ตอนที่ ๔(ตอนจบ) ...รำลึกถึงเรื่องเก่าๆ...แถมเรื่องเล่าของ "ไอ้ติ้ว"

...มันชอบให้สาวๆกรี๊ดๆๆๆๆ...ใช่ไหม....ด้าย...จัดให้....

(ต่อจาก  ตอนที่๓... มีผีที่หอ...จริงเหรอ)

....เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้....โปรดให้คำแนะนำกับเด็กที่อายุต่ำกว่า 18 ปีค่ะ.....


ชีวิตของนักศึกษาปีหนึ่งเป็นอะไรที่สนุกมากๆ  ค่ะ... พยาบาลจุฬาฯ เค้าต้องเป๊ะ...  ดังนั้น ตอนมาสอบต้องวัดส่วนสูง  และชั่งน้ำหนัก  ฉันผอม  คุณอาให้ดื่มน้ำเยอะก่อนขึ้นชั่งน้ำหนัก กว่าจะได้ชั่งก็ปวดฉิ้งฉ่องต้องเข้าห้องน้ำ ออกมาก็ดื่มน้ำอีก จนพุงกาง... น้ำหนักฉันคาบเส้นพอดี


ตอนสอบสัมภาษณ์โดยจิตแพทย์  ฉันกลัวเขาว่าเราโง่  เป็นเด็กบ้านนอก  หมอถาม 1 เราตอบ 5-10 มั้ง คุณอาที่เป็นพยาบาลมาบอกทีหลังว่า หมอเขียนว่า...over talkative... ตอนนั้นฉันนึกในใจว่า... เออ... เรานี่ก็หลอกหมอได้นิ แต่ตอนนี้ฉันว่า...หมอจิตเวชพูดถูกแฮะ......


หอพักตึกกาชาดที่พวกเราพยาบาลจุฬาฯปี 1 อยู่กันเป็นหอพักเฉพาะของน้องพยาบาลปีหนึ่งเท่านั้นอาจจะด้วยเพราะพวกเรามาจากต่างที่กัน  อาจารย์เลยให้พวกเรามาฝึกใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน จะได้รู้จักกัน  รักกัน ซึ่งก็ได้ผลค่ะ สามัคคีกันมาก เวลาว่างเราก็เมาท์รุ่นพี่ที่โหดๆบ้าง... อาจารย์ที่โหดๆบ้าง...

อาจารย์สอนให้พวกเราเป็นหญิงที่มีระเบียบเรียบร้อย เป็นกุลสตรี หลายๆ อย่างที่ฉันได้จากวิทยาลัยฯแห่งนี้... แล้วติดตัวมา (บ้างบางส่วน) จนทุกวันนี้...


ฉันหัดว่ายน้ำที่สระ YWCA จนเป็นหลายท่า ยกเว้นท่าผีเสื้อ... เพราะฉันผอมบางเหมือนเงือกละมากกว่า... ใส่ชุดว่ายน้ำของ speedo ซะด้วย... สมัยก่อนแพงมากๆ  ชุดนี้คุณภาพดีมาก ใส่แล้วแนบตัว  ไม่มี cuff  นัยว่า...เบา  สบาย เวลาว่ายน้ำจะได้คล่องตัว

ก่อนลงสระอาจารย์ให้ใส่ชุดแล้วมายืนรอบสระ รุ่นฉันมี 100 กว่าคน ยืนเรียงโชว์กันราวจะประกวดนางงาม... ก่อนลงสระ


ตอนเรียนวิชาการ จบบรรยาย เลิกเรียนก็เดินไม่กี่ก้าวจากห้องเรียนก็ถึงหอพัก....

หอพักปีหนึ่งมีทางขึ้นลงทางเดียว  ครูไข่มุก  ครูแม่บ้านจะนอนเฝ้าห้องติดบันไดขึ้นลงแหละค่ะ  ใครวิ่งขึ้นลงเสียงดังก็อาจจะโดนเรียกมานั่งทำสมาธิ....  แต่ฉันไม่เคยโดน

และทางขึ้นลงนี้แหละค่ะ  ที่มีเรื่องเล่าค่ะ...


 รุ่นพี่ส่งเวรไว้ว่าบนถนนอังรีดูนังส์  บริเวณฟุตบาทตรงบันไดขึ้นหอนี้ให้ระวังชายหนุ่มที่มักจะมาเลาะรั้วดูพวกเรา...

 

นี่แหละ...ตำแหน่งทางพักบันไดทางขึ้นหอ ฝั่งติดถนนอังรีดูนังส์...


มักจะมีชายหนุ่ม เป็นประเภทโรคจิตมายืนริมรั้วแถวนี้ แล้วชอบทำอะไรพิเรนๆให้เด็กผู้หญิงดู  โดยเฉพาะน้องๆปีหนึ่งที่อ่อนหัด... เห็นแล้วก็กรี๊ดๆๆ...ด้วยความตกใจ  ....มันก็ช๊อบชอบ.... พวกพี่ๆตั้งสมญานามมันว่า ไอ้ติ้ว...

พี่ๆบอกว่า มันอยู่คู่พยาบาลปีหนึ่งมานาน

และพอพวกเราเข้ามาอยู่กันไม่นานนัก  ก็เริ่มได้ข่าวว่า...มันมาแล้ว....

...และเริ่มมาถี่ขึ้นๆ...

เฮ้ย!...ไอ้ติ้วมา”

มันมาสั่นติ้วอีกแล้ว...หนอยเดี๋ยวนี้มาทุกวัน 


พวกเราเลยวางแผนแกล้งมัน

...มันชอบให้สาวๆกรี๊ดๆๆๆๆ...ใช่ไหม....ด้าย...จัดให้....

แล้วมันก็มาจริงๆ 

เฮ้ย...ไอ้ติ้วมาๆ.....”  แล้วมันก็เริ่มปฏิบัติการณ์ 

เราทำตามแผน  พวกเรานัดกันมาหลายๆคน  หนอย....บังอาจ...รู้จักพยาบาลน้องใหม่น้อยไปซะแล้ว

"ไอ้ติ้วมาเหรอ..."

"เออ..."

... แล้วบอกต่อกันเป็นทอดๆไป....

คราวนี้เราก็กวักมือเรียกพรรคพวกออกมาดู  แห่กันมาหลายๆคนแล้ว ก็เฮๆกันอย่างสนุกสนาน ไม่อายมัน

ไม่นานนัก  มันอาย... หัวหดไปเลย 

โส...น้า...หน้า.... แล้วพวกเราก็ไม่ได้ข่าว "ไอ้ติ้ว" อีกเลย.....

ฮ่าๆๆ....

เหตุนี้หรือเปล่าไม่ทราบที่ทำให้ครูไข่มุกเลิกเป็นครูแม่บ้าน... แล้วให้ครูแสงโสมมาทำหน้าที่แทน...น่าสงสัยค่ะ

....

ฉันเองนั้นให้สำนึกในบุญคุณของคณาจารย์ที่สั่งสอนมา  ความรู้สึกดีๆที่ศิษย์ยังติดตัวอยู่ก็คือ เรื่องของความรัก  ความสงสารที่มักมีให้ผู้ป่วย แล้วติดมาถึงใครต่อใครที่อยู่ใกล้ตัวได้อย่างไม่มีหมดเสมอ  

ฉันมีความสุขมากๆ กับการที่ได้กลับมาบ้านเก่าหลังนี้ค่ะ ..."วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย"


คุณความดีทั้งหลายที่ฉันทำมาจนทุกวันนี้นั้นเป็นเพราะได้รับการสั่งสอนมาดีจากสถาบัน  และฉันได้เพื่อนพยาบาลจุฬาฯรุ่น 64 ที่ดีด้วย  

แต่หากมีส่วนที่นอกลู่นอกทางบ้าง นั่นเพราะฉันเป็นตัวของฉันเองค่ะ...อิ อิ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เล่มที่ ๓ : ชีวิตวันวัน

คำสำคัญ (Tags)#กฤษณา สำเร็จ#วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดไทย#พยาบาลจุฬาฯรุ่น 64

หมายเลขบันทึก: 125400, เขียน: 05 Sep 2007 @ 21:53 (), แก้ไข: 26 May 2013 @ 21:29 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ดอกไม้: 1, ความเห็น: 46, อ่าน: คลิก


ความเห็น (46)

  • มาโสน้ำหน้าด้วยคน
  • ที่หอหญิงมักมีเรื่องแบบนี้
  • ถ้าบอกว่า ว้าเล็กจัง
  • มันคงอายหนีไปแล้ว
  • ฮิๆๆๆๆ

ขอบคุณน้องขจิตค่ะ

  • น่าจะเป็นอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้มันหมดความมั่นใจในตัวเอง....
  • เสียดายจังที่เจอน้องขจิตช้าไป  ไม่งั้นคงไม่ต้องยกโขยงมาเกือบหมดหอค่ะ
555 ใช่เล่นนะพวกพี่ จริงๆ แล้วต้องบูมให้หดเลยพี่ แบบนี้ต้องโดน เคยมีน้องที่ออฟฟิศโดน มันเอากล้องมือถือถ่ายใหญ่เลย ถ่ายทั้งหน้าทั้ง.... ไอ้คนโชว์ช็อค วิ่งหนีไปเลย หลักฐานเต็มจอ มีการเอามาให้เพื่อนๆ ที่ออฟฟิศดูด้วย เหอๆ กล้าจริงเด็กสมัยนี้

ศิษย์น้องเล็ก

  • คนที่มีพฤติกรรมแบบนี้เขาไม่บ้านะ...เขารู้ตัวว่าเขาทำอะไรอยู่  แต่จิตใจมันวิตถารละมากกว่า  น่ากลัว...น้องก็ต้องระวังตัวเวลากลับบ้านดึกๆ.. ไม่เจอซะดีกว่าค่ะ
ถ้าเจอจะร้อง อู้หู แล้วตะโกนเรียกคนอื่นมาดูกันเยอะๆ หรือไม่ก็บอกรอแป๊บเดี๋ยวไปเอากล้องมาถ่ายเก็บไว้ดู ไม่สะใจอ่ะ ให้มันรู้ไป ใครโรคจิตกว่ากัน ข้อสำคัญโชว์แล้วห้ามเลิกนะ เลิกแม่ยิงทิ้งจริงด้วย 555

เออ....ดีจริงๆ...ให้มันมาเจอศิษย์น้องเล็กซี่..แน่นอนกว่า....ฮ่าๆๆ...รู้งี้เรียกศิษย์น้องเล็กมารวมรุ่นพยาบาลรุ่นนั้นซะก็ดี....อิ...อิ...

แม่ไม้ดำหอม

  • นั่นไง ว่าแล้วว่า วีรกรรม คุณเธอ เยอะซะเหลือเกิน แต่ละเรื่องแต่ละราว ล้วนไม่หยอก
  • ตกลง เขาคนนั้น ชื่อ.....ไอ้ติ้ว หรือ ไอ้ติ๋ว...ได้ยินไม่ชัด
  • วิธีการรับมือจอมขมังเวทย์นี่น่าสนใจ ผมขอจำเอาไปทำ เอ้ย เอาไว้แนะนำใครๆต่อนะ หากเจอจอมขมังเวทย์พวกนี้ละก้อ.....อย่าดูคนเดียว  อย่าทำเหนียมอาย อย่าตกใจ อย่าด่ารุนแรง เดี๋ยวมันไม่สะใจ ให้ตามเพื่อนๆ มาช่วยกันดู ช่วยกันดู ช่วยกันตื่นเต้น วี๊ดว้ายกะตู้ฮู้ แล้วจอมขมังเวทย์ก็จะจากไปอย่างสงบ....อาเมน

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อดอกมะลิ

  • จะว่าไป...มีวีรกรรมอีก  แต่ไม่อยากเล่าแล้วหละ(ถ้าไม่เผลอ) เพราะกลัวภาพพจน์(ที่ไม่ค่อยจะเหลือ)เสียน่ะ...เดี๋ยวเกิดใครถามว่า "ยายคนนี้เป็นใคร"...เพื่อนบางคนจะไม่กล้าบอกว่า "เพื่อนพ้ม...ครับเพื่อนพ้ม..."...อิ...อิ...
  • เช้านี้มีอะไรทานล่ะพ่อคุณ
  • เมนูเช้าวันนี้  ข้าวแช่แข็งไว้ในช่อง Freeze ตั้งแต่เมื่อวาน เอาออกมาเข้า Microwave แล้วราดหน้าด้วยแกงเขียวหวานตั้งแต่ 2 วันก่อน ปะหน้าด้วยไข่เจียวแช่เย็น พอดูงดงาม อุ่นด้วย Microwave อีกรอบ หั่นแตงกวาแต่งจานให้น่ารับประทาน แล้วโรยด้วยปลาฉิ้งฉ้างกรอบ
  • เป็นไง น่าสนใจมั้ย
  • ใช่ครับ ไอ้ติ้ว....เพื่อนพ้มเอง   เอ้ย  ไม่ใช่มันต้อง ไอ้ติ๋ว....เพื่อนพ้มเองครับ  อิ อิ
  • เห็นไหมล่ะ...ทำดีนิดหน่อยก็มีคนเผลอบอกว่า   "ไอ้ติ๋ว....เพื่อนพ้มเองครับ "....แล้ว   หลงกลเรา..อิ..อิ....
  • น่าสงสารจริง....ทานอาหารเดิมๆ   ทานไปเถอะนะพ่อคุณ   อาหารใหม่หรือเก่า...ตกถึงท้องเราก็เกิดประโยชน์ต่อเราทั้งนั้นคือ...ให้พลังหุ่นยนต์....
  • งั้นเอาเป็นว่า   ไอ้ติ้ว.....เพื่อนไอ้ติ๋ว....ก็ได้ เป็นไง
  • ใช่ครับ แม่ไม้ดำหอม ตอนนี้ถึงเข้าใจ คำว่า กินกันตาย แล้วไง ว่าเป็นอย่างไร หมายความว่าอย่างไร
เอาๆ...เพื่อนว่าไงก็ตามนั้นค่ะ...ยอมแพ้เพื่อนและ.... แล้วเช้านี้มีอะไรทานคะ ฉันยังไม่ได้ทานอะไรเลย...กาแฟแก้วเดียวเอง...หิวจัง!.....ขอทานด้วยคนดิ่
  • ที่นี่มีชาเขียวครับ ผมชงไว้ให้แล้ว พร้อมกับขนมแป้งทอดไส้ถั่วแดง แบบที่โดเรมอนชอบ เชิญมาทานด้วยกันเลยครับ
  • ตกลงตอนนี้คุณติ๋วอยู่กรุงเทพฯหรือขอนแก่นครับเนื่ย

 

  • ติ๋วกลับมาอยู่ขอนแก่นได้สัปดาห์แล้วค่ะ...
  • ....ทำไมเหรอจะชวนไปเลี้ยงข้าวนอกบ้านหรือคะ...ทานขนมแป้งทอดไส้ถั่วแดง แบบที่โดเรมอนชอบ กับชาเขียวที่คุณชงไว้ให้....ฟังเพลงเบาๆไปด้วย....ก็ชื่นใจโดเรมอนแล้วค่ะ
พี่จ๋า ขนมนั่นน่ะเขาเรียกโดรายากิ อร่อยดีเนอะ
  • ขอบคุณมากครับ น้อง Little Jazz
  • ผมเรียกของญี่ปุ่นไม่ค่อยถูกหรอกครับ ทุกอย่างยังใช้ระบบของภาษาไทย แม้แต่การใช้ชีวิตประจำวัน ก็ยังคงใช้เวลาของไทยครับ จะตื่น จะนอน จะกินข้าว ยังเป็นเวลาไทยอยู่ ก็เวลาห่างกันแค่สองชั่วโมงเอง เลยไม่ต้องปรับตัวมาก
  • ผมเคยพยายามจำชื่อเรียกภาษาญี่ปุ่นบ้าง แต่มันไม่ค่อยจะเข้าสมองเลยครับ สงสัยขี้เลื่อยเข้าไปอัดอยู่เต็ม เจ้าความจำพวกนี้ก็เลยแทรกซึมเข้าสมองไม่ค่อยได้ สงสัยคงเป็นอัลไซเมอร์ทางภาษาเสียแล้วเรา
  • ขอนแก่นร้อนมั้ยครับ ที่นี่พายุเพิ่งผ่านไป วันนี้อากาศสดใสครับ ท้องฟ้าแจ่ม เสียงนก เสียงการ้องกันจ้าละหวั่น คงดีใจที่ได้เห็นฟ้าใสๆอีกครา

อุณสวัสดิ์ค่ะพ่อดอกมะลิ เพื่อนรัก

  • เรื่องอาหารญี่ปุ่นนั้นต้องถาม  น้องเล็กแก้มยุ้ย
P Little Jazz \(^o^)/  คนนี้เลยค่ะ...ตอนอยู่กรุงเทพฯพาติ๋วไปทานอาหารญี่ปุ่น  ที่เดิมตัวเองไม่ค่อยชอบ...แต่กลับทานได้อร่อยมากๆ....เธอเก่งค่ะทั้งเรื่องอาหารญี่ปุ่นและเรื่องงาน...หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาค่ะ...ขอบอก
  • ส่วนเรื่องความจำน่ะ...ให้มันมีขี้เลื่อยบ้างก็ดีนะคะ...ไม่งั้นปวดหัวแย่   จำอะไรกันมากมายเน๊อะ...วัยอย่างเรานี่ต้องหัดลืมๆบ้างแล้ว(แต่ไม่ลืมมีกันและกันนา)
  • ขอนแก่นก็เพิ่งหมดฝนไปเมื่อวานนี้....ลุ้นเกือบแย่เหมือนกันค่ะเพราะยายกีตาร์ต้องแข่งวิ่งผลัดในกีฬาสี..ได้เหรียญเงินมาดีใจใหญ่
  • ดีจังเลยที่ได้เห็นฟ้าใสหลังพายุ...คุณหายคิดถึงบ้านซะที ...เน๊อะ...

อ้อ...ลืมแนะนำให้รู้จักกันค่ะ(หรือรู้จักกันแล้วหนา)

  • P Little Jazz \(^o^)/ น้องเล็กแก้มยุ้ย....อยู่กรุงเทพฯค่ะ 
  • เรารู้จักกันในงานKM เชียงใหม่ค่ะ....เป็นผู้หญิงคล้ายเด็กญี่ปุ่น  ออกห้าวๆน่ารักๆ   ชัดเจนตรงไปตรงมา   ใจกว้าง  เก่งเทคนิคคอมฯมากๆ   เก่งศิลปะภาพเขียนด้วยค่ะ...คุยสนุกมากๆ  ไม่เคยเหงาถ้าได้คุยกับเธอ ....สรุปน่ารักมากๆๆๆ...ขอบอก
  • P  Mitochondria พ่อดอกมะลิ  พ่อซากุระ พ่อเพื่อนหมูอ้วน  พ่อยอดขมองอิ่ม...เพื่อนรัก...ชาว มอ. สงขลา
  • เรารู้จักกันที่ญี่ปุ่นเมื่อเดือนพฤศจิกายน ปีที่แล้ว(จะให้บอกวันที่ไหม๊...สถานที่เอาไหม๊...ม่ายดีกว่า  เดี๋ยวบางคนอิจฉา...อิ...อิ....)
  • เป็นคนน่ารักมากๆเช่นกันค่ะ  มีความรักให้ครอบครัวมากๆ (จนเผื่อแผ่มาถึงเพื่อนด้วย)  เป็นพ่อบ้านที่ดี  ทำกับข้าวเก่ง  มีหลักการทำงานดีเยี่ยม  เป็นที่รักของเพื่อนในblog ตอนนี้กำลังทำวิจัยกับอาจารย์ที่ญี่ปุ่นค่ะ (ไปญี่ปุ่นปีละ 3 เดือนใช่ไหมคะ)  ชอบใช้ชีวิตง่ายๆ  คุยสนุกมากๆ
  • สรุป...น่ารักมากๆเช่นกันค่ะ

น้องเล็กแก้มยุ้ย

  • พูดถึงอาหารญี่ปุ่นอยากกินอีกแล้วง่ะ...อร่อยดี..หง่ำๆๆๆๆ....
  • ขอบคุณครับ แม่ไม้ดำหอม สำหรับคำกล่าวแนะนำตัวที่แสนจะน่ารัก ....เห็นมั้ยว่าไม่บ้ายอเลย....อิ อิ
  • ก็เลยถือโอกาสนี้ สวัสดี และยินดีที่ได้รู้จัก น้องเล็ก Little Jazz ต่อไปคงต้องขอคำแนะนำจากน้องบ้างแล้วล่ะ โดยเฉพาะเรื่องคอม ซึ่งมักมีปัญหากวนใจอยู่เรื่อย
  • อาหารการกินที่ญี่ปุ่นนี่อุดมสมบูรณ์ดีครับ ใหม่ๆ ยังไม่คุ้นเคย หลังทานอาหารแล้วต้องไปหาสัปรดมาทานเพิ่ม เพราะรสชาดไม่ค่อยเป็นสัปรด มาหลังๆ ลิ้นคงพัฒนาไปมากแล้ว สัปรดก็เลยไม่ค่อยจำเป็นอีก
  • คุณติ๋ว จะไปกินอาหารญี่ปุ่นเหรอ....น่าสนใจจังเลย
  • น้องเล็กแก้มยุ้ยทำฉันติดใจรสชาดอาหารที่อร่อย  แถมบรรยากาศโรแมนติคที่ฉันช๊อบชอบ...ขอบอก
  • ...เฮ้อ...พูดแล้วหัวใจเป็นสีชมพู..อิ..อิ....
  • ทำตัวเป็นสาวๆเชียว....หัวใจสีชมพู
  • ว้าว......สาวติ๋ว ใจใสสีชมพู ชอบบรรยากาศโรแมนติค ชายทะเล และแสงแดดรำไร รำไร ยิ่งถ้าได้ไปทานอาหารภายใต้แสงเทียนสลัวๆที่มีกุหลาบแดงปักแจกันอยู่ พร้อมกับได้ยินเสียงไวโอลินเล่นคู่กับเปียโน คลอมาเบาๆ......โอ้ พระเจ้า จ๊อด.....จะสั่งข้าวไข่เจียวมากินให้หนำใจเลย
こんいちわ คนนิชิวะค่ะพี่ไมโต ยินดีที่ได้รู้จัก พี่ติ๋วไปตามหนูมา แหมแนะนำสรรเสริญเยินยอน้องขนาดนี้ เขินแย่เรย

เรื่องที่ไปกินอาหารญี่ปุ่นยุ่นปี่กับพี่ติ๋วมาตามอ่านได้ที่นี่ค่ะ เดทกับบล็อกเกอร์ในบรรยากาศโรแมนติก เรียกน้องว่าซูซานก็ได้ จะได้สะดวกเวลาคุยกันค่ะ เดี๋ยวขอตัวกินข้าวก่อนนะคะเที่ยงกว่าแล้ว อิทาดาคิมัส : )

มิแปลกๆ  พ่อซากุระเพื่อนฉัน

  • หากเสียตังค์ไปนั่งที่โรแมนติค  ทั้งแพง  ทั้งหรูทั้งอาหารและบรรยากาศ....ฉันคงเหลือตังค์ได้กินแค่ข้าวไข่เจียวอย่างว่านั่นแหละ...(วันนั้นเป็นเพราะบารมีน้องเล็กซูซานค่ะ)
  • แต่ไม่เป็นไร  กินกับผู้รู้ใจ  กินอะไรก็อร่อยทั้งนั้น.....อ้าว...เปิดเพลงเบาๆใต้แสงไฟสลัวๆตามที่เพื่อนขอได้... มา...ไข่เจียวก็ไข่เจียว...อิ...อิ...
sompornp
IP: xxx.28.27.3
เขียนเมื่อ 

พี่ติ๋วขา

ดีใจจังเน๊าะ...เดี๋ยวนี้พ่อซากุระเค้ากลับมาเยี่ยมเราบ้างแล้ว

หายคิดถึงกันบ้าง (น่าจะให้อยู่ญี่ปุ่นซะเลย...ฮา)

ไม่รู้ทำไมหลุดเรื่องนี้ไปได้น๊อ... ^ ^

มาอ่านล่าไปหน่อย อ่านแล้วได้ความรู้สึกในความกตัญญูของศิษย์ที่มีต่ออาจารย์ (ไม่รวมเรื่องไอ้ติ้วนะคะ อิอิ)

ส่วนเรื่องไอ้ติ้วนะ..ถ้าเจอจะมองตั้งแต่หัวจรด... เลย แล้วคงถามว่ามีแค่นี้เองเหรอ 55555  แต่ก็ต้องระวังค่ะ

คิดถึงนะคะ ^ ^

น้องอึ่งอ๊อบขา

  • แค่ 3 เดือนนี่ก็ทั้งลูกและภรรยาเธอเหงาแย่แล้วค่ะ...นับว่าเป็นครอบครัวที่มีความเข้มแข็งมากๆที่สามารถจากกันได้เป็นเวลานานๆ....เป็นพี่คงอกระเบิด
  • ...แต่เดี๋ยวพูดไป  พ่อดอกมะลิจะไปแอบร้องไห้คิดถึงลูกเมีย...ไม่พูดดีกว่า..คุยเรื่องอื่นดีกว่าค่ะ

 ...พ่อดอกมะลิ.... 

  • เย็นนี้มีอะไรทานคะ....แล้วน้องนิกรน่ะ  หายป่วยหรือยังคะ  เล่าให้ฟังบ้าง
 P กมลวัลย์ ศิษย์น้องรอง ที่คิดถึงค่ะ
  • มันเป็นความรู้สึกลึกๆที่มีอยู่เสมอเมื่อมีอะไรที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพค่ะ  แปลกดีเหมือนกัน  อาจจะเป็นเพราะความรู้สึกผูกพัน.. ก็กินนอนอยู่เหมือนบ้านเป็นปีๆน่ะค่ะ...ได้ผลด้านความรู้สึกเหมือนกันนะคะ   ถ้าใครเคยอยู่หอคงรู้ดี
  • ส่วนเรื่องไอ้ติ้วนั้น...น้องรองก็ต้องระมัดระวังไว้บ้าง  ชอบทำงานอยู่ดึกๆด้วย  ที่เปลี่ยว..  เกิดมันบ้าทำมากกว่านี้จะอันตรายน่ะค่ะ...ยังไงก็ปลอดภัยไว้ก่อนค่ะ
  • มา คุณติ๋ว เราไปหาข้าวไข่เจียวเคล้าเสียงเพลงบรรเลงเย็นๆ กินกันดีกว่า
  • เมื่อวานเอาน้องนิกรไปหาหมอ หมอคิดค่ารักษา 7600 เยน หากมีการเปลี่ยนอะไหล่ คิดเพิ่มอีก 7600 เยน ไม่รวม VAT อีก 10%
  • งานนี้ ต้องกินข้าวไข่เจียวแล้วจริงๆ แถมต้องกินไปอีกนานด้วยซิ
  • มื้อนี้ฉันเลี้ยงเองนะ  จะได้เก็บตังค์ไปซ่อมกล้อง....แพงนักก็ซื้อตัวเล็กๆ  ถูกๆใช้ก่อนได้ไหมล่ะ   แล้วค่อยกลับมากด ATM คนที่บ้านเมืองไทย...จะได้ไม่ต้องควักเนื้อ...อิ...อิ...
  • เช้านี้ทานไข่ดาวละกัน  ขอซ๊อสพริกแซบๆผสมซ๊อสมะเขือเทศนะจ๊ะ...ขนมปังปิ้ง 2 แผ่น   จานนี้ของคุณค่ะ..ทานเผ็ดได้รึเปล่า......

 นำอาหารเช้ามาให้คุณเพิ่มค่ะ...  เผื่อไม่อิ่ม

พร้อมผลไม้ค่ะ...สัปรด...ของโปรดด้วย

แม้ไม้ดำหอม

  • อิ่มก็กับน้ำใจสาวไทยนี่แหละครับ
  • เช้านี้ฟาดแกงเขียวหวานไก่หยดสุดท้ายไปเรียบร้อยแล้ว หม้อนี้กินมาตั้งแต่วันจันทร์ มาหมดวันจันทร์อีก 7 วันพอดี นี่ยังเหลือผัดถั่วงอกใส่เต้าหู้ อีก 5 วันแล้ว กำลังจะหมดในมื้อต่อไปเหมือนกัน
  • แล้วคุณติ๋วละ เช้านี้ รับกาแฟครึ่งแล้วหรือยังครับ

พ่อดอกมะลิ....

  • เช้านี้ฉันฟาดกาแฟ..เต็มแก้ว(เผื่อคุณด้วยครึ่งแก้วค่ะ)  
  • คุณยังดีมีอาหารเช้าทาน ฉันน่ะเป็นแม่บ้านที่แย่มาก  ไม่ทำอะไรให้ใครทานเลย...ให้ไปซื้อทานกันเอง  ส่วนฉันไปปั้นข้าวเหนียวจิ้มแจ่วกับคุณยายบัว  ...แม่บ้านที่ทำงาน..ที่จะเกษียณอายุสิ้นเดือนนี้แล้ว...คราวนี้แหละฉันคงลำบากแน่ๆตอนเช้าไม่มีแรงข้าวนึ่ง...
  • แล้วพรุ่งนี้คุณจะทานอะไรเนี่ย...ต้องไปซื้อมาเตรียมไว้ก่อนใช่ไหมคะ...ฉันคิดเมนูให้ไหม...เอาไข่พะโล้ไหม...เบื่อไข่อะป่าว...เก็บไว้นานๆยิ่งอร่อย..เออ...หรือต้มจับฉ่ายดี...
  • ถ้าจะทานมื้อเย็นอย่าลืมจุดเทียน  ไฟสลัวๆ  เปิดเพลงเบาๆแล้วเรียกฉันมาทานด้วยล่ะ..ฉันจะคอย

แม่ไม้ดำหอม....

  • มิน่าล่ะ เช้านี้ผมรู้สึกว่ารสชาดแกงเขียวหวานไก่ ดีขึ้นเป็นพิเศษ ได้กาแฟของแม่เข้ามากลั้วคอนี่เอง....
  • คงต้องบอกว่าคุณติ๋วใจคอกว้างขวางไง ที่อนุญาตให้คนที่บ้านไปทานข้าวกับคนที่ทำงาน ของผมนั้นทุกวันต้องอยู่ในสายตา...คุณสมจินเธอจะขยันหาโน่นหานี่มาให้ทาน ทานซะให้อิ่มจะได้ไม่มีแรงไปทานอะไรที่ไหนกับใครได้อีก....เฮ้อ....ดีกันคนละอย่าง
  • พรุ่งนี้มีเมนูแล้วครับ วันนี้กลับมาผัดมาม่ากิน แล้วผัดเผื่อไว้กินได้อีกสักสองสามวันครับ เมนูค่ำวันนี้ กับวันต่อๆไป ม่ามาผัดใส่ไก่และไส้กรอก เดี๋ยวจะหาว่าไม่มีผัก อุตสาห์โยนกระหล่ำปลีลงไปอีกครึ่งหัวใหญ่ กะแครอทอีกตั้งหัวนึง เป็นไงสนใจมั้ย กินมาม่าผัด เคล้าเสียงเพลงกับบรรยากาศสลัวๆ ......
  • ถ้าสนใจแล้วบอกนะครับ....จะคอย....วันนี้ไม่ทันเอาเป็นวันพรุ่งนี้ต่อก็ได้ เมนูเดิม....อิ อิ

พ่อดอกมะลิเพื่อนฉัน

  • ฉันต้องขอโทษด้วยที่เมื่อวานนี้แอบ..หนีไปเที่ยวข้างนอก...เพื่อนกลับมาจากสวิสเซอร์แลนด์...ก๊วนแก่นนครรุ่น4.ก็เลยโทรฯตามกันให้วุ่นวาย สองทุ่มฉันเลยต้องออกไปทานข้าว  ฟังเพลง(เสียงไม่เบา)ข้างนอก  แล้วร้องเกะต่อ...กว่าจะกลับเป็นตี...
  • แต่เช้านี้ก็ตื่นมาทันทานอาหารเช้าพร้อมคุณ...แต่ที่บ้านแปลก...เข้าGotoKnowไม่ได้ตอนเช้า...คอยตั้งนาน
  • แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ  ฉันจะทานกับคุณเย็นนี้  เมนูเดิม...ที่เดิม..บรรยากาศเดิมๆ...คอยนะพ่อ...OK?

พี่ติ๋ว ที่คิดถึงP

เช้านี้ฝนตกปรอยๆที่เชียงใหม่ครับ

เพียงอยากจะมากระซิบพี่เบาๆว่า ผมคิดถึงพี่นะ

- - - -- - -

เรื่องเล่าในอดีต เป็นการเรียนรู้ที่ดีเลยครับ เป็นพัฒนาการ เป็นร่องรอยของความคิด

มีคนบอกว่าหากจะเข้าใจคนหนึ่งคนให้ศึกษาประวัติศาสตร์เขาเสียก่อน...เป็นเรื่องจริงครับ

แม่ไม้ดำหอม

  • ตามมาซึ้งกับคุณเอก  ช่วงนี้กำลังหวานเชียว ท่าทางจะมีข่าวดีบอกคุณติ๋วหรือปล่าวนะ....รอเงี่ยหูฟังอยู่...... ไม่อยากบอกว่าหูผึ่งเชียว
  • เมนูเดิมนะจ๊ะ เป็นมาม่าผัดค้าง 1 คืน จะทานเมื่อไหร่แล้วบอกนะ จะได้ไปปิดไฟ จุดเทียน อ้อ! ต้องไม่ลืมเปิดเพลงด้วย.....เอาเพลงอะไรดี.....อ๋อ ต้องเพลงนี้ซิ เมื่อก่อนเคยร้องให้คุณสมจินฟังบ่อยๆ.....Please release me let me go.     For I don't love you anymore...............เอ! เราฟังเพลงรุ่นเดียวกันหรือปล่าวครับ แม่
  • พี่มากระซิบข้างๆหูน้องเบาๆ  พร้อมกับกอดที่อบอุ่น..อันบ่งบอกว่า   พี่ก็คิดถึงน้องเอกเช่นกันค่ะ
  • ขอบคุณมากๆเลยที่แวะมาค่ะ...จะมีอะไรดีๆบอกพี่เหรอ...ฝากกระซิบถึงใครบางคนหรือเปล่าจ๊ะ...

 

พ่อซากุระ  เพื่อนฉัน

  • ฉันว่าซักห้าโมงเย็น(เมืองไทย)...หรือสักทุ่มนึง(ที่ญี่ปุ่น...น่าจะเหมาะ)...เอ้อ...เมนูเดิมได้...ง่ายๆ....สบายมากค่ะ  ฉันขอใส่พริกไทยให้หอมๆหน่อย   คุณเอาไปด้วยหรือเปล่าล่ะ
  • ส่วนเพลงนั้น...บอกได้เลยว่า....สุดยอดค่ะ  ตรงสเปค...รุ่นเดียวกันแน่นอนค่ะ   ..อ้อ...ไม่ต้องเปิดดังมากนักนะเดี๋ยวเวลาเราคุยกันต้องตะโกน....
  • มื้อนี้ฉันมีพั้นซ์มาฝาก...ไม่ได้ใส่แอลกอฮอล์เยอะหรอก...แบบเด็กๆ...พอให้เลือดในกายอุ่นๆซักหน่อย...ประดับด้วยดอกกล้วยไม้สีม่วงออกชมพูแจ่มหน่อยที่คุณชอบด้วยค่ะ...
  • ฉันว่างานนี้มีคนแอบอิจฉาเราแน่ๆ...แม้มาม่าก็หาความสุขได้...เน๊อะ
  • ฉันแวะมาตามเวลานัด...(ที่คุณอาจจะไม่รู้)...แต่ก็ไม่เป็นไรค่ะ...ฉันนั่งดื่มน้ำคอยก็ได้ 
  • นี่ฉันกะจะใส่ตะเบงมานเป็นนางตานีทานข้าวด้วยนะเนี่ย...กลัวคุณตกใจ...และฉันก็กลัวหนาวเลยก็ใส่ชุดกิโมโนละกัน..(เอ้อ..แล้วไอ้กระเป๋าข้างหลังเขาใส่กันยังไงหว่า)
  • ได้กลิ่นมาม่าโชยมาแต่ไกลแล้ว...หอมๆๆ...

แม่ไม้ดำหอม

  • ดีจังเลยที่วันนี้มีเพื่อนทานมาม่าด้วย 8 วันที่ผ่านมา ทานคนเดียว มันโดดเดี่ยวอย่างไรก็ไม่รู้ รสชาดก็งั้นๆ แต่มาวันนี้ทำไมรสชาดดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตา ถ้าใส่ค่าสถิติเข้าไป คงต้องบอกว่า มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเลยทีเดียว
  • ขอบคุณมากที่หิ้วพั้นซ์มาฝาก รสชาดดีเยี่ยม ไม่มีความขมจากแอลกอฮอล์ กลมกล่มกำลังดี ฝีมือแม่ผสมเองเลยรึ หมดเชี่ยงชุนไปกี่เป็กล่ะครับ...
  • ผมจุดเทียนรอไว้แล้วครับ เอ้า เข้ามาแล้วปิดไฟให้ด้วยครับ
  • จะฟังเป็นเพลงฝรั่งเก่าๆ หรือจะเอาเป็นเพลงบรรเลงเปียโนของริชาร์ด เคย์เดอมองก็ได้นะครับ เพลงรุ่นนี้สะสมไว้เพียบ ไม่มีสักแผ่น ทุกเพลงเป็น mp3 หมดแล้วครับ
  • ดีแล้วล่ะแม่ ที่เปลี่ยนใจไม่ใส่ตะเบงมานมา ใส่เป็นกิโมโนก็ได้ พันๆเข้าไปเถอะ กระเป๋าข้างหลังถ้าหนักนักก้อเอาออกก็ได้ วันนี้ไม่มีชั่วโมงเรียน ไม่ต้องหิ้วกระเป๋า
  • วันนี้ เมนูเดียวเลิศหรู มาม่าผัด.......
  • สุดยอด.....ขอบอก

แม่ไม้ดำหอม

  • ฉันแอบแวะไปอ่านจดหมายถึงเมืองปาย ที่แม่ประพันธ์ไว้ อดซึ้งใจแทนเจ้าของจดหมายไม่ได้ แม่เขียนไว้ได้อย่างไร้ที่ติจริงๆ

 

พ่อดอกมะลิ

  • ฉันผสมเอง  มีน้ำแตงโมใส่  น้ำมะนาว  สัปรด...ที่พ่อชอบด้วย...เซี่ยงชุนเป๊กเดียวเอง...มากกว่านี้เดี๋ยวกลับบ้านไม่ได้  เมาแอ๋แถวนี้ละเป็นเรื่อง..ขอบคุณที่ชอบค่ะ  แล้ววันหลังจะทำมาให้ดื่มอีก...
  • ฉันจะปิดไฟแต่หาสวิทซ์ไม่เจอ....อ้อๆ..เจอและ   แหม...แสงไฟสลัวโรแมนติดชะมัด...
  • ไหนคะ  จานไหนของฉัน...แหม...หอมจริงๆ..ขอพริกไทยค่ะ....ฮาดเฉ้ยย...ขออภัยค่ะ  พริกไทยเยอะไปหน่อย....
  • ...ตอนนี้ฉันเชื่อแล้วว่า...ทุกเพลงที่คุณมีและชอบ...ฉันชอบเหมือนๆกับคุณแน่นอน  เปิดได้เลยค่ะ.....ฮืมๆๆๆ... 
  • อ๋อ...เป้ข้างหลังเขาเอาไว้ใส่หนังสือเรียนหรือคะ...ฉันแอบเอาไวน์ติดมาด้วย....อิ...อิ...เผื่อคุณจะสน  ถ้าไม่ชอบก็ใส่ตู้เย็นไว้ดื่มกับเพื่อนหากมีเพื่อนแวะมาเยี่ยมก็ได้
  • ...อืมฮือ..มาม่าผัดฝีมือคุณนี่....สุดยอด...
  • ที่ฉันประพันธ์ให้น้องเอกนั้น..ส่วนหนึ่งฉันหมายถึงคุณ(ที่กำลังคิดถึงบ้าน)ด้วยค่ะ....ขอบคุณที่ชื่นชอบมัน
อ้อ...ฉันลืมบอกว่าถ้าฉันมาทานด้วยแล้วอาหารรสชาดดีขึ้น..ฉันจะมานั่งทานเป็นเพื่อนด้วยทุกวันเลย..จนกว่าจะเบื่อกันไปข้างนึง
อ้อ.....คุณชอบเพลงนี้ไหม...From  Russia  With Love.....ในหนังเจมส์บอนด์ 007 น่ะ...

พึ่งได้เข้ามาอ่าน หลังจากสอบสัมภาษณ์ที่วิทยาลัยพยาบาลสภากาชาดเสร็จ ขอบคุณมากนะคะรุ่นพี่ ^^ ได้รู้อะไรใหม่ๆเกี่ยวกับที่นี่มากขึ้น ชักอยากเรียนเร็วๆแล้วค่ะ (เดี๋ยวก่อน จะติดมั้ยยังไม่รู้เลยนะ 5555)

น้อง กัลยวรรธน์ ศัลยวุฒิ

ยินดีค่ะ 

พี่เองก็เล่าเท่าที่พอจะจำได้ หลงๆลืมๆ บ้างในรายละเอียด

ขอให้สอบได้นะคะ เอาใจช่วยค่ะ