หลังวันเกิด&เหนื่อย&KMในห้องเรียน

วันนี้ 4 กันยายน 2550

เพิ่งผ่านวันเกิดครบรอบ....ปีของผม มาได้ไม่กี่วันครับ

......ทุกๆ ปี เมื่อถึงวันเกิดของผมเอง ผมจะต้องนั่งทบทวนระหว่างเป้าหมายชีวิต กับ สถานการณ์ในปัจจุบันของตัวเองเสมอๆ เป็นประจำทุกปี....

และทุกครั้ง(1)ผมมักจะได้ข้อสรุปสำหรับตัวเองเพื่อก้าวเดินในปีต่อไป......และทุกครั้ง(2)ความเปลี่ยนแปลงก็จะเกิดขึ้นกับตัวผมเสมอ(อย่างน้อยก็อายุเพิ่มอีก 1 ปีล่ะครับ555)

ช่วงวันเกิดของปีที่แล้วก็เป็นช่วงที่เพิ่งได้เป็นอาจารย์สอนหนังสือในมหาวิทยาลัย....ก็นั่งวางแผนปีต่อไปให้กับตัวเองเหมือนกัน และก็เป็นไปตามนั้น 90%ของความตั้งใจทีเดียวครับ

ปีนี้ก็เช่นกัน...ผมก็ได้ข้อสรุปสำหรับก้าวเดินในปีต่อไปเป็นที่เรียบร้อย...และเอาไว้จะมาบันทึกไว้เมื่อถึงเวลาเริ่มต้นเดินดีกว่า :) ถ้ามันเป็นจริงคงจะเป็นบันทึกที่สนุกไม่น้อยทีเดียว...คิดว่านะครับ(สำหรับตัวผมเอง)

สำหรับอนาคตในระยะยาวขอประกาศแบบไม่อายเลยครับว่าจะต้องจบ ป.เอกให้ได้ 5555555555 (หัวเราะอย่างภาคภูมิใจ)

By the way:

ช่วงนี้ผมรู้สึกเหนื่อยๆ ยังไงพิกลครับ....รู้สึกว่าตัวเองเบลอๆ....ถึงขนาดที่ว่าเมื่อวาน ตอนขับรถออกจากประตูมหาวิทยาลัย ดันมองไม่เห็นตำรวจที่มาปฏิบัติหน้าที่ซึ่งกำลังโบกรถอยู่....ให้สัญญานมือให้ผมหยุด แต่ผมไม่หยุด....โดนเลยครับ โดนตำรวจด่าซะงั้นแหละ

@#$%#^%%$^%^&^&$&(*^%^*)^*&

แต่มันก็เป็นความผิดของเราจริงๆ แหละ :) ไม่เถียงหรอกครับท่านเพราะปกติก็ไม่ค่อยเถียงใครอยู่แล้ว(แบบว่าเป็นคนดื้อเงียบ)

การทำอะไรหลายๆ อย่างนั้น....เรื่องของการจัดตารางเวลาเป็นสิ่งสำคัญมากเลยทีเดียวครับ ผมมาซึ้งกับมันก็ช่วงนี้แหละครับ...สอนหนังสือ(งานหลัก) ตรวจข้อสอบ ทุ่มเทให้กับการเรียนภาษาอังกฤษ เขียนEssay(เพิ่งเสร็จแค่ 1 จาก 3 Essay ที่จำเป็นต้องเขียน) ติดต่อกับหน่วยงานในต่างประเทศ เพื่อนนัดทานข้าว ฯลฯ เยอะไปหมด

ยิ่งโต...ยิ่งมีสิ่งที่ต้องรับผิดชอบมากมาย ช่วงนี้ก็เลยรู้สึกเหนื่อยๆ ครับ

__________

The day before yesterday...........

ผมสอนเรื่อง KM ให้กับนักศึกษาภาคพิเศษในรายวิชาเทคนิคการบริหารซึ่งผมรับผิดชอบอยู่

หลังจากบรรยายConcept ของ KM ให้ฟังเสร็จแล้ว...ก็ลองให้นักศึกษาลองทำ KM ง่ายๆ ในห้องเรียน โดยให้นักศึกษาออกมาเล่าเรื่อง(Dialogue) เกี่ยวกับความรู้ของตัวเอง(อะไรก็ได้...เน้นสนุกเข้าว่า)

หลากหลายครับ...นักศึกษาออกมาเล่าในประเด็นที่พวกเขามีความรู้(ฮาตรึมครับ...สนุกสนานทีเดียว)....โดยเฉพาะมีนักศึกษาคนหนึ่งครับออกมาเล่าเกี่ยวกับการซ่อม Notebook และบังเอิญ Notebook ของผมมีปัญหาพอดี ก็เลยขอคำแนะนำนักศึกษาซะเลย55 ประหยัดเวลาไม่ต้องเอาไปซ่อมที่ร้าน....

คนเราเนี่ยมีสิ่งที่ยังไม่รู้อีกมากมายเหลือเกินนะครับ...........(อย่างน้อยผมก็ยังไม่รู้ว่านักศึกษาที่ผมสอนเขามีความรู้เรื่องอะไรอีกบ้าง...นอกเหนือจากที่เขาออกมาเล่าให้ผมฟัง)

สรุปประเด็นนี้ก็คือ KM เป็นสิ่งที่ไม่ยาก ไม่ต้องอาศัยเงิน ไม่ต้องอาศัยอุปกรณ์ ไม่ต้องพึ่งพาวัตถุอะไรมากมาย....ที่สำคัญกว่าสิ่งเหล่านี้สำหรับ KM ก็คือ "ใจ" ครับ ใจที่จะรับKMและเอาไปปฏิบัติให้เป็นรูปธรรม

เขียนมาซะยาว....ในที่สุดก็ครบประเด็นที่ตั้งไว้เป็นชื่อบันทึกในคืนนี้จนได้....นอนตาหลับแล้วครับคืนนี้

ใครที่เข้ามาอ่านบันทึกของผมและทนอ่านมาจนถึงตรงนี้ได้ก็ขอให้ฝันดีเช่นกันนะครับ

ราตรีสวัสดิ์(สำหรับวันนี้)ครับ