งานใน KPI ของตัวเองทำท่าผ่านเส้นยาแดงผ่าแปด...ทำไมงานที่ได้รับมอบหมายพิเศษจึงดูดีกว่างานประจำ...หรือว่างานประจำไม่เหมาะกับเราเสียแล้วในวันนี้....ให้สะท้อนย้อนคิด

ช่วงบ่ายแก่ๆ วันนี้ดิฉั้น...หยิบเอาแฟ้มแผนงานต้นปีมาดูว่าอะไรค้าง....อะไรสำเร็จ...อะไรสืบเนื่อง...แผนปีหน้ารูปร่างหน้าตาจะเป็นอย่างไร
.....พระเจ้าช่วยงานใน KPI  ของตัวเองทำท่าผ่านเส้นยาแดงผ่าแปด...ทำไมงานที่ได้รับมอบหมายพิเศษจึงดูดีกว่างานประจำ...หรือว่างานประจำไม่เหมาะกับเราเสียแล้วในวันนี้....ให้สะท้อนย้อนคิด

ทำให้มาย้อนคิดว่า...วัน วันนึงเราทำอะไร..นึกไม่ออกหล่ะซิ...เอาตัวอย่างวันนี้ก็แล้วกัน

             ตื่นเช้ามาจัดแจงเรื่องลูก...ส่งโรงเรียนอนุบาล...คิดในใจว่าวันนี้จะไปบริจาคเลือดที่ พยา-ธิ

          เข้าที่ทำงาน 08.30 น.เปิดอีเมล...ระบบไม่อำนวยวันนี้....เดินไปซื้อกาแฟเย็น....เจ้าโปรดที่คณะแพทย์...นี่แน่ะ! ระบบอยากไม่เอื้ออำนวยนัก...ไปซื้อกาแฟซะเลย...15 นาทีไป-กลับ.
          08.45 น.  ระหว่างเตรียมอ่านวาระ จะไปประชุม มีเสียงใส...โทรมาเตือน....อย่าลืมประชุมนะคะ...09.30-12.00 น. ที่ห้อง.......วันนี้มีประชุม QMR.........พี่น่ะไม่เข้าหลายครั้งแล้วเขามีทวงข้อมูลด้วยนะวันนี้....ทำยังจ๊ะ......เออยังไม่ได้ตามงานเลย....เริ่มสับสนเอกสารที่จะใช้นำเสนอในทีประชุมพรุ่งนี้ของเจ้านายยังไม่เรียบร้อย...ทำไงดี...ไม่เป็นไร...ประชุมพลางทำพลาง....บ่ายคงเสร็จพอดี
          12.30 น. เลิกจากห้องประชุมมา กินข้าวพลางทักทายเพื่อนทาง MSN  พลาง...เธอบ่นเรื่องเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานไม่ทัน...บรรยากาศเดียวกันเลย...เลิกคุยดีกว่า......
          13.00 น. เริ่มทำงานอีกครั้งเปิดอีเมล เช็คงาน..ที่คั่งค้าง..ตอบอีเมลส่งเมลให้คนที่เกี่ยวข้อง...ทาบทามกรรมการประเมิน กบศ. (มีอีเมลทวงงานจาก สคส.ด้วย...)

          14.00 น. เปิดดูแฟ้มแผนงานประจำปีอีกที....งานไหนบรรลุ...งานไหนต้องเก็บตก ตามงานจากทีม....พี่อันนั้นไม่เสร็จ...ทำไม....น้องทำเรื่องนั้นด้วย.....น้องทำอันนี้แล้วยัง....พรุ่งนี้นัดทีมได้หรือเปล่า...ขออาหารแล้วยัง..เตรียมคุยอะไรบ้าง
          15.00 น. เจ้านายเดินมาถามประชุมเมื่อเช้ามีอะไรบ้าง  มีซิคะ...งานของดิฉั้นไม่ได้ทำอะไรเลย...ข้อมูลอีก 5 ตัวบ่งชี้..ต้องส่งให้มหาวิทยาลัย...วันศุกร์นี้... ...ทำหน่อยนะ...ฝากผู้รับผิดชอบให้ช่วยทำให้ทันเวลา...ที่กำหนด
          15.30 น.ตั้งหลักดูแผนจริงๆ จังๆ...เห็นแผนกับผลงานแล้วเกิดอาการกดดัน...บ่น..บ่น...บ่น...บังเอิญเสียงคนข้างโต๊ะ...คุยมาว่ายังไม่ทำ TOR เลยจะประเมินกันสัปดาห์หน้าแล้ว ....กำลังเข้าอารมณ์ดิฉั้นพอดีไม่รู้หล่ะ..ปีนี้ใครไม่ส่ง TOR ก็ประเมินตกกันทั้งงาน...พี่ไม่ทวงแล้ว..ให้ตกกันทั้งงาน.....รวมทั้งหัวหน้างานด้วย...
          ว่าแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตา ผ่านงาน...ห้อยงานนั่นเอง....สลับอารมณ์แม่เสือขี้บ่น...
          16.00 น. ถึงเวลาออกกำลังกายไปขยับกายให้สบายใจ...ก่อนดีกว่า...ว่าแล้วก็ไปเปลี่ยนชุด...ก่อนออกจากห้องหันไปบอกเจ้านาย...ยังไม่รีบกลับใช่มั้ยคะ.....เดี๋ยวออกกำลังกายเสร็จ...มีไฟล์ที่ต้องใช้ในการประชุมพรุ่งนี้จะฝากไปด้วยนะคะ
          16.45 น. กลับเข้ามาทำงานต่อ...อธิบายไฟล์ให้เจ้านาย....ต้องใช้ intremet นะคะไฟล์มันจึงจะเชื่อมโยงกัน...เปิดอ่าน gotoknow
          17.00 น. คุยโทรศัพท์กับโรงพิมพ์ได้เอกสารแล้วยัง...ประเมินราคาให้ถูกๆ นะ..ของหลวง...เตรียมทำโปสเตอร์ไปร่วมงาน km ภาคเหนือ...
          17.30 น....เสียงพี่สาวจากนราธิวาสโผล่มาทางโทรศัพท์....เฮ่ยทำไมไม่รับสาย....กดจนมือหงิกแล้ว....ไปรับหลานออกจากหอพักหน่อย....หอปิด 6 โมงเย็น....รีบพรวดออกจากที่ทำงาน
           ไปรับลูกก่อนดีกว่าค่อยไปรับหลาน....ระหว่างขับรถ โทร.."วันนี้เหนื่อยจัง...คิดถึงมั้ย....ยังมีเวลาบริหารเสน่ห์...กับเพื่อนฝูง"

           ในแต่ละวันมีเหตุปัจจัยให้เรา สบายใจ...กดดัน...ได้เพื่อน..เสียงาน.....ได้งาน...เสียเพื่อนได้ตลอดเวลา...หากเราไม่ระมัดระวังคำพูด...อารมณ์ของเรา เช่นวันนี้ของดิฉั้น
           15.30 น.ตั้งหลักดูแผนจริงๆ จังๆ...เห็นแผนกับผลงานแล้วเกิดอาการกดดัน...บ่น..บ่น...บ่น..กับตัวเอง....บังเอิญเสียงคนข้างโต๊ะ...คุยมาว่ายังไม่ทำ TOR เลยจะประเมินกันสัปดาห์หน้าแล้ว ....กำลังเข้าอารมณ์ดิฉั้นพอดีไม่รู้หล่ะ..ปีนี้ใครไม่ส่ง TOR ก็ประเมินตกกันทั้งงาน...พี่ไม่ทวงแล้ว..ให้ตกกันทั้งงาน.....รวมทั้งหัวหน้างานด้วย.....ป่านฉะนี้เจ้าคนข้างโต๊ะคนนั้น...คง งง!พูดหน่อยเดียวพี่แก ลากซะยาวเลย....ขอโทษนะคะ คนดี..ว่าแล้ววันนี้ก้ไม่ได้ไปบริจาคเลือด...พรุ่งนี้ก็ไม่ได้อีก...เนื่องจากคืนนี้นอนดึก...