คนดีที่ถูกลืม

  พ่อแม่ก็เหมือนยาคูล จงรีบกตัญญูก่อนที่พ่อแม่จะหมดอายุหรือเสียชีวิต  

              

           วันหนึ่ง ๆ เราให้เวลากับคนที่เรารักโดยการบอกคิดถึงนะ ดูแลสุขภาพนะ ทานข้าวหรือยัง อย่าลืมทานข้าวนะ   สารพัดที่เราจะบอกเพื่อสื่อความหมายว่าผมรักคุณ...บางครั้งเวลาขับรถจักรยานยนต์เด็กวัยรุ่นก็มัวมองหลังเพื่อคุยกับแฟนหนุ่มจนลืมดูด้านหน้าถูกรถชนตายเมื่อสองวันก่อน ส่วนชายหนุ่มเวลาขับรถก็มักจะมองที่ท่อไอเสียว่าดังไหม จนลืมดูรถด้านหน้าและก็ตายมามากต่อมาก....ผู้เสียใจที่สุดก็คือพ่อแม่เพราะพ่อแม่มันเสียใจจากลูกมี ๒ อย่างคือเสียใจเมื่อลูกตายหรือเสียใจเมื่อลูกชั่ว....บางครั้งเราลืมไปว่าตอนนี้ยังขอเงินแม่ใช้ ค่าใช้จ่ายต่างๆก็ได้มาจากบุพพการีชน  เรายังไม่พร้อมที่จะดูแลคนอีกคนหนึ่งที่เราคิดรัก ได้แต่เพียงรักเท่านั้น.....เราคิดถึงแต่เรื่องคิดถึงแฟน เป็นห่วงแฟน แต่ไม่คิดถึงพ่อแม่และไม่ค่อยโทรหาพ่อแม่....ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าทำกว่าการโทรศัพท์หาแฟน... "วันนี้เราควรทำตัวให้ว่างสักวัน...ว่างจากความรักแบบชู้สาวสักวัน... เมื่อเราว่างอยู่คนเดียวต้องระวังความคิดมิให้คิดจนกลุ้มใจ มิให้คิดผิดศีลธรรม  เมื่ออยู่กับมิตรให้ระวังวาจา ในเวลาพูดเพราะพูดไปบางครั้งคนชังคนพูด พูดไปบางครั้งคนฟังรักคนพูด แล้วเราควรเลือกคำพูดที่คนฟังรักเรา..

            อีกอย่างหนึ่งที่ต้องระวังความคิดเพราะคนเราคิดได้หลายอย่าง วันนี้เรามาคิดสิ่งที่เป็นมงคลสักนิดให้แก่ชีวิตจะดีไหม คนเราย่อมมีพ่อมีแม่แต่ถ้าจะให้ไม่แย่ต้องต้องคิดถึงทุกวัน... วันนี้เราลองมานึกถึงสิ่งที่ควรนึกบ้าง ก็นึกถึงใครจึงจะดี  คำตอบคือควรนึกถึงพ่อแม่เรา  การนึกถึงพ่อแม่เราเพื่อให้เป็นมงคลควรนึกดังนี้คือ นึกถึงเรื่องที่พ่อแม่ที่เคยเล่า.... คิดถึงน้ำข้าวที่พ่อแม่เคยป้อน.... คิดถึงที่นอนที่พ่อแม่เคยปู.. คิดถึงที่อยู่ที่พ่อแม่เคยจัด.... คิดถึงสมบัติที่พ่อแม่เคยให้(หนึ่งสมองสองมือ)... พ่อแม่ก็เหมือนยาคูลจงรีบกตัญญูก่อนที่จะหมดอายุ

                เรื่องที่พ่อแม่เล่าให้เราฟังเช่นการเล่านิทานและคำฝากสุดท้ายก่อนท่านตาย... ซึ่งพ่อแม่แต่ละคนอาจสอนไม่เหมือนกันแต่สารัตถะก็ไม่ต่างกันคือโดยทั้วไปพ่อแม่มุ่งหวังให้ลูก เป็นคนที่ดีในสังคม มีอยู่ มีกิน มีศีล มีความรู้ เชิดชูตระกูล หนึ่งสมองสองคือสมบัติที่พ่อแม่ให้แก่ลูกเท่ากัน เราควรใช้สมบัตินี้ให้เกิดประโยชน์ที่สุด ทำมือให้มีฝีมือเช่นทำอาหารให้อร่อยฯลฯ ทำสมองให้เป็นสมองอัจฉริยะคือรู้จักคิดทำมาหากิน รู้จักคิดแยกบุญบาป...เพราะว่า..กว่าเราจะโตพ่อแม่หมดเงินเพราะเราเป็นเรือนแสน เมื่อเติบโตแล้วเราควรทำดีตอบแทนท่านบ้าง....  

           สัตว์ยังรักเจ้าของผู้เลี้ยงมัน คนเราพ่อแม่ดูแลเป็นยี่สิบปี คิดถึงความดีพ่อแม่ไม่ได้สักอย่างก็น่าจะถามตนได้ว่าเราดีกว่าสัตว์ตรงไหน...สมองเราควรคิดสิ่งสร้างสรรค์บ้าง มิใช่วันๆก็เอาแต่คิดถึงแฟนเพ้อบทกวีไร้สาระเช่นคิดถึงก็ไม่พอต้องมานั่งเขียนเป็นบทกลอนว่า " คิดถึง คิดถึง คิดถึง อยากบอกคิดถึงแค่ไหน บอกเธอคิดถึงหมดใจ รู้ไหมคิดถึงตรึงตรา จะเฝ้าคิดถึงอย่างนี้ กี่ปีก็จะไม่หน่าย จะเฝ้าคิดถึงเธอตลอดไป ไม่ตายคิดถึงแต่เธอ (คิดถึงนะจ๊ะ)...

          โทรหาแฟนสามเวลาเช้า เที่ยง เย็น บางวันอาจมีรอบมิดไนด์ แต่พอกลับมาดูการคิดถึงพ่อแม่บ้างบางคนกลับคิดถึงแฟนมากกว่าพ่อแม่ ขอเงินพ่อแม่มาบำรุงแฟน ทำตัวเป็นลูกลอกคือปลอกลอกพ่อแม่.หรือทำตัวเป็นลูกลากคือลากพ่อแม่เข้าคุก.... ถ้าทำแบบนี้ก็ไม่มีทางที่ประเทศชาติจะเจริญ.

                 การเป็นลูกที่ดีจึงต้องคำนึงถึงสิ่งที่พ่อแม่สอนว่าคืออะไร... แล้วทำตามเพราะไม่มีพ่อแม่คนใดสอนให้ลูกไปทำความชั่ว การเชื่อคำสอนสักคำ ทำตามสักอย่าง ชีวิตจะไม่พลาดพลั้งไปลงนรกอเวจี.....

             และคนใดที่ทำให้พ่อแม่เสียใจ เมื่อมีลูกเราก็จะได้รับการกระทำเหมือนที่เราทำกะพ่อแม่ให้ลูกเห็น....เพราะลูกก็จะทำกับเราเช่นนั้นเหมือนกัน....คนที่ทำร้ายพ่อแม่ย่อมได้รับกรรมเหมือนพระโมคคัลลานะที่ถูกโจรทุบตีตายเพราะชาติก่อนเคยทำร้ายพ่อแม่ตนเอง คนอกตัญญูจะไม่สามารถบรรลุธรรมได้เฉกเช่นพระเจ้าอาชาตศัตรูที่ฆ่าบิดาเพราะอยากเป็นพระราชา...

                ฉะนั้นการอยากเป็นผู้ใหญ่ จงเป็นผู้ใหญ่อย่างมีหลักการ ในการครองตน ครองคน ครองงาน หรือเก่งคน เก่งคิด เก่งงาน เก่งมนุษยสัมพันธ์...มีความรู้  สู้งาน สันดานดี...จึงควรเป็นใหญ่ จะได้นั่งบนหัวใจคน มีใช่นั่งบนหัว ถ้าใช้อำนาจนั่งบนหัวคน พอหมดอำนาจสักวันจะรู้ว่าเป็นอย่างไร.... 

               การเลี้ยงพ่อแม่ตอนมีชีวิต ดีกว่าคิดทำตอนได้เงินฌาปนกิจศพมา เพราะตอนนั้นส่วนมากก็มีแต่ทำให้คนที่อยู่มากิน จัดงานใหญ่โตแต่พ่อแม่ไม่เห็นเราทำ จึงน่าจะทำหามาให้พ่อแม่กินในขณะที่มีชีวิตดีกว่า ทำให้ท่านเห็น ทำดีให้ท่านดู ......หรือว่าเราจะอ้างว่า ผมรักพ่อแม่นะแต่ไม่แสดงออก.......คำพูดของลูกบางคนทำให้พ่อแม่เสียใจถึงวันตาย  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน งานเงินที่อยู่คู่ครอง

คำสำคัญ (Tags)#คนทำร้ายพ่อแม่ไม่มีวันเจริญ#การครองตน ครองคน ครองงาน#รักพ่อแม่นะแต่ไม่แสดงออก

หมายเลขบันทึก: 125407, เขียน: 05 Sep 2007 @ 22:15, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:15, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 5, อ่าน: คลิก
บันทึกที่เกี่ยวข้อง
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (5)

คุณครูแอ๊ว
เขียนเมื่อ 07 Sep 2007 @ 18:00

ที่พูดมานั้น ถูกต้องโดนใจที่สุดเลยค่ะ.เห็นด้วยจริงๆว่า เรามักจะแคร์คนไกลมากกว่าคนใกล้  พูดกับคนไกลไพเราะกว่าคนใกล้  ให้เวลากับคนไกลมากกว่าคนใกล้ แม้ต่พูคำว่ารัก ก็ยังพูดกับคนไกลง่ายกว่าคนใกล้อีก..เฮ้อ น่าเห็นใจคนใกล้จริงๆเลยนะคะ..อย่างนี้ต้องกลับมาคิดใหม่ ทำใหม่แล้วค่ะ..ขอบคุณมากนะคะ..

สวัสดีครูแอ๊ว

  • ขอบคุณที่ให้กำลังใจ  เรื่องบิดามารดาก็คงคล้ายขนตาที่ถูกมองข้าม หรือคล้ายคนดีที่โลกลืม...วันนี้เราคงไม่ลืมพ่อแม่นะครับ 
  • อนึ่งหวังว่าคงได้อ่านบล๊อคอาจารย์ที่มีประโยชน์อีกครับ
pong
IP: xxx.123.58.226
เขียนเมื่อ 18 Nov 2007 @ 17:07

สวัสดีครับอาจารย์

  • คนดีที่อาจารย์พูดถึงถุกลืมเยอะเลย
  • แต่ผมจะไม่ลืมครับ
  • เพราะกว่าเราจะเติบโตท่านเลี้ยงเราหมดเงินมากเป็นแสนบาท
  • การเลี้ยงพ่อแม่ตอนมีชีวิต ดีกว่าคิดทำตอนได้เงินฌาปนกิจศพมา
  • ขอบคุณครับ

สวัสดีครับคุณ pong

  • ความรักแม่รักพ่อกับรักแฟนเราอาจมีพร้อมกันไดแต่ต้องทำหน้ที่ตามบทความรักให้ถูก
  • รักพ่อแม่แบบเคารพ
  • รักแฟนแบบเตรียตัวที่จะรับผิดชอบดูแล ตั้งตนให้ได้
  • พยายามดูแลเก็บเงินเพื่อสร้างฐานะเพื่อดูแลแฟน มิใช่รักแค่พื่อระบาความใคร่
nipon
IP: xxx.26.178.55
เขียนเมื่อ 19 Nov 2007 @ 18:19

สวัสดีครับอาจารย์

  • พ่อแม่ก็มีอายุเหมือนยาคลูจริงๆครับ ท่านไม่อยู่กับเราเกินร้อยปี
  • ลูกดีต้องดูแล อยากบอกว่ารักพ่อแม่ครับ
  • ขอบคุณบทควมที่มีสาระ