โดนยาเบื่อ ๓ ตัว

เช้าวันนี้ ผู้เขียนไม่ได้บิณฑบาต จึงตื่นสายนิดหน่อย (ประมาณ ๐๗.๓๐)... แม้จะเป็นวันพระ แต่ข่าวที่ได้รับตอนเช้าทำให้ผู้เขียนรู้สึกค่อนข้างสลดใจ เนื่องจากหมาวัดสามตัวโดนวางยาตาย มันชื่อ  เจ้ากี้  เจ้ามังคุด และ เจ้าไก่ยาง ....

เจ้ากี้ (เจ้าของคนแรกตั้งชื่อให้อย่างนี้ แต่คนอื่นมักจะเรียกว่า ไอ้ขี้) เป็นหมาพันธ์เตี้ยๆ สูงไม่เกินหัวเข่า ตัวผู้ อายุประมาณ ๓ ปี... เมื่อแรกที่เข้ามาอยู่ในวัดรู้สึกว่ายังไม่หย่านมเสียด้วยซ้ำ้  แต่เป็นเรื้อนทั้งตัว สามเณรรูปหนึ่งรับเป็นลูกพี่เลี้ยงไว้... ตอนที่รับเป็นลูกพี่เจ้ากี้นั้น สามเณรรูปนี้ เพิ่งบวชไม่นานนัก ฟังว่าเคยบวชมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ก็ลาสิกขาไป พอดีเพื่อนสามเณรของเขาย้ายมาอยู่ที่นี้ เขาจึงมาอยู่ด้วย ไม่นานนักเขาก็ตัดสินใจบวชอีกครั้งที่วัดนี้...

บวชได้ไม่นาน เพื่อนสามเณรของเขาก็เรียนจบม.๓ ลาสิกขาไป... เขาจึงไม่ค่อยมีเพื่อน บังเอิญเจ้ากี้เข้ามาในวัด ทั้งสองจึงกลายเป็นเจ้านายกับลูกน้องที่สนิทกันที่สุด... เจ้ากี้ ห่วงลูกพี่ของมันมาก ทำนองว่าตายแทนได้ (ประมาณนั้น) และมันไม่ถูกชะตากับผู้เขียนเลย จะเห่าตลอดเมื่อผู้เขียนเข้าใกล้... เจ้ากี้อยู่กับสามเณรรูปนี้มาได้ประมาณ ๑ ปี เขาก็ลาสิกขาไป... เจ้ากี้จึงไร้ลูกพี่ กลายเป็นหมาวัดที่แสวงหาลูกพี่อยู่ในวัด ทำนองว่า ถ้าใครให้กินก็อยู่กับคนนั้น... ประมาณนี้ี้

ช่วงแรกนั้น เจ้ากี้จะชอบพอกับคุณโยมหนวกมากที่สุด (คุณโยมหนวก เป็นภาษสุภาพ ถ้าไม่สุภาพบางครั้งก็เรียกว่า ไอ้หนวก)... นายหนวกเป็นชาวตังเก (ชาวเรือ) ไม่แน่ว่าบ้านเกิดอยู่ที่ไหน หูตึงมาก... จะมานอนที่ศาลาตั้งศพหรือที่เหมาะสมภายในวัด เมื่อไม่ได้ออกเรือ... บางครั้งก็หายไปเดือนครึ่งเดือน หรือบางครั้งก็หลายๆ เดือน เมื่อเรือเข้าท่าสงขลาก็จะมานอนที่วัดเป็นประจำ... ประมาณนั้น

คนไร้เพื่อนคือนายหนวกกับหมาขาดลูกพี่คือเจ้ากี้จึงสมัครนอนด้วยกัน... ครั้งใดที่นายหนวกขึ้นเรือมานอนในวัด เจ้ากี้จะไม่สนใจคนอื่นเลย... แต่ในคราวที่นายหนวกออกเรือไป เจ้ากี้ก็เที่ยวระริกอ้อนคนโน้นคนนี้ ทำให้ไม่ค่อยมีใครชอบเจ้ากี้ ตามสำนวนปักษ์ใต้ว่า หมาหลายราง คบไม่ได้ (เทียบหมากับคน นั่นคือ คนที่เปลี่ยนลูกพี่หรือกลุ่มอยู่เรื่อยๆ คบไม่ได้)...

ภายหลัง นายหนวกหายไปหลายเดือนไม่กลับมา... ด้วยประสบการณ์ในวัด มันคงจะเล็งเห็นแล้วว่า กุฏิผู้เขียนน่าอยู่ที่สุด และด้วยความพยายามของมัน ทำให้มันสามารถพัฒนามาเป็นยามประจำกุฏิผู้เขียนได้ในที่สุด...

เมื่อวานมี คณะญาติโยมคณะหนึ่งมาทำบุญร้อยวันที่วัด... หลังจากฉันเพลที่ศาลาการเปรียญเสร็จแล้ว เมื่อผู้เขียนเดินกลับมายังกุฏิ... เจ้ากี้ก็วิ่งไปรับ เอาปากงับชายจีวร (ปกติของมัน)... ผู้เขียนรู้สึกเสียใจที่มิได้มีอะไรติดมือมาฝากมัน (บางครั้งจะหยิบอะไรมานิดหน่อยเพื่อเป็นของฝากมัน)... เมื่อมาถึงกุฏิ หลวงพี่อีกรูป นำปลาทูนึ่งมา ๓ ตัว อยู่ในกล่อง... ผู้เขียนจึงหักหัวปลาทู โยนให้เจ้ากี้... มันดมๆ แต่ไม่กิน พอดีเจ้าแดงแมวอีกตัวประจำกุฏิ เจ้ากี้จึงกัดเจ้าแดง...

เจ้าแดงเป็นแมวเกิดที่กุฏิ กล่าวได้ว่าอยู่มาก่อนเจ้ากี้... การที่เจ้ากี้กัดเจ้าแดง บ่งบอกถึงอุปนิสัยไม่พึงปรารถนา (ตอนมาอยู่ใหม่ๆ เจ้ากี้มักจะประจบเจ้าแดง)... ดังนั้น ผู้เขียนจึงแตะเจ้ากี้ พลัดตกบันใดหลายขั้น แล้วมันก็วิ่งหนีจากกุฏิไป... แต่ตอนเย็น เมื่อผู้เขียนลงจากกุฏิ เจ้ากี้ก็เข้ามาหา เข้ามางับจีวร ทำนองประจบอีก ผู้เขียนจึงตบหัวมันไป ๒-๓ ครั้ง ทำนองว่า ให้อภัย ไม่ถือสา... ประมาณนั้น

 แต่ เช้านี้ เจ้ากี้ถูกฝั่งเรียบร้อยแล้ว....

........

เจ้ามังคุด มีหลวงพี่อีกกุฏิเป็นลูกพี่... เจ้ามังคุดก็เช่นเดียวกัน แรกเมื่อเข้ามาอยู่วัดก็เป็นเรื้อนทั้งตัว.. หลวงพี่พยายามอาบน้ำให้บ้าง ทายาบ้าง จนกระทั้งตอนนี้เริ่มเป็นหนุ่ม ร่างกายสูงโปร่ง เริ่มฉายแววความเป็นนักสู้... แต่ก็มาถูกยาเบื่อเหมือนกัน

หลวงพี่ผู้เป็นเจ้านายของมัน จัดการฝั่งมันเองกับมือ พร้อมพิจารณาบังสุกุลให้ตามระเบียบ....   

......

เจ้าไก่ย่าง เป็นหมาเกิดในวัด ลูกของเจ้าเตี้ยซึ่งคลอกนี้มีอยู่ ๔ ตัว แต่ตัวผู้ ๒ ตัวหายไปจากวัดตามระเบียบ (ตัวผู้ สวยๆ มักจะมีคนมาขอหรือขโมยไปเลี้ยง)... เหลือแต่ตัวเมีย ๒ ตัว หลวงพี่อีกรูปหนึ่งสมัครใจเป็นลูกพี่ของมัน ตั้งชื่อให้ว่า เจ้าไก่ย่าง กับข้าวเหนียว...

เจ้าไก่ย่าง และเจ้าข้าวเหนียว มีอายุไ่ม่เกินหนึ่งปี... แต่ถ้าเป็นคนคงจะอายุประมาณ ๑๓-๑๕ นั่นคืออยู่ในวัยน่าชม เริ่มมีความมั่นใจวิ่งเล่นได้ทุกพื้นที่ของวัดและหัดออกเที่ยวนอกวัดเป็นบางครั้ง... แต่เช้านี้ เจ้าไก่ย่างก็มาโดนยาเบื่อตาย ... ส่วนเจ้าข้าวเหนียวยังไม่ตาย แต่ก็ดูอาการเหงาหงอย คงจะถูกยาเบื่อนิดหน่อย หรือเศร้าใจที่เพื่อนในวัดต้องมาจากไปพร้อมๆ กันก็ไม่ทราบ....

เช้าวันนี้ ลูกพี่ของเจ้าไก่ย่างก็ฝั่งมันกับมือของท่านเอง โดยมีเจ้าข้าวเหนียว นั่งมองไว้อาลัยอยู่ข้างๆ หลุม....

.....

ไม่แน่ใจว่า ใครเป็นฆาตกรวางยาเบื่อครั้งนี้ อาจเป็นเจ้าหน้าที่เทศบาล คนข้างวัด หรือ คนในวัด (เมื่อประมาณต้นปี เจ้าโตโต้ ก็โดนวางยาเบื่อมาแล้ว) ...สรุปว่า หมาที่วัดเริ่มจะหมดอีกแล้ว