แต่ละวันผ่านไป...สิ้นปีงบประมาณ...งานไม่เสร็จ

เมตตา
งานใน KPI ของตัวเองทำท่าผ่านเส้นยาแดงผ่าแปด...ทำไมงานที่ได้รับมอบหมายพิเศษจึงดูดีกว่างานประจำ...หรือว่างานประจำไม่เหมาะกับเราเสียแล้วในวันนี้....ให้สะท้อนย้อนคิด

ช่วงบ่ายแก่ๆ วันนี้ดิฉั้น...หยิบเอาแฟ้มแผนงานต้นปีมาดูว่าอะไรค้าง....อะไรสำเร็จ...อะไรสืบเนื่อง...แผนปีหน้ารูปร่างหน้าตาจะเป็นอย่างไร
.....พระเจ้าช่วยงานใน KPI  ของตัวเองทำท่าผ่านเส้นยาแดงผ่าแปด...ทำไมงานที่ได้รับมอบหมายพิเศษจึงดูดีกว่างานประจำ...หรือว่างานประจำไม่เหมาะกับเราเสียแล้วในวันนี้....ให้สะท้อนย้อนคิด

ทำให้มาย้อนคิดว่า...วัน วันนึงเราทำอะไร..นึกไม่ออกหล่ะซิ...เอาตัวอย่างวันนี้ก็แล้วกัน

             ตื่นเช้ามาจัดแจงเรื่องลูก...ส่งโรงเรียนอนุบาล...คิดในใจว่าวันนี้จะไปบริจาคเลือดที่ พยา-ธิ

          เข้าที่ทำงาน 08.30 น.เปิดอีเมล...ระบบไม่อำนวยวันนี้....เดินไปซื้อกาแฟเย็น....เจ้าโปรดที่คณะแพทย์...นี่แน่ะ! ระบบอยากไม่เอื้ออำนวยนัก...ไปซื้อกาแฟซะเลย...15 นาทีไป-กลับ.
          08.45 น.  ระหว่างเตรียมอ่านวาระ จะไปประชุม มีเสียงใส...โทรมาเตือน....อย่าลืมประชุมนะคะ...09.30-12.00 น. ที่ห้อง.......วันนี้มีประชุม QMR.........พี่น่ะไม่เข้าหลายครั้งแล้วเขามีทวงข้อมูลด้วยนะวันนี้....ทำยังจ๊ะ......เออยังไม่ได้ตามงานเลย....เริ่มสับสนเอกสารที่จะใช้นำเสนอในทีประชุมพรุ่งนี้ของเจ้านายยังไม่เรียบร้อย...ทำไงดี...ไม่เป็นไร...ประชุมพลางทำพลาง....บ่ายคงเสร็จพอดี
          12.30 น. เลิกจากห้องประชุมมา กินข้าวพลางทักทายเพื่อนทาง MSN  พลาง...เธอบ่นเรื่องเหน็ดเหนื่อยจากการทำงานไม่ทัน...บรรยากาศเดียวกันเลย...เลิกคุยดีกว่า......
          13.00 น. เริ่มทำงานอีกครั้งเปิดอีเมล เช็คงาน..ที่คั่งค้าง..ตอบอีเมลส่งเมลให้คนที่เกี่ยวข้อง...ทาบทามกรรมการประเมิน กบศ. (มีอีเมลทวงงานจาก สคส.ด้วย...)

          14.00 น. เปิดดูแฟ้มแผนงานประจำปีอีกที....งานไหนบรรลุ...งานไหนต้องเก็บตก ตามงานจากทีม....พี่อันนั้นไม่เสร็จ...ทำไม....น้องทำเรื่องนั้นด้วย.....น้องทำอันนี้แล้วยัง....พรุ่งนี้นัดทีมได้หรือเปล่า...ขออาหารแล้วยัง..เตรียมคุยอะไรบ้าง
          15.00 น. เจ้านายเดินมาถามประชุมเมื่อเช้ามีอะไรบ้าง  มีซิคะ...งานของดิฉั้นไม่ได้ทำอะไรเลย...ข้อมูลอีก 5 ตัวบ่งชี้..ต้องส่งให้มหาวิทยาลัย...วันศุกร์นี้... ...ทำหน่อยนะ...ฝากผู้รับผิดชอบให้ช่วยทำให้ทันเวลา...ที่กำหนด
          15.30 น.ตั้งหลักดูแผนจริงๆ จังๆ...เห็นแผนกับผลงานแล้วเกิดอาการกดดัน...บ่น..บ่น...บ่น...บังเอิญเสียงคนข้างโต๊ะ...คุยมาว่ายังไม่ทำ TOR เลยจะประเมินกันสัปดาห์หน้าแล้ว ....กำลังเข้าอารมณ์ดิฉั้นพอดีไม่รู้หล่ะ..ปีนี้ใครไม่ส่ง TOR ก็ประเมินตกกันทั้งงาน...พี่ไม่ทวงแล้ว..ให้ตกกันทั้งงาน.....รวมทั้งหัวหน้างานด้วย...
          ว่าแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตา ผ่านงาน...ห้อยงานนั่นเอง....สลับอารมณ์แม่เสือขี้บ่น...
          16.00 น. ถึงเวลาออกกำลังกายไปขยับกายให้สบายใจ...ก่อนดีกว่า...ว่าแล้วก็ไปเปลี่ยนชุด...ก่อนออกจากห้องหันไปบอกเจ้านาย...ยังไม่รีบกลับใช่มั้ยคะ.....เดี๋ยวออกกำลังกายเสร็จ...มีไฟล์ที่ต้องใช้ในการประชุมพรุ่งนี้จะฝากไปด้วยนะคะ
          16.45 น. กลับเข้ามาทำงานต่อ...อธิบายไฟล์ให้เจ้านาย....ต้องใช้ intremet นะคะไฟล์มันจึงจะเชื่อมโยงกัน...เปิดอ่าน gotoknow
          17.00 น. คุยโทรศัพท์กับโรงพิมพ์ได้เอกสารแล้วยัง...ประเมินราคาให้ถูกๆ นะ..ของหลวง...เตรียมทำโปสเตอร์ไปร่วมงาน km ภาคเหนือ...
          17.30 น....เสียงพี่สาวจากนราธิวาสโผล่มาทางโทรศัพท์....เฮ่ยทำไมไม่รับสาย....กดจนมือหงิกแล้ว....ไปรับหลานออกจากหอพักหน่อย....หอปิด 6 โมงเย็น....รีบพรวดออกจากที่ทำงาน
           ไปรับลูกก่อนดีกว่าค่อยไปรับหลาน....ระหว่างขับรถ โทร.."วันนี้เหนื่อยจัง...คิดถึงมั้ย....ยังมีเวลาบริหารเสน่ห์...กับเพื่อนฝูง"

           ในแต่ละวันมีเหตุปัจจัยให้เรา สบายใจ...กดดัน...ได้เพื่อน..เสียงาน.....ได้งาน...เสียเพื่อนได้ตลอดเวลา...หากเราไม่ระมัดระวังคำพูด...อารมณ์ของเรา เช่นวันนี้ของดิฉั้น
           15.30 น.ตั้งหลักดูแผนจริงๆ จังๆ...เห็นแผนกับผลงานแล้วเกิดอาการกดดัน...บ่น..บ่น...บ่น..กับตัวเอง....บังเอิญเสียงคนข้างโต๊ะ...คุยมาว่ายังไม่ทำ TOR เลยจะประเมินกันสัปดาห์หน้าแล้ว ....กำลังเข้าอารมณ์ดิฉั้นพอดีไม่รู้หล่ะ..ปีนี้ใครไม่ส่ง TOR ก็ประเมินตกกันทั้งงาน...พี่ไม่ทวงแล้ว..ให้ตกกันทั้งงาน.....รวมทั้งหัวหน้างานด้วย.....ป่านฉะนี้เจ้าคนข้างโต๊ะคนนั้น...คง งง!พูดหน่อยเดียวพี่แก ลากซะยาวเลย....ขอโทษนะคะ คนดี..ว่าแล้ววันนี้ก้ไม่ได้ไปบริจาคเลือด...พรุ่งนี้ก็ไม่ได้อีก...เนื่องจากคืนนี้นอนดึก...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  Telling by Metta

คำสำคัญ (Tags)#เพื่อน#มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์#งานประจำ#tor#แผนงานประจำปี

หมายเลขบันทึก: 125442, เขียน: 06 Sep 2007 @ 02:00 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 20:15 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก


ความเห็น (6)

สวัสดีค่ะคุณจิ๊บ...

  • ครูอ้อยมาทักทายและเป็นกำลังใจส่งไปให้เสมอค่ะ
  • เมื่อวานนี้  ครูอ้อยก็เคลียร์เอกสารใส่แฟ้มเสร็จไปแล้ว  นำงานขึ้นกระดานว่า  ยังเหลืออะไร
  • พอสายๆ  ก็มีงานมาใหม่อีกค่ะ  ครูอ้อยก็วางไว้เหมือนเดิมค่ะ  เพราะสอนทั้งวัน
  • วันนี้ครูอ้อย...ต้องเลือก  ว่างานใดควรจะทำก่อน และหลัง
  • แต่ถ้ามีงานจรมาอีก  ครูอ้อย น็อคแน่นอนค่ะ

เป็นเข่ง..นะคะ  กำลังที่ส่งไปให้  รับด้วยค่ะ

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณเมตตา

  • ย้อนกลับไปดู คุณเมตตา ทำงานตอน 9โมงถึงเที่ยงไปประชุม  แล้วก็หลังบ่าย สามโมงครึ่งเอง ที่เหลือ...คิดเอง
  • พูดถึงกาแฟ ชักรู้สึกอยากแล้วซิ แถวนี้ไม่มีกาแฟให้ซดซะด้วย
  • KPI เป็นเพียงตัวชี้วัด เพื่อใช้ในการประเมินผลงาน ซึ่งส่วนใหญ่มักใช้วัดในด้านปริมาณ และวัดด้านคุณภาพได้ค่อนข้างยาก   การทำงานให้สำเร็จอยู่ที่การวางแผนงาน แล้วก็ทำตามแผนงานซะมากกว่า 
  • คุณเมตตา ลองเปลี่ยนจากการให้ความสนใจ KPI มาเป็นการให้ความสำคัญกับการวางแผนงาน และทำตามแผนงานที่วางไว้ แล้วลองดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นซิครับ พอถึงเวลาประเมิน จะไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับ KPI อีก
  • ผมก็ว่าตามประสาผมไปเรื่อยๆนะ อย่าซีเรียส
  • ขอให้มีความสุขกับการทำงาน
  • ขอพระเจ้าอวยพระพร
  • อาเมน
s o m p o r n p
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 

คุณเมตตา

ช่วงนี้ใกล้สิ้นปีงบประมาณ เหมือนทำงานอยู่ในโรงน้ำแข็ง บวกกับห้อง ICU  หมายความว่าไงเหรอคะ(ต้องโดนคำถามนี้แน่ ๆ )

หมายความว่า ทำงานโรงน้ำแข็ง หนาว ๆ ทั้งวันไง ไม่รู้วันนี้จะมีอะไรสั่งการลงมา เตรียมหนาวไว้ก่อน

ICU ก็หมายความพร้อมพร้อมจะไปได้ทุกเมื่อ ดังนั้นต้องเตรียมการไว้เผื่อต้องปั๊มหัวใจ  กิ๊ก ๆ (เพราะไม่มีคนเม๊าส์ 2 เม๊าส์ ...อิอิ)

อย่างไรก็ตาม ทำทุกอย่างให้มีความสุข  การบ่นให้กันฟังคือการ ระบาย"ความสุข" ให้กันฟัง (ฮา....)

ส่งกำลังใจข้ามฟ้า ถึงแม้ว่าจะใกล้กว่าคนบางคน ก็คงถึงประมาณกันค่ะ

อิอิ

อาเมน

อ่านแล้ว ขำ ค่ะ

งานหลวงไม่ขาด

งานราษฎร์ไม่เสีย

เจ้านายรออยู่เคลียงาน

คนทางบ้านก็ได้รับกิจครบ

เพื่อนที่เคารพก็เข้าใจ

อ่านแล้วยกมือจบไหว้ ว่า อาเมน

 

สวัสดีครับ

แวะมาขอโทษขอโพยเมื่อวานพลิกหลับเร็วไปหน่อย เลยไม่ค่อยได้คุยกัน

ช่วงนี้กำลังสงสัยว่า ทำไมร่างกายตัวเองโรยลงหนัก  ขณะที่พลังใจกลับมีเหลือเฟือที่จะทำงาน ...

.....

มีความสุขกับชีวิตนะครับ

ตามมาอาเมน กับอะไรไม่รู้ด้วยคนค่ะ อ้อ....รู้แล้ว ปีงบประมาณไงคะ ต้องถึงกาลแน่ๆแต่อย่างอื่นๆไม่รู้ เกี่ยวกันไหมนี่ แต่จริงๆจะมาบอกว่า เป็นกำลังใจให้นะคะ สงสัยด้วยว่า KPI นี่เปลี่ยนไม่ได้เหรอคะ เอาไอ้ที่ทำจริงๆมาชดกับไอ้ที่ตั้งไว้แล้วยังทำไม่ถึงได้หรือเปล่า (เป็นโรคไม่ถูกกับ KPI เหมือนกันค่ะ นิสัยไม่ดีไม่อยากเข้าใจด้วย)