เชิญชาว G2K ทุกท่านร่วมกันเขียนบทกวี 3 บรรทัด ในหัวข้อ " ณ ห้วงหนึ่ง ซึ่ง ความรัก " ที่นี่ครับ

  ณ ห้วงหนึ่ง ซึ่ง ความรัก  

สายลมเอื่อย ๆ พัดเรื่อยริน
กับความรู้สึกที่มี  ตัวข้าพเจ้าเองเป็นผู้หนึ่งที่หลงใหลในบทกวีเป็นอย่างมาก
และในกระแสธารแห่งชีวิต  บทกวีถือได้ว่าเป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าใช้เพื่อ " ปลดพันธนาการแห่งความคับแค้นดิ้นรนในโลกของการตื่นมาเพื่อที่จะแก่งแย่ง "   และเป็นเพียงสิ่งเดียวที่จะทำให้ข้าพเจ้าได้ " ปล่อยหัวใจและความรู้สึกให้ล่องลอยไปในเส้นทางที่ควรจะเป็น "
.........................

กวี 3 บรรทัด ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าเองได้สัมผัสกับตัวตนของหัวใจ
ถ้อยคำง่าย ๆ ที่ได้เรียนรู้ปีนป่ายตามตัวอักษรหาใช่  เขียน อ่าน แล้วผ่านเลย
ทุกถ้อยคำล้วนมีเรื่องราวให้คิดติดตาม
เพื่อเป็นการง่ายในการเขียน  ขอเชิญทุกท่านได้รับรู้ถึงความหมายของ บทกวี 3 บรรทัด หรือที่เรียกว่า แคนโต้ cantos กันก่อนครับ
...........................

แคนโต้ คือ บทกวีประเภทหนึ่ง มีลักษณะเป็นกลอนเปล่า 3 บรรทัด แคนโต้เป็นเพียงบทกวีที่ประกอบไปด้วยกลุ่มถ้อยคำสั้นๆ    แต่สิ่งที่น่าแปลกก็คือ เมื่อกลุ่มคำเหล่านี้ ถูกจัดเรียงเป็นสามบรรทัดแล้ว กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง   เมื่อได้อ่านแคนโต้ของใครผู้ใดก็ตามเป็นความยาวต่อเนื่องจำนวนมาก คุณจะกลายเป็นผู้ล่วงล้ำ เข้าไปรับรู้ถึงอารมณ์  และห้วงความคิดคำนึงของชีวิตใครผู้หนึ่ง ในลักษณะปะติดปะต่อและในยามที่คุณเผชิญหน้ากับถ้อยคำสั้นๆเหล่านั้น  คุณจะได้พบกับความหมายบางอย่าง ผ่านความอ่อนไหว จากชีวิตเล็กๆบนโลกนี้

แคนโต้ เป็นบทกวีไทยร่วมสมัย เกิดขึ้นโดยคนไทย มีลักษณะเป็นลูกผสมระหว่างตะวันออกและตะวันตก  รูปแบบคล้ายกวีไฮกุของญี่ปุ่น มีความแตกต่างกันเล็กน้อยตรงที่ไฮกุจะเน้นไปทางการแสวงหาความหลุดพ้น แต่แคนโต้นั้นเดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย

มโนทัศน์ที่เปรียบเทียบความงดงามเชิงกวีนิพนธ์ของแคนโต้กับดนตรีนั้น ไม่ใช่ความงามจากเสียงของคำที่ร้อยเรียงกันเป็นจังหวะอันไพเราะเหมือนบทกวีฉันทลักษณ์ แต่เป็นความงามจากความหมายของคำที่ประสานกัน อ้างอิงและตอบโต้กันและกันอย่างอึกทึกในความเงียบ การกำหนดคณะของแต่ละบทเป็น 3 บรรทัด ทำให้มีจังหวะควบคุมการอ่านและเว้นวรรคความเงียบ เป็นจังหวะที่เรียบง่ายและสม่ำเสมอ

แคนโต้ แปลว่า
1. ในทางกวี หมายถึง บรรพ หรือหมวดของกวีที่มีขนาดยาว
2. ในทางดนตรี หมายถึง เพลง'
 *จากหนังสือ แคนโต้หมายเลขสอง ของ ฟ้า พูลวรลักษณ์

"การเสพย์กวี เหมือนการฟังเพลงต่างกันเพียงว่า  นี่เป็นเสียงเพลงแห่งความเงียบ  ต่างกันเพียงเท่านี้แต่มีผลอย่างมาก  ในขณะที่ดนตรีและเพลงมีผู้เสพย์มากมายมหาศาล   บทกวีกลับมีคนอ่านไม่กี่คน"

ขอบคุณความหมาย :
www.thaicanto.com
....................................

" ณ ห้วงหนึ่ง ซึ่ง ความรัก "

( ๑ )

บ่อยครั้งที่ฉันเหน็บหนาว
ความรู้สึกภายใน
กลับถูกอัดแน่นด้วยไฟแห่งความคิดถึง

( ๒ )

ฉัน
คิดถึง
เธอ

( ๓ )

ในตอนเช้า
รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอ
ตื่นมาพร้อมกับดวงอาทิตย์


( ๔ )

ใครบางคน
ที่เรา
ไม่เคยลืมเลือน

( ๕ )

เพียงทำได้แต่
ยืนมองดูรอยบุ๋มบนแก้มเธอ
ไกล ไกล

( ๖ )

พื้นที่ของความคิดอันกว้างใหญ่
เธอ
อยู่ในทุก ๆ พื้นที่นั้น

( ๗ )

ขอบคุณ เธอ
เธอ ขอบคุณ
ขอบคุณ ขอบคุณ

( ๘ )

ถึงดอกหญ้ากำลังจะตาย
ก็ใช่หมายความว่า
จะไม่มีทางเกิดมาใหม่อีกครั้ง


( ๙ )

บางทีการหว่านโปรยเกสรแห่งความรัก
ก็ไร้จุดหมาย
อาศัยเพียงสายลมแห่งพรหมลิขิต

( ๑๐ )

ณ ห้วงหนึ่ง ซึ่ง ความรัก
ความอ้างว้าง
หาใช่อ้างว้าง
             
                                               .. นายสายลม อักษรสุนทรีย์ ..

.....................................................

ขอเชิญทุกท่านเข้ามาละเลงตัวอักษร ณ ห้วงหนึ่ง ซึ่ง ความรัก ได้ตามต้องการครับ

................

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นายสายลม อักษรสุนทรีย์

คำสำคัญ (Tags)#แคนโต้#นายสายลม#กวี 3 บรรทัด

หมายเลขบันทึก: 124740, เขียน: 03 Sep 2007 @ 21:38, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:12, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 27, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (27)

ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 21:46
  • ดีจังเลย
  • ครั้งแรกพี่นึกว่า ไฮกุครับ
  • ขอบคุณครับผม
อ.ลูกหว้า
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 21:53
  • เบื่อคนข้างบนจัง..ไหนว่างานยุ่ง
  • น้องสายลม..เขียนผิดหน่ะ
  • บางทีการหว่านโปรยเกสรแห่งความรัก
    ก็ไร้จุดหมาย
    อาศัยเพียงสายลมแห่งพรมลิขิต

  • ตามมาซึ้งๆค่ะน้อง  แต่อารมณ์ยังไม่ได้จ้ะ  ช่วงนี้เขียนบทกวีอะไรไม่ได้เลย...
  • ขอแค่มาอ่านนะคะ อ้อ...พี่ก็มีลักยิ้มที่แก้มนะ อิอิอิ
  • สวัสดีครับพี่ P  ขจิต ฝอยทอง
  • รวดเร็วปานสายฟ้า
  • บทกวีอันที่จริงก็คือความเงียบเหงาของผู้ที่เขียนเอง
  • และสื่ออารมณ์ผ่านตัวอักษรมายังผู้เสพ  ไร้ทำนอง แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกครับ

           ( ๑๑ )

    ความเงียบเหงา
      คือคุณสมบัติ
          ของ..กวี
    ..............................

 

  • ขอบคุณครับ พี่ อ.ลูกหว้า P  ผมแก้ไขเรียบร้อยแล้วครับ
  • บทนี้ให้พี่ครับ

         ในความเงียบเหงาของดวงดาว
              เสียงเพลงแห่งความคิดถึง
      แว่วยินเสียงแผ่วเบาในห้วงแห่งหัวใจ
                                ..........
@.rak-na.@
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 22:14

                     มองนภาขอบฟ้าแสนกว้าง

                    มองท้องน้ำขอบฟ้าแสนไกล

                  มองที่หัวใจ...ยังไงใจเราก็ใกล้กัน....

  • สวัสดีครับพี่รัก
    P
  • ขอบคุณครับที่มาร่วมแต่งเติม

สำหรับพี่ครับ

          ระยะห่างของของท้องฟ้ากับห้วงน้ำทะเล
       สิ่งหนึ่งที่ทำให้ทั้งสองสิ่งยึดเหนี่ยวถึงกัน
                  คือขอบฝั่งแห่งผืนทราย

เข้ามาตามคำเชิญแล้วครับ

  • คิดถึงเธอมาก
  • คิดถึงเธอทุกลมหายใจ
  • คิดถึงเธอจนวันตาย
Little Jazz
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 22:58
ดึกดื่นเดียวดาย
ความรักห่างไกล
หม่นหมองคิดถึง
  • สวัสดีครับพี่ P
  • ให้พี่ครับ

        ความเปลี่ยวเหงา
    มิอาจนำพาความคิดถึง
    ออกไปจากลมหายใจได้
  • สวัสดีครับพี่ P Little Jazz
  • ขอบคุณครับที่มาร่วมถักทออักษรแห่งความคิดถึง
  • อันนี้มอบให้พี่ครับ

             ในค่ำคืนแห่งความมืด
            ตัวเราใช่ว่าจะเดียวดาย
    ดวงดาวยังโอบกอดหัวใจให้อบอุ่น
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 23:14
  • ขอบฟ้า กว้างไกล
  • ขอบใจยาวกว่า
  • ขอบฟ้าลับตา
  • ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะได้เจอ...
  • ว๊าวแต่งได้ไง งง งง
thassana wong
เขียนเมื่อ 03 Sep 2007 @ 23:20

รักเอย

สายลมพริ้วไหว

ดอกไม้เบ่งบาน

*********

จันทรากระจ่าง

ดาราเรียงราย

หน้านวลเปล่งประกาย

**********

ลึกล้ำตั่งนทีธาร

แข็งแกร่งดั่งหินผา

รักนี้ชั่วนิรันดร์

**********

ใช้ได้ไหม

ครับผม

rainalone

  มานพน้อย ชื่อขจิต

  ผลิตความรักไว้มากหลาย

  อยากได้ คนช่วยเก็บ อิอิ.

nokky
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 10:39

ความรักมั่นคงด้วยความจริงใจ

ความเข้าใจเป็นเกราะป้องกันความรัก

และการให้อภัยจะผสานสิ่งที่เริ่มมีรอยร้าวให้กลับคืนมาดังเดิม

  • ได้มั๊ยคะเนี๊ยะ....คิคิ
สิงห์ ป่าสัก
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 14:06
  • แต่งไม่เป็นครับ
  • แต่แวะมาเยี่ยมเยียนและให้กำลังใจ..อิๆๆ
chainung
IP: xxx.29.60.222
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 14:13

.....เพียงรู้สึกว่าได้คิดถึงเธอ

ความรู้สึกก็ฝังตรึงไม่เลือนหายจากหัวใจ

อาจเป็นเพราะนี่คือความรู้สึกที่ใจไขว่คว้าหามาตลอดชีวิต

 

แผ่นดิน
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 20:36

น้องสายลมครับ

ขอสารภาพว่าไม่ถนัดเอาซะเลย กับ "แคนโต้.."  แต่ก็ชอบอ่านเหมือนกัน  มีพกติดตัวอยู่ 2 เล่ม

ลองดูก็ได้ ... (พอไหวไม)

 

ไม่ว่าหลับหรือตื่น

ความรัก

ทอสายใยอยู่ในตัวฉัน

 

....

 

"ดีเกินไป"

เธอบอกลาฉัน

และย้ำว่า  นั่นแหละคือ "ความรัก"

....

ผอ.ตุ๊กตา
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 21:07

ใส่ภาพสไลด์ได้ยังไง... เก่งจริง

ผอ.ตุ๊กตา
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 21:38

ฮ่วย...หลงเข้ามาในหมู่นักกลอน กวีรวยอารมณ์รัก

pa_daeng
เขียนเมื่อ 04 Sep 2007 @ 21:49
  • เพราะความห่างไกล
  • จึงรู้ว่า
  • เธออยู่ในใจเสมอมา

          :-))

  • สวัสดีครับพี่ thassana wong
  • อันนี้ผมขอแต่งให้พี่ครับ

    ขุ่นมัว
    สดใส
    หัวใจบอก ...

    ขอบคุณครับ
Little Jazz
เขียนเมื่อ 05 Sep 2007 @ 22:08
ความรักขึ้นลงเป็นพักๆ
ตามจังหวะของชีวิตที่หมุนไป
แต่อยู่มั่นคงตลอดในห้วงคะนึง
  • กราบสวัสดีครับพ่อครูบา P 
  • ผมว่าต้องจัดโปรโมชั่นให้พี่ขจิตอย่างสุด ๆ เลยครับ

    พี่ขจิต
    ลดแลกแจก
    ให้ฟรีดีกว่า ..
  • สวัสดีครับ อาจารย์  P  nokky
  • ผมอ่านดูแล้ว  มีแววครับ
  • อาจารย์นกแต่งได้เพราะมาก ๆ ครับ
  • แต่งให้ชาวบล็อกอ่านเรื่อย ๆ นะครับ

 

  • สวัสดีครับพี่สิงห์ P  สิงห์ป่าสัก
  • ผมว่าพี่น่าจะลองเข้ามาสู่สังเวียนวรรณกรรมบ้างนะครับ
  • รับรองผมว่าฝีมือพี่คงไม่น้อยหน้าใครแน่ ๆ เลยครับ
  • จริง ๆ นะพี่
  • นะนะ  ลองดูนะครับ
  • สวัสดีครับคุณ ไม่มีรูป chainung
  • ขอบพระคุณครับที่แวะมา
  • บทกวีที่ทิ้งไว้ ได้ความรู้สึกมากเลยครับ
  • ความคิดถึง ฝังตรึง ในหัวใจ
paew
เขียนเมื่อ 14 Sep 2007 @ 03:10

กลางดึก เงียบสงัด

 

เสียงจิ้งหรีด กรีดร้องเป็นจังหวะ

 

สงบ สมาธิ อยู่ใน G2K

 

 

อิอิอิ