 

แต่สำหรับบางคน ความสุขของเขาขึ้นอยู่กับ "ใจ" ของเขาเอง...

ที่รู้จัก "ละ" รู้จัก "วาง" รู้จัก "พอดี" รู้จัก "ช่างมัน"

หรือรู้จักไม่เอาใจเข้าไป"อยาก" เข้าไป "ยึด" หรือเข้าไป "ตั้งความหวัง" อยู่กับสิ่งเหล่านั้นให้มากเกินไป

 

บางครั้งเราก็ดูมีความ "สุขมาก" ในเวลาที่ "ไม่มี" อะไรเลย

ก็เพราะเราไม่รู้สึกเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ เราจึงไม่ต้องไปคอยห่วงไปคอยกังวล...

 

 

วันนั้นผมนั่งมองท้องฟ้าสีหม่นอย่างเหม่อลอย...

 

ผมถามนกที่เกาะกิ่งไม้นอกหน้าต่างว่า "ทำไมพวกเธอจึงดูมีความสุขนัก ทั้ง ๆ ที่พวกเธอไม่มีอะไรเลย แม้กระทั่งบ้าน...ด้วยซ้ำไป"

นกไม่ตอบ ...

แต่ดูเหมือนว่ามันร้องจิ๊บ ๆ อย่างมีความสุข

และบินจากผมไป...

 

 

ทิ้งผมผู้ยังไม่รู้คำตอบของมัน นั่งเหงาอยู่คนเดียว...